II SA/Kr 945/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Magda Froncisz SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Piotr Fronc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi E. T. i B. S. na uchwałę Nr XXXVII/398/2021 Rady Miasta Nowy Targ z dnia 22 grudnia 2021 r w sprawie zmiany "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nowy Targ 24 (Dział)" skargę oddala

E. T.-S. i B. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na Uchwałę Nr XXXVII/398/2021 Rady Miasta Nowy Targ z dnia 22 grudnia 2021 r. Zaskarżonej uchwale zarzucili : I. istotne naruszenie trybu sporządzania planu, a to: - art. 18 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez brak uwzględnienia uwag zgłoszonych do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pomimo, że były one w pełni słuszne i zasadne, a które to ma istotny wpływ na wynik postępowania, - art. 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez brak wystąpienia do właściwego organu administracji geologicznej celem zasięgnięcia opinii dotyczących cieków wodnych, a o których to wspominali skarżący, a które to ma istotny wpływ na wynik postępowania, II. istotne naruszenie zasad sporządzania planu, a to: - art. 1 ust. 1 pkt 1. i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędną jego wykładnię i uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bez uwzględnienia ładu przestrzennego i zrównoważonego rozwoju, w sytuacji gdy wnioski były i uwagi składane przez skarżących były w pełni zgodne ze studium i zapisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a które to ma istotny wpływ na wynik postępowania, - art. 16 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez opracowywanie planu na nieaktualnych i nieprawidłowych mapach, a co mogło doprowadzić do sporządzenia błędnego planu, a które to ma istotny wpływ na wynik postępowania, - art 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez opracowanie i przyjęcie planu zagospodarowania przestrzennego znacznie wykraczającego poza założenia planistyczne przyjęte w studium, a co doprowadziło do nie uwzględnienia uwag skarżących, a które to ma istotny wpływ na wynik postępowania, - §10 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (obowiązujące do 24 grudnia 2021 roku), poprzez korzystanie przez organ z nie aktualnych materiałów planistycznych, co prowadzi do naruszenia przez organ zasad i procedury sporządzania planu, a które to ma istotny wpływ na wynik postępowania. Na podstawie tych zarzutów skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości, a także o zasądzenie od organu na rzecz każdego ze skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa, według norm prawem przepisanych. Ponadto skarżący wnieśli o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów: a. uwagi do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 7 lipca 2021 roku, b. uwagi do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 14 października 2021 roku, c. uwagi do zmiany miejscowego planu z 3 listopada 2021 roku, d. pismo z dnia 8 czerwca 2016 roku Burmistrz Miasta Nowy Targ G. W., e. odpowiedzi organu na uwagi x2. f. mapy do celów projektowych. na okoliczność treści z nich wynikających, a w szczególności naruszenia interesu skarżących przez zaskarżoną uchwałę, legitymacji skarżących do wniesienia skargi, naruszenia trybu sporządzenia planu W uzasadnieniu skargi wskazano, że skarżący są współwłaścicielami działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych przy ul. [...] w N. T., objętych postanowieniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nowy Targ 24 (DZIAŁ) uchwalonego Uchwałą nr XLIII/373/2014 Rady Miasta Nowy Targ z dnia 12 maja 2014 r. Dnia 22 grudnia 2021 r. Rada Miasta Nowy Targ podjęła uchwałę nr XXXVII/398/2021 w sprawie zmiany: "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nowy Targ 24 (Dział)". Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego w dniu 30 grudnia 2021 pod poz. 8206. W uchwale określono, że wchodzi ona w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia. Uchwalenie uchwały nr XXXVII/398/2021 w sprawie zmiany: "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nowy Targ 24 (Dział)" poprzedziły dyskusje publiczne, w trakcie, których przez Skarżących zgłaszane były wnioski i uwagi. Uwagi te były zgłaszane ustnie osobiście przez skarżących i przez pełnomocnika na dyskusjach, a co znajduje odzwierciedlenie w protokołach z posiedzeń. Złożono uwagi na piśmie w dniu 7 lipca 2021 roku, 14 października 2021 roku oraz 3 listopada 2021 roku, gdzie szeroko opisano wnioski dot. zmian i potrzebę ich wprowadzenia. W pismach odnoszono się do lakonicznej odmowy organu tj. braku uwzględnienia proponowanych zmian. Jak wskazują skarżący - nie sposób się zgodzić ze skarżoną uchwałą i działaniami organu, gdyż po pierwsze, brak jest jakichkolwiek przeciwwskazań, aby zgodnie z uwagami skarżących nie wyznaczyć na ich działkach terenów usług (typu dom pogrzebowy) wraz z działalnością rzemieślniczą (typu warsztat kamieniarski) oraz usług polegających na sprzedaży wytwarzanych produktów, galanterii (m.in. liter), zniczy, kwiatów - przeznaczonych dla obsługi istniejącego cmentarza komunalnego. Zgodnie z postanowieniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Nowy Targ dla terenu 1MN wskazania są następujące: w terenach położonych w 150m strefie ochronnej od istniejącego cmentarza komunalnego, dopuszcza się lokalizację usług i działalności gospodarczej w szczególności związanej z jego obsługą i funkcjonowaniem. Warto zwrócić uwagę, że działki skarżących położone są blisko cmentarza - tak naprawdę w najbliższej odległości od jego bram, a co więcej dom przedpogrzebowy oraz zakład kamieniarski już tam funkcjonuje, a co wynika z prawomocnego pozwolenia na budowę wydanego na rzecz skarżących. Dom przedpogrzebowy i zakład kamieniarski zapewniają obsługę i sprawne funkcjonowanie cmentarza, a ich miejsce za tzw. "płotem" cmentarza jest najlepszym możliwym miejscem (inne zakłady pogrzebowe w mieście położone są w ścisłej zabudowie w centrum miasta). Zastanawiające jest, dlaczego organ nie uwzględnił tej uwagi, a w skarżonej uchwale NR XXXV1I/398/2021 RADY MIASTA NOWY TARG w §3 w punkcie 1 ust. 1 wskazuje, że pkt 3 lit. a w.w. planu definiujący pojęcie usług otrzymuje brzmienie, że usługami są: "a) wszystkie usługi komercyjne służące zaspokojeniu potrzeb ludności, również podstawowe, z wyjątkiem usług handlowych o pow. sprzedaży powyżej 2000 m2, spopielarni zwłok, krematorium oraz drobnej wytwórczości" Wprowadzenie zapisu zakazującego spopielarni (krematorium), a nie zakazującego innego typu działalności np. domu pogrzebowego, a o co wnioskowali skarżący jest potwierdzeniem zasadnie składanych przez skarżących uwag i wniosków. Nadto tym