II SA/Kr 907/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 października 2018 r. E. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. ([...]) w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania działki postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu I i II instancji

Uzasadnienie: E. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2018 r. ([...]) w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania działki. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wniosek nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej ppsa, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest więc wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zawierał uzasadnienia. Skarżący nie wskazał przesłanek, które dawałyby podstawę do zastosowania środka ochrony tymczasowej, a Sąd nie miał możliwości ich weryfikacji. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. art. 61 §3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.