II SA/Kr 904/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A. L. na działanie Gminy Miejskiej [...] postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 7 lipca 2020 r. A. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na działanie Gminy Miejskiej [...]. W uzasadnieniu skargi opisał występujące – w jego ocenie – nieprawidłowości w działaniu Gminy i Urzędu Miasta [...]. W wykonaniu zarządzenia z dnia 6 października 2020 r. skarżący został wezwany o uzupełnienie braków formalnych skargi przez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (data, numer aktu lub czynności) oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie skarżący został pouczony o treści art. 3 i 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej p.p.s.a.). Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 listopada 2020 r.; pozostało ono bezskuteczne – skarżący pozostawił je bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W świetle art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać w szczególności wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Braki skargi w zakresie tych elementów to braki formalne, które powodują, że nie może ona otrzymać prawidłowego biegu. Brakami tymi jest dotknięta przedmiotowa skarga i – mimo stosownego wezwania – braki te nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.