II SA/Kr 818/17

Kraków, dnia 6 września 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i A. P. na uchwałę Sejmiku Województwa Małopolskiego nr VIII/92/07 z dnia 28 maja 2007r. w sprawie obwodów łowieckich Województwa Małopolskiego postanawia: odrzucić skargę M. P. i A. P.

Stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lipca 2017r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez określenie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących uchwałą Sejmiku Województwa Małopolskiego nr VIII/92/07 z dnia 28 maja 2007r. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 7.08.2017 roku (k. 21 i 22), wobec czego ostatni dzień siedmiodniowego terminu upływał w dniu 14 sierpnia 2017r. W zakreślonym terminie braki skargi nie zostały uzupełnione. Sąd zważył, co następuje: Przepis art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie natomiast z art. 57 § 1 pkt. 3 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zaznaczyć też należy, że przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Sejmiku Województwa Małopolskiego nr VIII/92/07 z dnia 28 maja 2007r. w sprawie obwodów łowieckich Województwa Małopolskiego, a koniecznym warunkiem do skutecznego wniesienia skargi na taki akt jest naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego przez taki akt (art. 58 § 1 pkt. 5a p.p.s.a.). Skoro w przedmiotowym wypadku skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi w zakresie określenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących uchwałą Sejmiku Województwa Małopolskiego nr VIII/92/07 z dnia 28 maja 2007r., skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.