II SA/Kr 783/25

Kraków, dnia 1 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. P. i K. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 783/25 w sprawie ze skargi J. P. i K. W. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 11 kwietnia 2025 r. znak: WI-I.7840.15.74.2024.MŁ w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno – budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1/ odrzucić skargę kasacyjną; 2/ zwrócić skarżącym wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych

J. P. i K. W. działając przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie z dnia 28 października 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 783/25. Zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2026 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz nadesłanie siedmiu odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia 29 stycznia 2026 r. (data stempla pocztowego) oświadczył, że wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie oraz nadesłał siedem egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej, które nie były podpisane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 176 § 2 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Wymogi jakim powinno odpowiadać pismo wnoszone przez stronę do sądu regulują odpowiednio art. 46 i art. 47. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie natomiast do art. 47 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 P.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a P.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przekładając powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z tej przyczyny, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione przez pełnomocnika skarżących, będącego adwokatem. Należy zaznaczyć, że pełnomocnik skarżących, na podstawie udzielonego pełnomocnictwa sporządził i złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2025 r. Nie budzi wątpliwości, że powyższa skarga kasacyjna zawierała braki formalne. Dlatego też zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2026 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy oraz nadesłanie siedmiu odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżących nadesłał niepodpisane odpisy skargi kasacyjnej, wobec czego nie można ich uznać za odpisy złożonej skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 47 P.p.s.a. Przepis ten wyraźnie stanowi, co należy rozumieć przez odpis pisma. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny z układem graficznym oryginału (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest poświadczenie pełnej zgodności jego treści z oryginałem. Osoba poświadczająca przyjmuje wtedy odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Za takim poglądem przemawia art. 47 § 2 P.p.s.a., który mówiąc o przykładowych odpisach (fotokopiach i wydrukach poczty elektronicznej) wymaga ich uwierzytelnienia. Powyższe prowadzi do wniosku, ze w zakreślonym terminie pełnomocnik skarżących nie uzupełnił braków formalnych sporządzonej przez siebie skargi kasacyjnej. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Sąd, na podstawie powołanego powyżej art. 178 P.p.s.a., orzekł, jak w punkcie 1 postanowienia. W punkcie 2 postanowienia Sąd, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.