bardziej zasadne wydaje się to w kontekście już istniejącej tam działalności gospodarczej na dzień dzisiejszy. Co więcej na konsultacjach społecznych zadano projektantowi planu pytanie, czy wobec tego w tej chwili takie krematoria są dopuszczalne i uzyskano odpowiedź pozytywną, co oznacza, że skoro dopuszczalne są krematoria, to także dopuszczalne są zakłady pogrzebowe - w związku z czym niezrozumiałe jest działanie organu. Zwrócono uwagę, że odnosząc się do tej uwagi skarżących organ wskazał (poz.41) w odpowiedzi na uwagi że: "Zgodnie z ustaleniami Studium działki skarżących znajdują się w terenie oznaczonym 1MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o niskiej intensywności. Studium dopuszcza lokalizację usług wolnostojących, w tym pensjonatów oraz drobnej wytwórczości jako uzupełniających podstawowe przeznaczenie terenów, pod warunkiem nie tworzenia konfliktów funkcjnonalnego z funkcją podstawową, co znajduje odzwierciedlenie w zapisach obowiązującego planu" by następnie (poz. 39) w kolejnej odpowiedzi na uwagi wprost stwierdzić, że jest to sprzeczne z ustaleniami studium. Następnie wskazano, że organ nie odpowiadał na wnoszone przez skarżących uwagi, a stwierdził, że jest to sprzeczne. Zdaniem skarżących jest to całkowicie niezrozumiałe i niewytłumaczalne szczególnie w kontekście tego, że dom pogrzebowy legalnie działa na tym terenie i Starosta dokonując interpretacji planu oraz studium nie miał żadnych wątpliwości przy wydawaniu pozwolenia na budowę i zmianie sposobu użytkowania budynku skarżących, że działalność skarżących jest zgodna z przepisami prawa, założeniami studium i zapisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jednocześnie zauważono, że argumentacja organu w kontekście uwagi i wniosków skarżących jest wewnętrznie sprzeczna, bowiem w jednych odpowiedziach na uwagi organ opisuje, że dozwolone są takie działalności, które nie tworzą konfliktu funkcjonalnego z funkcją podstawową - a co znajduje odzwierciedlenie w obowiązującym planie, a następnie twierdzi, że uwagi skarżących są sprzeczne z ustaleniami studium. Organ tak naprawdę w ogóle nie bierze pod uwagę założeń studium i w ogóle się do niech nie odnosi - celowo pomija 150-metrową strefę ochronną opisaną w studium. Wskazano, że organ nie ma możliwości dokonywania wykładni rozszerzającej, w przypadku gdy jakaś działalność jest ujęta w planie jako zakazana jak np. spopielarnia i rozszerzać zakazu, pomimo braku zapisu w planie na działalność inną jak dom pogrzebowy i twierdzić, że jest to sprzeczne ze studium. Z całą pewnością dom pogrzebowy jest ściśle związany z obsługą i funkcjonowaniem cmentarza. Nadto wskazano, że podstawowym zadaniem przy sporządzaniu planu miejscowego jest zapewnienie ładu przestrzennego tj. takiego ukształtowania przestrzeni, które tworzy harmonijną całość. Zdaniem skarżących niezasadne wydaje się nieuwzględnienie uwagi mówiącej o likwidacji zapisów zarówno w części tekstowej, jak i graficznej planu w zakresie strefy ekologicznej cieku - rowu oznaczonego symbolem WS/ZI.2a w obrębie działek [...][...], ewentualnie w sytuacji braku możliwości zlikwidowania ww. cieku, skarżący wnieśli o zawężenie w planie granicy strefy ekologicznej cieku - rowu oznaczonego symbolem WS/ZI.2a do 3 metrów od jego brzegu, co byłoby zgodne ze standardową wielkością stref ekologicznych cieków stosowanych poprzednio przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie. Zarzucono, że organ w swoich uwagach odnosząc się do tego wniosku użył nieostrych pojęć, a co więcej, informacje organu dotyczące cieku wodnego nie były poparte żadną wiedzą specjalną, co także zostało potwierdzone na dyskusji. Wprost wskazano, że oceną cieku zajmował się pracownik referatu, nie natomiast chociażby powołany ad hoc biegły, czy też inny specjalista posiadający wiedzę pozwalającą dojść do właściwych konkluzji. Organ wskazuje: - utrzymanie cieku wodnego w obrębie ww. działek ma istotny wpływ na trzymanie retencji tego terenu, - przy utrzymaniu presji inwestycyjnej na południowe zbocze Działu, powierzchnia biologiczna tego obszaru będzie sukcesywnie spadać, co może przełożyć się na pogorszenie gospodarki wodnej tego obszaru z uwagi na zbyt szybkie odprowadzenie wód opadowych w kierunku pot. Skotnica, Już samo sformułowanie odpowiedzi wskazuje, że organ nie posiada kompetencji ani też możliwości aby SAMODZIELNIE, bez osoby posiadającej wiedzę specjalną wypowiadać się w tym temacie. Bowiem wiadomości te wymagają wiedzy specjalnej i to specjalista powinien się co do tego wypowiadać. Po trzecie, skarżący sygnalizowali, że konieczna jest aktualizacja map będących podstawą zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, na mapy z zasobów starostwa co najmniej z 2020 roku, gdyż z informacji pozyskanych w toku publicznej dyskusji na temat planu wynika, że Urząd korzysta z map nieaktualnych (starszych), a obowiązkiem jest aktualizowanie map i korzystanie z map aktualnych. Bowiem zgodnie z treścią § 10. 1. ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego: 1. Materiały planistyczne, sporządzone na potrzeby projektu planu miejscowego, powinny być aktualne na dzień przekazania tego projektu do opiniowania i uzgodnienia. 2. Materiały planistyczne sporządzone na podstawie przepisów odrębnych, wykorzystywane na potrzeby projektu planu miejscowego, powinny być aktualne na dzień przystąpienia do sporządzania tego projektu. Skarżący sygnalizowali tą nieprawidłowość nie tylko ustnie, ale także pisemnie (vide: uwagi z dnia 7 lipca 2021 roku), a co zostało przez organ zignorowane. Nieaktualne mapy mogą także powodować błędy w ustaleniach faktycznych, a co może rzutować na wprowadzane zmiany. Skarżący wskazują, że ostatnia aktualizacji mapy miała miejsce 7 kwietnia 2020 r. (mapa w załączeniu), mapa ta została przedłożona w Starostwie, a w związku z tym organ przy wytwarzaniu dokumentów planistycznych powinien opierać się na aktualnych mapach, a nie na mapie z 2020 roku. Już na marginesie, jednak jako okoliczność istotną w kontekście całościowego stanu faktycznego wskazano, że uwagi składane przez skarżących są ich konsekwentnym działaniem począwszy od 2016 roku, gdzie wnieśli oni o zmianę planu i co więcej, zostało to pozytywnie zaopiniowane przez miejską komisję urbanistyczno-planistyczną, a o czym informował pismem z dnia 8 czerwca 2016 roku Burmistrz Miasta Nowy Targ G. W., wskazując, że "można na tym obszarze wydzielić tereny usługowe z terenów zabudowy mieszkaniowej z jednoczesnym obowiązkiem realizacji zieleni izolacyjnej od terenów mieszkaniowych" (pismo w załączeniu). Zdaniem skarżących organ nie tylko nie odniósł się merytorycznie do uwagi i wniosków złożonych przez skarżących, ale w ogóle podał żadnego uzasadnienia dlaczego nie uwzględnił zarówno tej uwagi, jak