II SA/Kr 971/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Tadeusz Kiełkowski SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 października 2018 r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Wojewody z dnia [...] czerwca 2018 roku, znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu skargę oddala

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2018 r. nr [...] Wojewoda, na podstawie art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.) oraz art. 134 w związku z art. 144 i art. 61 a § 1 i § 2 kpa: Dz. U. z 2016 r. póz. 23) stwierdził, że zażalenie A. F. na postanowienie Starosty [...] z 27 marca 2018 r. znak: [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 141 § 2 kpa. W uzasadnieniu organ podał, iż postanowienie Starosty [...] z 27 marca 2018 r., zostało doręczone A. F. 29 marca 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach sprawy). Stosownie zatem do art. 141 § 2 k.p.a., termin do wniesienia zażalenia upłynął stronie 5 kwietnia 2018 r. Jeżeli bowiem początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczeniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu (art. 57 § 1 k.p.a.). Tymczasem A. F. złożył zażalenie 9 kwietnia 2018 r. (dowód: prezentata potwierdzająca osobiste złożenie zażalenia na Dzienniku Podawczym Starostwa Powiatowego w Z.). Natomiast podnoszona przez niego okoliczność, iż błędne pouczenie w postanowieniu co do prawa zażalenia (tj. nie podania w piśmie terminu do złożenia zażalenia) nie może oznaczać, iż mógł on złożyć zażalenie w dowolnym terminie. Ochrona wynikająca z art. 112 k.p.a. nie ma charakteru absolutnego. Błędne, czy też zbyt późno przekazane informacje odnośnie środka zaskarżenia w żaden sposób nie wpływają na bieg ustawowego terminu (nie zawieszają jego biegu). Treść tego przepisu należy rozumieć w ten sposób, że strona korzystając z właściwych środków procesowych może uniknąć negatywnych skutków uchybienia terminu, jeżeli przyczyną tego uchybienia było błędne pouczenie, lecz musi skorzystać ze stosownych środków procesowych celem uniknięcia negatywnych skutków uchybienia terminu – wniosku o przywrócenie terminu, którego, pomimo uzyskania o tym informacji A. F. nie złożył. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie złożył A. F. zarzucając działania oszukańcze i fałszerstwo, skutkujące wznowieniem postępowania administracyjnego jedynie co do postanowienia Starosty [...] z 27 marca 2018 r. znak: [...] W jego ocenie sama okoliczność wydania bezprawnego postanowienia powoduje podstawę do wznowienia postępowania bez konieczności zachowania terminu do wniesienia zażalenia na to postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Stosownie do art. 151 p.p.s.a. w przypadku nieuwzględnienia skargi Sąd ją oddala. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a., zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. W myśl natomiast art. 134 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a., który znajduje odpowiednie zastosowanie do postanowień, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Jak wynika z akt administracyjnych, zażalenie skarżącego na postanowienie Starosty [...] z 27 marca 2018 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 141 § 2 k.p.a., co trafnie zostało zauważone przez organ. Prawidłowo też organ wskazał, że niepełne pouczenie o sposobie i terminie do wniesienia zażalenia nie wpływa na bieg terminu do jego wniesienia. Może natomiast stanowić podstawę do przywrócenia terminu do jego wniesienia i merytorycznego rozpoznania zażalenia. Dlatego organ II instancji w obszernym piśmie (k. 35 akt administracyjnych organu II instancji) z dnia 16 maja 2018 roku, poinformował skarżącego zarówno o tym, że jego zażalenie na postanowienie Starosty [...] z 27 marca 2018 r. znak: [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu, jak i o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z uwagi na błędne pouczenie zawarte w w/w postanowieniu. Wskazano też skarżącemu, w jakim terminie wniosek taki winien on złożyć. Pismo to zostało skarżącemu doręczone w dniu 21 maja 2018 roku, a skarżący odebrał je osobiście. Mimo tego wniosek o przywrócenie terminu nie został przez niego złożony. W tym stanie rzeczy stwierdzenie przez Wojewodę na podstawie art. 134 kpa w zw. z art. 144 kpa, że zażalenie A. F. na postanowienie Starosty [...] z 27 marca 2018 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 141 § 2 kpa należy uznać za prawidłowe. Skarżący otrzymał bowiem postanowienie Starosty [...] w dniu 29 marca 2018 roku (k. 55 akt organu I instancji), natomiast zażalenie na nie (datowane na 7 kwietnia 2018 roku) wniósł w dniu 9 kwietnia 2018 roku (k. 16 akt organu II instancji), a zatem 4 dni po terminie, nie składając wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.