II SA/Kr 93/25

Kraków, dnia 8 kwietnia 2025r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 19 listopada 2024r. nr SKO.GN/4160/37/2023 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zatwierdzenia podziału nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.

Gmina [...] złożyła skargę na decyzję decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 19 listopada 2024 roku, sygn. akt SKO.GN/4160/37/2023 w przedmiocie stwierdzenia nieważności w całości decyzji Burmistrza Miasta Jordanowa z dnia 30 marca 2015 roku, znak: RA.6831.7.2015.GiZN. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że Gmina nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 - oznaczona dalej jako p.p.s.a.) - uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z treści § 2 cytowanego przepisu wynika, że uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez podmiot inny niż wskazane w art. 50 p.p.s.a. ocenić należy jako niedopuszczalne, co daje podstawę do odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie dotyczącej weryfikacji w postępowaniu nadzwyczajnym zgodności z prawem decyzji Burmistrza Miasta Jordanowa z dnia 30 marca 2015 roku, znak: RA.6831.7.2015.GiZN zatwierdzającej na wniosek V. S.A. projekt podziału nieruchomości, Gmina [...] nie miała interesu prawnego do udziału w charakterze strony. Gmina Miasto nie miała tytułu prawnego do nieruchomości objętej podziałem i nie brała udziału w postępowaniu zwykłym w tym charakterze. Natomiast składane w toku postępowania pisma Burmistrza, a następnie pełnomocnika Burmistrza działającego w imieniu Gminy stanowiły wyłącznie wypowiedź organu, który wydał objętą kontrolą decyzję oraz jako reprezentanta Gminy [...] w zakresie jej imperium. Zatem w sprawie zakończonej decyzją objętą postępowaniem nieważnościowym dotyczącej podziału nieruchomości dokonanego na wniosek V. S.A. Burmistrz Miasta Miasta Jordanów działał w ramach kompetencji orzeczniczych przyznanych mu przepisem art. 96 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami jako organ administracji publicznej. Nie budzi zatem wątpliwości, że w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji z dnia 30.03.2015 r. Burmistrz Miasta Jordanów nie był stroną, lecz pełnił funkcję organu administracji publicznej, podejmującego rozstrzygnięcie w sprawie o podział nieruchomości, której rozpoznanie następuje poprzez wydanie władczego rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej. W ww. sprawie nie istniały też żadne przesłanki dla uznania, że interes prawny do udziału w sprawie w charakterze strony posiada Gmina [...]. Niewątpliwie Gmina nie miała uprawnień właścicielskich do nieruchomości objętej podziałem. Nadto w decyzji z dnia 30.03.2015 r. nie wskazano, by Gmina miała interes prawny do udziału w sprawie jako strona i nie doręczono jej tej decyzji. Analogicznie brak było uzasadnionych podstaw do przyjęcia, że Gmina [...] nabyła interes prawny do udziału w postępowaniu nieważnościowym dotyczącym ww. ostatecznej decyzji. Jakkolwiek pojawienie się w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nowych podmiotów legitymowanych - w porównaniu z postępowaniem w trybie zwykłym jest możliwe, lecz musi wynikać to z ich uprzednim bezprawnym pominięciem, bądź następczych zmian w sferze szeroko rozumianych stosunków prawnych, z którymi uprawnienia i obowiązki wynikające z decyzji są splecione, bądź sukcesji wspomnianych uprawnień i obowiązków. Żadna z tych sytuacji nie zaistniała w tej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę, skarga Gminy [...] jest niedopuszczalna jako wniesiona przez podmiot nieposiadający legitymacji skargowej w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., co prowadzi o jej odrzuceni na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.