również pozostałych uwag skarżących. Zgodnie z zasadą zaufania obywateli do władzy publicznej wyrażoną w art 8 k.p.a. spoczywał na nim taki obowiązek, gdyż jako organ administracji publicznej powinien prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania, a które to zasady nie zostały przez organ zachowane. Wskazano, że podstawy stwierdzenia nieważności uchwały lub aktu organu gminy wyznaczają przepisy u.s.g. W myśl art 91 ust 1 tej ustawy, uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Podstawą stwierdzenia nieważności uchwały jest uznanie, że doszło do istotnego naruszenia prawa. Według bowiem ust. 4 powołanego wyżej artykułu - w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały ograniczając się do wskazania, iż uchwałę wydano z naruszeniem prawa. Zdaniem skarżących uchwalona przez Radę Miasta uchwała nr XXXVII/398/2021 z dnia 22 grudnia 2021 r. w sprawie zmiany: "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nowy Targ 24 (Dział)" jako, że została podjęta z istotnym naruszeniem trybu sporządzania planu, a mianowicie art 18 ustawy i art 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, oraz z istotnym naruszeniem zasad sporządzania planu, a mianowicie art 1 ust. 1 pkt 1. i 2, art 16 ust. 1, art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, oraz § 10 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (obowiązujące do 24 grudnia 2021 roku), jako wadliwa nie może się ostać w porządku prawnym. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Nowy Targ wniosła o jej oddalenie. Wyjaśniono, że zarzuty podnoszone przez skarżących wobec podjętej uchwały były przedmiotem procedowania, na co wskazuje załączona do skargi dokumentacja, np. odpowiedź organu na uwagi do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uwagi dotyczące skarżących, składane w trakcie trzech wyłożeń projektu zmiany planu do wglądu publicznego zostały w trakcie rozpatrywania oznaczone numerami 14 (III wyłożenie do wglądu publicznego), 16 (II wyłożenie do wglądu publicznego) i 39 (I wyłożenie do wglądu publicznego). Odpowiednio w ramach zastosowanej procedury stwierdzono, że w zakresie uwagi nr 39 złożonej w trakcie pierwszego wyłożenia projektu zmiany planu do wglądu publicznego, dotyczącej: - wyznaczenia na działkach o nr ewid.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] usług typu dom pogrzebowy wraz z działalnością rzemieślniczą typu warsztat kamieniarski oraz usług polegających na sprzedaży wytwarzanych produktów galanterii; zniczy, kwiatów; - likwidacji w części tekstowej i graficznej strefy ekologicznej cieku - rowu oznaczonego symbolem WS/ZI.2a w obrębie działek o nr ewid.: [...] lub zawężenia ww. strefy do 3 metrów od jego brzegu. Uwagi nie uwzględniono. Wymienione w uwadze działki w Studium uwarunkowań zakwalifikowane zostały do terenów 1.MN tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o niskiej intensywności. Studium dopuszcza lokalizację usług wolnostojących, w tym pensjonatów oraz drobnej wytwórczości jako uzupełniających podstawowe - w związku z powyższym uwaga w części dotyczącej dopuszczenia wymienionych w treści uwagi usług na działkach o nr ewid.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] jest sprzeczne z ustaleniami Studium. Wymieniony w treści uwagi zakres usług wykracza poza dopuszczony w Studium dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o niskiej intensywności. Utrzymanie terenów obudowy ekologicznej w obszarze istniejącego, meandrującego cieku wodnego w obrębie działek nr ewid.: [...] ma istotny wpływ na utrzymanie retencji tego terenu. Jest to o tyle istotne, że przy utrzymaniu presji inwestycyjnej na południowe zbocze Działu, powierzchnia biologiczna tego obszaru będzie sukcesywnie spadać co może przełożyć się na pogorszenie gospodarki wodnej tego obszaru z uwagi na zbyt szybkie odprowadzenie wód opadowych w kierunku pot. S.. Korekta obudowy biologicznej ww. cieku dokonana już została w obowiązującym planie, a wymieniona w treści uwagi działka o nr [...] znajduje się poza terenem obudowy biologicznej cieku. Z kolei w zakresie uwagi nr 16 złożonej w trakcie drugiego wyłożenia projektu zmiany planu do wglądu publicznego, dotyczącej: - wyznaczenia terenów usług /dom pogrzebowy/ wraz z działalnością rzemieślniczą /warsztat kamieniarski/ oraz usług, - likwidacji zapisów dotyczących strefy ekologicznej cieku-rowu, - zaktualizowania map będących podstawą zmian w MPZP, Uwagi w części dotyczącej dopuszczenia wymienionych w treści uwagi usług na działkach o nr ewid.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], nie uwzględniono z uwagi na jej sprzeczność z ustaleniami Studium. Wymienione w uwadze działki w Studium uwarunkowań zakwalifikowane zostały do terenów 1.MN tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o niskiej intensywności. Studium dopuszcza lokalizację usług wolnostojących, w tym pensjonatów oraz drobnej wytwórczości jako uzupełniających podstawowe przeznaczenie. Wymieniony w treści uwagi zakres usług wykracza poza dopuszczony w Studium dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o niskiej intensywności. W ustaleniach Studium dopuszcza się w terenach położonych w 150 metrowej strefie ochronnej od istniejącego cmentarza komunalnego, lokalizację usług i działalności gospodarczej w szczególności związanej z jego obsługą i funkcjonowaniem. Ustalania Studium stanowią równocześnie iż "lokalizacja usług wolnostojących, w tym pensjonatów oraz drobnej wytwórczości jako uzupełniających podstawowe przeznaczenie terenów", możliwe jest "pod warunkiem nie tworzenia konfliktu funkcjonalnego z funkcją podstawową". Tereny sąsiadujące z działkami wymienionymi w treści uwagi zabudowane są budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi, a usługi tu zlokalizowane mają stanowić jedynie funkcje uzupełniającą. Podstawowym zadaniem przy sporządzaniu planu miejscowego jest zapewnianie ładu przestrzennego tj. takiego ukształtowania przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w uporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe. Uwagi w części dotyczącej likwidacji zapisów dotyczących strefy ekologicznej cieku-rowu, nie uwzględniono. Utrzymanie terenów obudowy ekologicznej w obszarze istniejącego cieku wodnego w obrębie działek nr ewid.: [...] ma istotny wpływ na utrzymanie retencji tego terenu. Jest to o tyle istotne, że przy utrzymaniu presji inwestycyjnej na południowe zbocze Działu, powierzchnia biologiczna tego obszaru będzie sukcesywnie spadać co może przełożyć się na pogorszenie gospodarki wodnej obszaru z uwagi na zbyt szybkie odprowadzenie wód opadowych w kierunku pot. Skotnica. Korekta obudowy biologicznej ww. cieku dokonana już została w obowiązującym planie i uwzględniona w ustaleniach obowiązującego Studium, z