II SA/Kr 904/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi A. Ł. na działanie Gminy Miejskiej K. postanawia 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 904/20 o odrzuceniu skargi, 2. odrzucić skargę.

Pismem z dnia 7 lipca 2020 r. A. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na działanie Gminy Miejskiej K.. W uzasadnieniu skargi opisał występujące – w jego ocenie – nieprawidłowości w działaniu Gminy i Urzędu Miasta K.. W wykonaniu zarządzenia z dnia 6 października 2020 r. skarżący został wezwany o uzupełnienie braków formalnych skargi przez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (data, numer aktu lub czynności) oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżący został pouczony o treści art. 3 i 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.). Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 listopada 2020 r. Do dnia 18 grudnia 2020 r. do akt sprawy niniejszej nie wpłynęła odpowiedź skarżącego na powyższe wezwanie, toteż postanowieniem z dnia 18 grudnia 2020 r. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Pismem z dnia 8 lutego 2021 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi, wskazując, że odpowiedział na wezwanie o usunięcie braków formalnych skargi pismem z dnia 23 listopada 2020 r. (nadanym listem poleconym w dniu 26 listopada 2020 r.), przy czym w piśmie tym była wskazana omyłkowo inna sygnatura [...]. Poczynione przez Sąd ustalenia potwierdzają twierdzenia skarżącego zawarte w zażaleniu. W piśmie z dnia 23 listopada 2020 r. skarżący wskazał, że przedmiotem skargi jest "beznagłówkowe pismo Dyrektor Wydziału Skarbu Miasta K. (...) z dnia 11 stycznia 2019 roku". Skarżący przedłożył kopię tegoż pisma stanowiącego przedmiot skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. 1. Z akt sprawy obecnie wynika, że skarżący, choć omyłkowo wskazał inną sygnaturę, rzeczywiście uzupełnił brak formalny skargi, tj. sprecyzował przedmiot zaskarżenia. Należało zatem uznać, że zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2020 r. o odrzuceniu skargi – jest oczywiście uzasadnione. Zgodnie z art. 195 § 1 i 2 p.p.s.a. akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom, jednakże w przypadku, gdy zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia stronie przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. 2. W zaistniałej sytuacji należało rozważyć spełnienie pozostałych przesłanek dopuszczalności skargi, a przede wszystkim to, czy sprecyzowany przedmiot zaskarżenia – tj. "beznagłówkowe pismo Dyrektor Wydziału Skarbu Miasta K. (...) z dnia 11 stycznia 2019 roku" – jest objęte zakresem właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, określonym – zasadniczo – w art. 3 § 2 i 3 oraz art. 5 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, przedmiot ten nie jest objęty wspomnianym zakresem, innymi słowy, skarga na wskazane przez skarżącego "beznagłówkowe pismo Dyrektor Wydziału Skarbu Miasta K. (...) z dnia 11 stycznia 2019 roku" nie przysługuje. W szczególności pismo to nie ma znamion decyzji ani postanowienia. Poza tym, gdyby nawet takich znamion się w nim doszukiwać, wniesienie skargi nie zostało poprzedzone środkami zaskarżenia, co również implikowałoby odrzucenie skargi. Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.