II SA/Kr 798/14

II SA/ Kr 798/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 29 maja 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T.D. na postanowienie Wojewody [....] z dnia 28 marca 2014 r. znak: [....] przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a przyznać adwokat A.G. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. , ul. [....] – od Skarbu Państwa, kwotę 120 zł (sto dwadzieścia i złotych ), podwyższoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej, przyznanej z urzędu pomocy prawnej.

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu T.D. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 10 lipca 2014 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącego T.D. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat A.G. W skardze kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 12 grudnia 2014 r. pełnomocnik zawarła wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, w tym kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, które to koszty nie zostały pokryte ani w całości ani w części. W dniu 6 kwietnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyniku rozpoznania złożonej skargi kasacyjnej uchylił wyrok sądu I instancji oraz postanowienie Wojewody [....] z dnia 26 marca 2014 r. Jak wynika z protokołu rozprawy przed NSA, pełnomocnik z urzędu nie brała w niej udziału. W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ), § 21 ust.1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu ( Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 ) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.