którym obecnie procedowana zmiana musi być niesprzeczna. Działka o nr [...] znajduje się poza terenem obudowy biologicznej cieku. Uwaga w części dotyczącej zaktualizowania map będących podstawą zmian w MPZP jest bezzasadna. Projekt zmiany planu sporządzony został na aktualnym podkładzie mapowym pochodzącym z Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego. Zgodnie natomiast z § 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1587) projekt rysunku planu miejscowego sporządza się w formie rysunku na kopii mapy, o której mowa wart. 16 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Mapa niezbędna do planowania przestrzennego zgodnie z ww. przepisem to mapa zasadnicza lub katastralna w razie braku zasadniczej, a plan musi być naniesiony na kopii tej właśnie mapy. Nie ma więc podstaw prawnych do kwestionowania zawartości mapy na której projekt planu został sporządzony, ani też jej aktualizacji przez organ sporządzający plan miejscowy w trakcie trwającej procedury planistycznej. Zgodnie z § 10 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1587) materiały planistyczne sporządzone na podstawie przepisów odrębnych, wykorzystywane na potrzeby projektu planu miejscowego, którym jest też mapa wykorzystywana dla celów planistycznych, powinny być aktualne na dzień przystąpienia do sporządzania tego projektu. W związku z powyższym zdaniem organu nie ma przesłanek dla stwierdzania, iż mapa dla celów planistycznych wykorzystana do sporządzenia projektu zmiany planu jest nieaktualna. W kwestii uwagi nr 14 złożonej w trakcie trzeciego wyłożenia projektu zmiany planu do wglądu publicznego, dotyczącej: - wyznaczenia terenów usług /dom pogrzebowy/ wraz z działalnością rzemieślniczą /warsztat kamieniarski/ oraz usług, polegających na sprzedaży wytwarzanych produktów galanterii, zniczy, kwiatów; - likwidacji zapisów dot. strefy ekologicznej cieku-rowu lub zawężenie w planie granicy strefy ekologicznej cieku - rowu do 3 m od jego brzegu - zaktualizowania map będących podstawą zmian w MPZP wyjaśniono, że obejmowała ona tereny, które zlokalizowane są poza obszarami, do których zgodnie z ogłoszeniem o kolejnym wyłożeniu projektu zmiany planu, można składać uwagi. Uwagi do wyłożonego do wglądu publicznego projektu zmiany planu mogły dotyczyć terenów, które podlegały powtórzeniu czynności, o których mowa w art. 13 uopizp (ponowienie uzgodnień po uwzględnieniu uwag z drugiego wyłożenia do wglądu publicznego) i które są wyróżnione graficznie na rysunku projektu zmiany planu. Ponadto odnosząc się do kwestii poruszonych w treści uwagi wyjaśniono: - Wymienione w uwadze działki w Studium uwarunkowań zakwalifikowane zostały do terenów 1.MN tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o niskiej intensywności. Studium dopuszcza lokalizację usług wolnostojących, w tym pensjonatów oraz drobnej wytwórczości jako uzupełniających podstawowe przeznaczenie. Wymieniony w treści uwagi zakres usług wykracza poza dopuszczony w Studium dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o niskiej intensywności. W ustaleniach Studium dopuszcza się w terenach położonych w 150 metrowej strefie ochronnej od istniejącego cmentarza komunalnego, lokalizację usług i działalności gospodarczej w szczególności związanej z jego obsługą i funkcjonowaniem. Ustalania Studium stanowią równocześnie iż "lokalizacja usług wolnostojących, w tym pensjonatów oraz drobnej wytwórczości jako uzupełniających podstawowe przeznaczenie terenów", możliwa jest "pod warunkiem nie tworzenia konfliktu funkcjonalnego z funkcją podstawową". Tereny sąsiadujące z działkami wymienionymi w treści uwagi zabudowane są budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi, a usługi tu zlokalizowane mają stanowić jedynie funkcje uzupełniającą. Podstawowym zadaniem przy sporządzaniu planu miejscowego jest zapewnianie ładu przestrzennego tj. takiego ukształtowania przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w uporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe. W związku z powyższym uwaga w części dotyczącej dopuszczenia wymienionych w treści uwagi usług na działkach o [...] jest sprzeczna z ustaleniami Studium. - Utrzymanie terenów obudowy ekologicznej w obszarze istniejącego cieku wodnego w obrębie działek [...] ma istotny wpływ na utrzymanie retencji tego terenu. Jest to o tyle istotne, że przy utrzymaniu presji inwestycyjnej na południowe zbocze Działu, powierzchnia biologiczna tego obszaru będzie sukcesywnie spadać co może przełożyć się na pogorszenie gospodarki wodnej tego obszaru z uwagi na zbyt szybkie odprowadzenie wód opadowych w kierunku pot. S.. Korekta obudowy biologicznej ww. cieku dokonana już została w obowiązującym planie i uwzględniona w ustaleniach obowiązującego Studium, z którym obecnie procedowana zmiana musi być niesprzeczna. Działka nr [...] znajduje się poza terenem obudowy biologicznej cieku. - Projekt planu sporządzony został na aktualnym podkładzie mapowym pochodzącym z Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego. Zgodnie natomiast z § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1587) projekt rysunku planu miejscowego sporządza się w formie rysunku na kopii mapy, o której mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Mapa niezbędna do planowania przestrzennego zgodnie z ww. przepisem to mapa zasadnicza lub katastralna w razie braku zasadniczej, a plan musi być naniesiony na kopii tej właśnie mapy. Nie ma więc podstaw prawnych do kwestionowania zawartości mapy na której projekt planu został sporządzony, ani też jej aktualizacji przez organ sporządzający plan miejscowy w trakcie trwającej procedury planistycznej. Zgodnie z § 10 ust. 2 ww. rozporządzenia materiały planistyczne sporządzone na podstawie przepisów odrębnych, wykorzystywane na potrzeby projektu planu miejscowego, którym jest też mapa wykorzystywana dla celów planistycznych, powinny być aktualne na dzień przystąpienia do sporządzania tego projektu. W związku z powyższym nie ma przesłanek dla stwierdzania, iż mapa dla celów planistycznych wykorzystana do sporządzenie projektu zmiany planu jest nieaktualna. W nawiązaniu do powyższego, wskazano, że skarga ma charakter czysto polemiczny (oparty na dywagacjach i przypuszczeniach strony skarżącej), a przywołane judykaty mają na celu jedynie stworzenie pozoru dla potwierdzenia zasadności podniesionych zarzutów. