II SA/Kr 753/26

Kraków, 28 lipca 2026 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2026 r. r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Komisji Międzyzakładowej [...] w K. i N. na decyzję Rektora Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie z dnia 19 lutego 2025 r. znak R.D.0140.1.2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga Komisji Międzyzakładowej [...] w K. i N. na decyzję Rektora Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie z dnia 19 lutego 2025 r. znak R.D.0140.1.2025 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2025 r. sygn. II SA/Kr 397/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji tego samego organu. Wyrok ten został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 15 maja 2026 r. sygn. III OSK 1916/25 orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał m.in., że "na podstawie znajdujących się w aktach sprawie dokumentów - nie można było uznać, aby Komisja Międzyzakładowa Ogólnopolskiego Związku 15 Sygn. akt III OSK 1916/25 Zawodowego Inicjatywa Pracownicza przy Uniwersytecie Komisji Edukacji Narodowej w K. i N. miała odrębną od samego związku osobowość prawną. Tym samym przedwczesne było przystąpienie do merytorycznego rozpoznania sprawy przez Sąd Wojewódzki bez jednoznacznego ustalenia kwestii zdolności sądowej i zdolności procesowej strony skarżącej. Gdyby bowiem okazało się, że Komisja Międzyzakładowa [...] w K. i N. nie posiada odrębnej od Ogólnopolskiego Związku Zawodowego "Inicjatywa Pracownicza" osobowości prawnej to skarga podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 u.p.p.s.a." Tym samym brak rozstrzygnięcia kwestii posiadania zdolności sądowej i procesowej przez stronę skarżącą był zasadniczym powodem uchylenia zaskarżonego wyroku. Jednocześnie NSA zaznaczył, że na moment wydania wyroku przez ten Sąd "żaden z przedłożonych przez stronę skarżącą dokumentów nie pozwala jednocześnie na przyjęcie, aby Komisja Międzyzakładowa [...] w K. i N. uzyskała osobowość prawną. W szczególności nie przesądza o tym nadesłany notarialnie uwierzytelniony odpis wypisu z Rejestru Komisji Zakładowych, Międzyzakładowych i Środowiskowych oraz innych podstawowych jednostek organizacyjnych związku zarejestrowanych przy Komisji Krajowej Ogólnopolskiego Związku Zawodowego "Inicjatywa Pracownicza". Nie można pomijać nadto § 40 ust. 2 statutu, w którym uregulowano, że podstawowa jednostka organizacyjna wyłącznie reprezentuje Związek, bowiem: "Podstawowe jednostki organizacyjne Związku reprezentują Związek przed sadem samodzielnie, gdy przepisy prawa przyznają związkom zawodowym działającym w zakładzie pracy lub u innego podmiotu zatrudniającego prawo występowania do sądu z roszczeniami, w szczególności zaś dotyczy to spraw z zakresu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Upoważnienie do działania za związek w tych sprawach wynika z uchwały Prezydium podstawowej jednostki organizacyjnej Związku." W konsekwencji - na podstawie znajdujących się w aktach sprawie dokumentów - nie można było uznać, aby Komisja Międzyzakładowa [...] w K. i N. miała odrębną od samego związku osobowość prawną." W celu wykonania wyroku NSA, na mocy zarządzenia z dnia 2 lipca 2026 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez przedłożenie uwierzytelnionej kopii statutu Ogólnopolskiego Związku Zawodowego "Inicjatywa Pracownicza" oraz dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego, że Komisja Międzyzakładowa [...] w K. i N. uzyskała osobowość prawną w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (k. 227-228 s.a.). Wezwanie zostało doręczone dnia 8 lipca 2026 r. W terminie zakreślonym w wezwaniu Skarżąca przesłała pismo z dnia 15 lipca 2026 r. (k. 231 s.a.), w którym jednakże nie wskazano dokumentów, o których przedłożenie była wzywana Skarżąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 25 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) osoba fizyczna, osoba prawna lub organ administracji publicznej mają zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). W myśl art. 25 § 2-4 p.p.s.a. zdolność sądową mają także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej, inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Stosownie do art. 26 § 1 p.p.s.a. zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25. Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego, jest uzależnione od spełnienia m.in. wymogów formalnych pisma procesowego jakim jest skarga, określonych w art. 57 § 1 w zw. z art. 46 i 47 p.p.s.a Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wykazano powyżej Skarżąca pomimo prawidłowo doręczonego wezwania i poinformowania o skutkach ich nieuzupełnienia nie przedłożyła dokumentów, z których wynikałoby, że Komisja Międzyzakładowa [...] w K. i N. miała odrębną od samego związku osobowość prawną. Z akt sprawy wynika, że pismo z dnia 15 lipca 2026 r. wystosowane w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi takich dokumentów nie zawierało. W samym piśmie brak jest uwierzytelnionej kopii statutu Ogólnopolskiego Związku Zawodowego "Inicjatywa Pracownicza" oraz dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego, że Komisja Międzyzakładowa [...] w K. i N. uzyskała osobowość prawną. Pismo nie posiadało również takich załączników. Jednocześnie w piśmie wskazano, że "w okresie między wniesieniem skargi a wezwaniem Sądu Skarżąca uzyskała informację objętą wnioskiem", a w konsekwencji w ocenie Skarżącej "dalsze prowadzenie przedmiotowego postępowania nie jest konieczne". W tym miejscu należy zaakcentować, że w przedmiotowej sprawie skarga nie została skutecznie wniesiona, skoro Skarżąca nie uzupełniła braków w zakresie wykazania jej zdolności sądowej i procesowej, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania. Wezwanie to było konieczne, skoro kwestie te nie były oczywiste i nie wynikały ze skargi, ani z dokumentów przedłożonych w ślad za skargą z dnia 26 marca 2025 r., ani z pisma z dnia 15 lipca 2026 r. do tut. Sądu. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd postanowił odrzucić skargę.