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Obecnie stan epidemii został zmieniony na stan zagrożenia epidemicznego. Zgodnie z art. 15zzs4 ust.2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 lipca 2021 r., wprowadzonym art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. (Dz.U.2021.1090), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID -19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, wojewódzkie sądy administracyjne przeprowadzają rozprawę wyłącznie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających prowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym, że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. W myśl art. 15zzs4 ust.3 ustawy Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W rozpoznawanej sprawie strony postępowania zostały wezwane o podanie, czy wnoszą o przeprowadzenie rozprawy zdalnej, a jeżeli tak – to o wskazanie adresu elektronicznego na platformie ePUAP - w terminie 7 dni od dnia doręczenia - pod rygorem przyjęcia, że strona nie ma możliwości technicznych uczestniczenia w rozprawie zdalnej. Strona przeciwna do skarżącej nie wskazała w zakreślonym terminie adresu na platformie ePUAP (dowód doręczenia k - 54), w związku z czym sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym (zarządzenia z dnia 30 września 2022 r k – 58 i 28 listopada 2022 r k – 59 oraz 16 grudnia 2022 r k - 64). Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej wykonywana przez sądy administracyjne obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego, jak również inne niż określone w pkt 5 akty organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 6). Z kolei, jak stanowi art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powyższych kryteriów należy stwierdzić, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności trzeba odnieść się do legitymacji skarżących do wywiedzenia skargi. Skarga została wniesiona na podstawie art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( j.t. Dz.U.2023.40 t.j. z dnia 2023.01.05) Stosownie do tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W przeciwieństwie do legitymacji w postępowaniu administracyjnym określonym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia jest, zatem przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego i otwiera drogę do jej merytorycznej oceny. Ocena ta zaś dotyczy charakteru naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego występuje wówczas, gdy jest ono konsekwencją naruszenia obiektywnego porządku prawnego (normy prawa materialnego lub procesowego). Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia. Wnoszący skargę w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym musi wykazać, że istnieje związek pomiędzy jego prawnie gwarantowaną sytuacją, a zaskarżoną uchwałą polegający na tym, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2003 r., sygn. akt III RN 42/02, opub. w OSNP z 2004 r., nr 7, poz. 114, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt II SA/Bk 364/04, opub. w Lex nr 173736). Ponieważ do wniesienia skargi nie legitymuje stan jedynie zagrożenia naruszeniem, stąd w skardze należy wykazać, w jaki sposób doszło do naruszenia prawem chronionego interesu lub uprawnienia podmiotu wnoszącego skargę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1563/04, opub. w LEX nr 171196; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II OSK 1127/05, opub. w LEX nr 194894). O powodzeniu skargi z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przesądza wykazanie, albo przynajmniej wskazanie przez skarżącego naruszenia przez organ gminy konkretnego przepisu prawa materialnego lub chociażby prawa chronionego w drodze ustawy, wpływającego negatywnie na sytuację prawną skarżącego. Interes ten powinien być jednak bezpośredni i realny (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2005 r., sygn. akt OSK 715/05, opub. w LEX nr 192482; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2001 r., sygn. akt II SA 1410/01, opub. w Lex nr 53376; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 1995 r., sygn. akt II SA 1933/95, opubl. w ONSA z 1996 r., nr 4, poz. 170; wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 4 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 764/06 i sygn, akt II SA/Bk 763/05). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący E. T.-S. i B. S. – jako współwłaściciele nieruchomości składających się z działek nr [...] [...], [...] położonych przy ul. [...] w N. T., objętych regulacjami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nowy Targ 24 (DZIAŁ) uchwalonego Uchwałą nr XLIII/373/2014 Rady Miasta Nowy Targ z dnia 12 maja 2014r. a następnie zaskarżoną uchwałą z dnia 22 grudnia 2021r. mocą której Rada Miasta Nowy Targ podjęła uchwałę nr XXXVII/398/2021 w sprawie zmiany: "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nowy Targ 24 (Dział)" - wykazali swą legitymację do wniesienia skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Jest to nadto interes indywidualny, bezpośredni i realny ( wyrok NSA z dnia 23 listopada 2005 r., sygn. akt I OSK 715/05), wynikający z normy obowiązującego prawa, naruszony aktem prawa miejscowego. To stwierdzenie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszących skargę otwiera im drogę do merytorycznego rozpoznania skargi ( wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1539/09) i przyznaje skarżącym legitymację do jej wniesienia na podstawie art. 6 ust. 1 i ust 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2022.503 t.j. z dnia 2022.03.02). Podnoszone zarzuty skargi mają dwojaki charakter: proceduralny - związany z trybem uchwalania uchwały zmieniającej plan (art. 11 i 18 u.p.z.p), a następnie merytoryczny - który odnosił się wyłącznie do sfery naruszenia interesu prawnego skarżących związanego z wykonywaniem ich prawa własności (art. 1 ust 1 pkt 2 , art. 16 ust 1 i 28 ust 1 u.p.z.p oraz § 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) . W kwestiach zachowania wymogów prawa przy uchwalaniu w dniu 22 grudnia 2021 r. uchwały nr XXXVII/398/2021 w sprawie zmiany: "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Nowy Targ 24 (Dział)" nie sposób zarzucić Radzie Miasta w Nowym Targu naruszenia zasad i trybu określonych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2022.503 t.j. z dnia 2022.03.02). Zastosowane procedury, prowadzenie postępowania planistycznego, zachowanie zasad planistycznych oraz wyważanie różnego rodzaju interesów (publicznego - ochrony środowiska, utrzymania terenów obudowy ekologicznej , zdrowia ludzkiego, walorów ekonomicznych i estetycznych przestrzeni oraz indywidualnego prawa własności, itd.), a więc tego wszystkiego, co składa się na ocenę przestrzegania prawa przez organy planistyczne, było prawidłowe. Rozstrzygnięcie Rady Miasta w Nowym Targu o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych uwag (załącznik Nr 3 do uchwały) miało charakter merytoryczny i towarzyszyła mu ocena zasadności każdej z uwag. Przy każdej nieuwzględnionej uwadze jednoznacznie określono stanowisko Rady Miasta w tym względzie. Każda uwaga mogła zostać uwzględniona lub odrzucona. Rada stanowczo wypowiedziała się, których uwag nie uwzględnia, czemu dała wyraz w załączniku do uchwały. Każdy radny mógł w ramach uprawnień związanych z wykonywaniem mandatu zażądać treści każdej z uwag i zapoznać się z jej treścią. Radni mieli pełną możliwość wprowadzenia zmian – poprawek do projektu uchwały. Projekt planu był szczegółowo analizowany na posiedzeniu właściwej komisji w obecności radnych. Każda ze zgłoszonych uwag mogła zostać wychwycona i rozważona przez radnych biorących udział w poszczególnych czynnościach procedowania nad uchwałą. Wbrew twierdzeniom skargi wymogi art. 20 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zostały zachowane, bowiem sama czynność uchwalenia planu nastąpiła jednocześnie z rozstrzygnięciem o sposobie rozpatrzenia uwag i jednocześnie z dokonaniem oceny w przedmiocie zgodności planu ze studium. Radni mieli pełną możliwość wprowadzenia zmian - poprawek do projekty uchwały wynikających z odmiennego rozpatrzenia uwag, które nie zostały uwzględnione przez Burmistrza Miasta i Gminy Nowy Targ. Inicjatywa w tym względzie należała do radnych i była nieskrępowana. Radni mieli wystarczająco dużo czasu by szczegółowo zapoznać się z projektem i wnieść poprawkę. Brak stosownego działania radnych wskazywał że aprobują oceny projektodawcy, który sporządza również projekt załącznika do uchwały stanowiącego o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych uwag. Dopiero zgłoszenie poprawki przez radnego umożliwia przyjęcie przez Radę odmiennych niż zawarte w projekcie uchwały stanowiska i przyjęcie odmiennych niż w projekcie zapisów – ustaleń, po przegłosowaniu poprawki. Nie ma żadnych wymogów, co do zakresu poprawki więc mogła ona dotyczyć zarówno sposobu rozpatrzenia nieuwzględnionych uwag a także poszczególnych ustaleń projektu planu. Podczas całego procedowania nad uchwałą zachowano, zatem w pełni udział czynnika społecznego w procedurze sporządzania zmiany planu zgodnie z art. 12 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Twierdzenia skarżących jakoby Rada Miasta w Nowym Targu nie obradowała merytorycznie nad uwagami przedstawianymi w dyskusjach, co doprowadziło do ich nieuwzględnienia jest całkowicie nieuprawnione. Podobnie bezzasadne są zarzuty potrzeby wystąpienia do "właściwego organu administracji geologicznej" oraz jakoby oceną kwestii cieku wodnego mógł zajmować się wyłącznie powołany "ad hoc biegły czy inny specjalista posiadający wiedzę pozwalającą dojść do właściwych konkluzji" a nie pracownik referatu. Projekt planu był właściwie konsultowany i uzgadniany m. inn. z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie (decyzja z 24 września 2021 r KR.RPP.610.579.2021.PW) oraz Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w Krakowie (pismo z 3 marca 2021 r OO.410.9.5.2021.AZ ). Sporządzono fachową prognozę oddziaływania na środowisko dla projektu zmiany mpzp "Nowy Targ 24 Dział" przez kompetentnych architektów. Miało miejsce prawidłowe udostępnienie projektu zmiany planu w placówce organu sporządzającego projekt oraz na stronie internetowej urzędu, na której był dostępny. Ogłaszano w prasie i obwieszczano o ponownym wyłożeniu projektu zmiany planu (tekst , rysunek) wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Taki sposób wyłożenia odpowiadał wymogom prawnym, co umożliwiło wszystkim zainteresowanym zapoznanie się z treścią projektu i wniesieniem ewentualnych uwag. Sami skarżący nie mieli żadnych trudności z zapoznaniem się z projektem. W ten sposób udział czynnika społecznego w tworzeniu planu miejscowego stosownie do art. 17 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym został zachowany. Organ sporządził przekonujące odpowiedzi na uwagi do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uwagi dotyczące skarżących, składane w trakcie trzech wyłożeń projektu zmiany planu do wglądu publicznego zostały w trakcie rozpatrywania oznaczone numerami 14 (III wyłożenie do wglądu publicznego), 16 (II wyłożenie do wglądu publicznego) i 39 (I wyłożenie do wglądu publicznego). Powtarzano procedury uzgodnień w wystarczającym zakresie. Podstawą uwzględnienia skargi na uchwałę dotyczącą planu jest wyłącznie naruszenie obiektywnego porządku prawnego. Brak jest podstaw do uwzględnienia skargi w sytuacji, gdy interes prawny lub uprawnienie skarżącego zostaje naruszony, ale dzieje się to w zgodzie z obowiązującym prawem, w granicach przysługującego gminie, z mocy art. 3 ust. 1 oraz art. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2022.503 t.j. z dnia 2022.03.02) władztwa planistycznego. Wadliwymi ustaleniami planu będą, zatem wyłącznie te jego ustalenia, które naruszają przepisy prawa oraz te, które są wynikiem nadużycia przysługujących gminie uprawnień. Takich wadliwości Sąd rozpoznający niniejszą skargę nie stwierdza. Z przepisów art. 9 ust. 4, art. 14 ust 5, art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 1 u.p.z.p. wynika obowiązek organów planistycznych do zachowania zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z przepisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Przepis art. 9 ust. 4 u.p.z.p. stanowi, że ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 1 u.p.z.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta sporządza projekt planu miejscowego, zawierający część tekstową i graficzną, zgodnie z zapisami studium oraz z przepisami odrębnymi, odnoszącymi się do obszaru objętego planem. Plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. ( art. 20 ust. 1 zd. 1 ) Stosownie do art. 28 ust. 1 u.p.z.p. naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Zasady sporządzania planu miejscowego dotyczą treści merytorycznej, a więc obejmują badanie zawartości planu miejscowego, braku naruszenia treści planu miejscowego w stosunku do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, stanowiska organów uzgadniających i opiniujących, zakresu stosowania władztwa planistycznego oraz standardów dokumentacji planistycznej. Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.z.p. w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej "studium". Ustalenia studium określające kierunki zagospodarowania przestrzennego ( jego perspektywy) a także same uwarunkowania zagospodarowania przestrzennego mają wiążące znaczenie dla organu gminy przy sporządzaniu planu miejscowego. (art. 9 ust. 4 u.p.z.p.). Niezgodność planu miejscowego z ustaleniami studium skutkuje tym, że dochodzi do naruszenia zasad sporządzenia planu miejscowego. Chociaż studium nie ma mocy aktu powszechnie obowiązującego, nie jest aktem prawa miejscowego, to, jako akt planistyczny określa politykę przestrzenną gminy i bezwzględnie wiąże organy gminy przy sporządzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ustalenia planu miejscowego są konsekwencją zapisów studium ( z uzasadnienia wyroku NSA w Warszawie z 25 kwietnia 2012 r sygn.II OSK 329/12). Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie tylko jest aktem określającym założenia lokalnej polityki przestrzennej, lecz także zawiera ustalenia wiążące przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz elementy regulacyjne w postaci lokalnych zasad zagospodarowania. Studium jest aktem wewnętrznie obowiązującym w gminie. Studium ma być z założenia aktem elastycznym, który stwarzając nieprzekraczalne ramy swobody planowania miejscowego, pozwala na maksymalne uwzględnienie warunków i potrzeb lokalnych przy tworzeniu regulacji planów miejscowych. ( Komentarz do ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pod red. prof. Z. Niewiadomskiego, 7. Wydanie C.H. Beck , Warszawa 2013, str. 79-81) Analiza postanowień obowiązującego w Mieście Nowy Targ studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz ich konfrontacja z postanowieniami kwestionowanej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego prowadzi do wniosku, że postanowienia planu zgodne są ze studium. Ta okoliczność była kwestionowana przez skarżących. Studium w swoich ustaleniach zakwalifikowało działki skarżących do terenów 1.MN tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o niskiej intensywności. Studium dopuszcza lokalizację usług wolnostojących, w tym pensjonatów oraz drobnej wytwórczości jako uzupełniających podstawowe przeznaczenie terenów,pod warunkiem nie tworzenia konfliktu funkcjonalnego z funkcja podstawową. W związku z tym żądanie skarżących dotyczące wyznaczenia terenów usług wymienionych w treści zgłoszonych uwag (typu dom pogrzebowy wraz z działalnością rzemieślniczą typu warsztat kamieniarski oraz usług polegających na sprzedaży wytwarzanych produktów galanterii : zniczy , kwiatów) na działkach o nr ewid[...] [...], [...] nie jest zgodne z ustaleniami Studium. Wymieniony w treści uwagi zakres usług wykracza poza dopuszczony w Studium dla terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o niskiej intensywności. W swoich ustaleniach Studium dopuszcza w terenach położonych w 150 metrowej strefie ochronnej od istniejącego cmentarza komunalnego lokalizację usług i działalności gospodarczej związanej z jego obsługą i funkcjonowaniem. Ustalenia Studium stanowią równocześnie iż "lokalizacja usług wolnostojących w tym pensjonatów oraz drobnej wytwórczości jako uzupełniających podstawowe przeznaczenie terenów" możliwe jest "pod warunkiem nie tworzenia konfliktu funkcjonalnego z funkcją podstawową". Tereny sąsiadujące z działkami należącymi do skarżących zabudowane są budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi, a usługi zlokalizowane na tym obszarze mają stanowić jedynie funkcje uzupełniającą. Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez "ład przestrzenny należy rozumieć takie ukształtowanie przestrzeni, które tworzy harmonijną całość oraz uwzględnia w uporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze, środowiskowe, kulturowe oraz kompozycyjno-estetyczne". Z kolei w art. 2 pkt 2 u.p.z.p. ustawodawca, w odniesieniu do pojęcia "zrównoważonego rozwoju", odsyła do art. 3 pkt 50 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2021 r. poz. 1973). Zgodnie z tym przepisem, przez "zrównoważony rozwój" rozumie się taki rozwój społeczno-gospodarczy, w którym następuje proces integrowania działań politycznych, gospodarczych i społecznych, z zachowaniem równowagi przyrodniczej oraz trwałości podstawowych procesów przyrodniczych, w celu zagwarantowania możliwości zaspokajania podstawowych potrzeb poszczególnych społeczności lub obywateli zarówno współczesnego pokolenia, jak i przyszłych pokoleń. Kierując się zatem zapewnieniem ładu przestrzennego przy sporządzeniu zmiany planu miejscowego organ miał obowiązek tak ukształtować przestrzeń aby tworzyła harmonijną całość oraz uwzględniała w uporządkowanych relacjach wszelkie uwarunkowania i wymagania funkcjonalne, społeczno-gospodarcze i środowiskowe. Pozostawienie działek skarżących w terenach WS/Zl.2a, MN.23 i MN. 25, bez zmian linii rozgraniczających oraz bez zmiany przeznaczenia terenu zabudowy mieszkaniowej MN.23 na zabudowę mieszkalno - usługową - jak w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego NOWY TARG 24 (Dział) spełnia te wymagania ustawy. Aktualnie w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w planie miejscowym obowiązują następujące zasady zagospodarowania terenów : 1) przeznaczenie podstawowe terenów: a) budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne, realizowane na już wydzielonych geodezyjnie działkach budowlanych oraz na nowo wydzielonych działkach budowlanych, zgodnie z § 4 ust. 22, b) usługi komercyjne realizowane jako wynajem pokoi (nie mniej niż 5 pokoi) w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, na działkach budowlanych o powierzchni nie mniejszej niż 1200m2 , za wyjątkiem terenu oznaczonego symbolem MN.32, w którym obowiązuje zakaz lokalizacji ww. usług, c) usługi hotelarskie, realizowane jako budownictwo pensjonatowe - budynki wolnostojące, na działkach budowlanych o powierzchni nie mniejszej niż 2000m2 , za wyjątkiem terenu oznaczonego symbolem MN.32, w którym obowiązuje zakaz lokalizacji usług hotelarskich, d) drobna wytwórczość realizowana jako warsztaty rzemieślnicze na działkach budowlanych o powierzchni nie mniejszej niż 2000m2 , za wyjątkiem terenu oznaczonego symbolem MN.32, w którym obowiązuje zakaz lokalizacji drobnej wytwórczości; 2) przeznaczenie dopuszczalne realizowane w ramach przeznaczenia podstawowego: a) usługi komercyjne realizowane jako wbudowane, b) budynki gospodarcze i garaże. Uchwała zmieniająca zawiera objaśnienie użytych w ustaleniach planu określeń w ten sposób, że ilekroć w postanowieniach planu mowa o usługach - należy przez to rozumieć: a)wszystkie usługi komercyjne służące zaspokojeniu potrzeb ludności, również podstawowe, z wyjątkiem usług handlowych o pow. sprzedaży powyżej 2000 m 2, spopielarni zwłok (krematorium) oraz drobnej wytwórczości. Funkcjonowanie usług nieuciążliwych w sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej stanowi istotny element wpływający na poprawę jakości życia okolicznych mieszkańców, bowiem rzeczywista poprawa jakości życia mieszkańców to jeden z podstawowych celów zasady zrównoważonego rozwoju. Wyłączenie z pojęcia dopuszczalnych usług spopielarni zwłok (krematorium) jest uzasadnione istotnym stopniem uciążliwości dla istniejącej zabudowy mieszkaniowej. Utrzymanie terenów obudowy ekologicznej w obszarze istniejącego, meandrującego cieku wodnego w obrębie działek nr ewid.: [...] [...] ma istotny wpływ na utrzymanie retencji tego terenu. Jest to o tyle istotne, że przy utrzymaniu presji inwestycyjnej na południowe zbocze Działu, powierzchnia biologiczna tego obszaru będzie sukcesywnie spadać co może przełożyć się na pogorszenie gospodarki wodnej tego obszaru z uwagi na zbyt szybkie odprowadzenie wód opadowych w kierunku potoku S. . Korekta obudowy biologicznej tego cieku dokonana już została w obowiązującym planie. Z tego względu zaskarżoną uchwałą dokonano zmiany planu w ten sposób, aby projektowane zagospodarowanie nie miało wpływu na zmianę przepływu wód i nie stanowiło pogorszenia gospodarki wodnej. Sądy administracyjne dokonują kontroli uchwał organów samorządu terytorialnego pod kątem ich zgodności z prawem (art. 184 Konstytucji RP w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, t.j Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.). Sądy administracyjne nie mogą dokonywać oceny kontrolowanego planu miejscowego pod względem słuszności lub celowości. W tym kontekście należy podkreślić, że Rada Miasta Nowy Targ, uchwalając plan miejscowy (bądź zmianę), wykonuje kompetencję gminy do samodzielnego, zgodnego z interesami wspólnoty samorządowej, zapewnienia ładu przestrzennego. Władztwo planistyczne gminy stanowi jeden z aspektów konstytucyjnej zasady samodzielności gminy (art. 16 oraz art. 163-165 Konstytucji RP). Ingerencja sądu administracyjnego we władztwo planistyczne powinna być zatem ograniczona wyłącznie do przypadków, w których w sposób nie budzący wątpliwości doszło do istotnego naruszenia prawa (wymóg istotności naruszenia prawa wynika również z art. 91 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Dz.U.2023.40 t.j. z dnia 2023.01.05 ). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy oznacza to, że zakwestionowanie postanowień uchwały zmieniającej plan miejscowy dotyczącej braku dokonania zmiany linii rozgraniczenia terenów WS/Zl.2a, MN.23, MN.25 oraz zmiany przeznaczenia terenu zabudowy mieszkaniowej MN.23 na zabudowę mieszkalno - usługową, z powołaniem się na zarzuty dotyczące "słusznych i zasadnych uwag zgłoszonych do planu" oraz ocennych kategorii ładu przestrzennego oraz zasady zrównoważonego rozwoju, mogłoby mieć miejsce tylko w sytuacjach szczególnych – to znaczy w ramach racjonalnej oceny uznanej za oczywistą. Przyjęcie innego poglądu skutkowałoby tym, że to sąd administracyjny, a nie rada gminy, wykonywałby władztwo planistyczne. Te wszystkie przedstawione okoliczności i uwarunkowania sprawiają, że zaskarżone zapisy uchwały (§ 3 ust 1 pkt 1 oraz § 3 ust 4) nie naruszają zapisów studium a realizują jego wytyczne. Przeznaczenie terenu (przewidziane planem), na którym położone są nieruchomości należące do skarżących (WS/Zl.2a, MN.23, MN.25) jest zgodne ze studium a postulowane zmiany nie zostały uwzględnione przez organ planistyczny w ramach wykonywanego władztwa planistycznego. Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uwzględnia się różnego rodzaju wartości, co w praktyce może prowadzić do sprzeczności interesów różnych osób a nawet konfliktów. Z jednej, bowiem strony uwzględnia się prawo własności (art. 1 ust. 2 pkt 7 ustawy), z drugiej zaś potrzeby interesu społecznego, wymagania ochrony środowiska, potrzeby ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi, rozwój infrastruktury i inne wyszczególnione w ustawie. Określając, w ramach przysługującego gminie władztwa planistycznego, przeznaczenie terenu oraz sposób jego zagospodarowania i warunki zabudowy (art. 4 ust. 1 u.p.z.p.) organy gminy muszą rozważyć wszystkie wchodzące w grę interesy a powstające sytuacje konfliktowe rozstrzygać zgodnie z obowiązującym prawem. Obowiązek taki wynika, przede wszystkim z art. 2 Konstytucji RP. Wszelkie wartości podlegające ustawowej ochronie zostały właściwie przez organ planistyczny rozważone i zachowane. Zarzuty skarżących zmierzające do wykazania naruszenia ich prawa własności poprzez "nie wyznaczenie na ich działkach terenów usług", "wprowadzenie zapisu zakazującego spopielarni (krematorium), "likwidacji zapisów w zakresie strefy ekologicznej cieku – rowu oznaczonego symbolem WS/Zl.2a, bądź jego zawężenie" nie mogły doprowadzić do stwierdzenia nieważności uchwały. Należy, bowiem mieć na względzie, często przywoływane w orzecznictwie argumenty, że normy planowe określają cele, które powinny być osiągnięte nie przesądzając środków, które mogą być zastosowane do osiągnięcia celu. Plan zagospodarowania przestrzennego stanowi podstawę do ingerencji w prawo własności, dotyczyć to może sposobu wykonywania prawa a nie samego prawa ( wyrok NSA z dnia 11 czerwca 1999 r , IV SA 295/96 , str 167 komentarza prof. Z. Niewiadomskiego do ustawy o planowaniu przestrzennym) Pozostałe zarzuty skargi również nie zasługują na uwzględnienie. Projekt zmiany planu został sporządzony na aktualnym podkładzie mapowym pochodzącym z Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego. Zgodnie z § 5 i § 10 Rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U.2003.164.1587 z dnia 2003.09.19) obowiązującego w dacie uchwalania zaskarżonej uchwały - Projekt rysunku planu miejscowego sporządza się w formie rysunku na kopii mapy, o której mowa w art. 16 ust. 1 ustawy, zawierającej obszar objęty projektem planu miejscowego wraz z jego niezbędnym otoczeniem (§ 5). Materiały planistyczne, sporządzone na potrzeby projektu planu miejscowego, powinny być aktualne na dzień przekazania tego projektu do opiniowania i uzgodnienia (§ 10 ust 1). Materiały planistyczne sporządzone na podstawie przepisów odrębnych, wykorzystywane na potrzeby projektu planu miejscowego, powinny być aktualne na dzień przystąpienia do sporządzania tego projektu (§ 10 ust 2). Mapa wymagana do sporządzenia planu przestrzennego to mapa zasadnicza lub katastralna w razie braku mapy zasadniczej, a plan musi być naniesiony na kopii tej mapy. W rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do kwestionowania zawartości mapy , na której plan został sporządzony, ani też jej aktualizacji przez organ w trakcie trwania procedury planistycznej. Skarżący w żaden przekonujący sposób nie wykazali, że "mapa dla celów planistycznych wykorzystana do sporządzenia zmiany planu była nieaktualna". Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nieważność uchwały rady gminy w całości lub w części powoduje: naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie. W tej normie ustawowej poszukiwać należy ewentualnych podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały Nr XXXVII/398/2021 Rady Miasta Nowy Targ z dnia 22 grudnia 2021 r., biorąc jednak pod uwagę wszystkie naprowadzone motywy należy stwierdzić, że w sprawie nie doszło do naruszenia wymienionych w skardze przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym a także Sąd z urzędu nie dopatrzył się uchybień, które mogłyby przesądzić o uznaniu zaskarżonej uchwały za wadliwą. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.