II SA/Kr 738/21

Dnia 6 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Jacek Bursa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 października 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółka Jawna w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2021 roku, znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia skargę oddala

Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 3 lipca 2020 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku [...] Spółka jawna z siedzibą w K. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Poszerzenie miejsc magazynowania i listy rodzajów odpadów oraz uruchomienie przetwarzania odpadów metali poza instalacją" na dz. nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K.: I. odmówił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla części przedsięwzięcia polegającego na poszerzeniu miejsc magazynowania i listy rodzajów odpadów dotyczących zbierania surowców wtórnych w postaci makulatury, tworzyw sztucznych i akumulatorów; II. umorzył postępowanie w zakresie pozostałej części przedsięwzięcia dotyczącej poszerzenia listy odpadów dotyczących odpadów obojętnych tj. budowlanych i poremontowych oraz uruchomienie przetwarzania odpadów metali poza instalacją, z których część z nich zostanie poddana procesowi przygotowania do ponownego użycia. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem określonym w treści § 3 ust. 1 pkt 83 lit a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839). Dalej wskazano, że Odwołująca przedłożyła zgodnie z art. 74 ust. l ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej jako ustawa) poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej, obejmującą przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie. Organ I instancji ustalił, że nieruchomość na której planowana jest inwestycja położona przy ul. [...] - działka nr [...] obr. [...], na której zlokalizowana ma być planowana inwestycja polegająca na poszerzeniu miejsc magazynowania i listy rodzajów odpadów oraz uruchomieniu przetwarzania odpadów metali poza instalacją jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]" (Uchwała Nr [...] Rady Miasta K. z dnia 21 listopada 2012 r.). Analiza treści Planu prowadzi zaś do wniosku, iż lokalizacja przedmiotowego przedsięwzięcia pozostaje w sprzeczności z zapisami Planu. Bowiem, jak wskazał Organ I instancji § 11 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" (Uchwała [...] Rady Miasta K. z dnia 21 listopada 2012 r.) odnośnie terenów od 1PU do 40 PU nie przewiduje możliwości prowadzenia na tych terenach działalności związanej z gospodarowaniem odpadami, mimo iż w terenach od 1PU do 40 PU nie został zawarty wprost zakaz lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Przedmiotowy plan "[...]" przewiduje możliwość prowadzenia gospodarki odpadami, w tym ich zbierania, magazynowania, sortowania, odzysku i przetwarzania w terenach zabudowy przemysłowo - usługowej z możliwością realizacji obiektów i urządzeń związanych z gospodarowaniem odpadami. Wyjaśniono, że planowane przedsięwzięcie w zakresie poszerzenia miejsc magazynowania i listy rodzajów odpadów dotyczących zbierania tworzyw sztucznych stanowi rozbudowę istniejącej na terenie od 2004 r. działalności aktualnie dotyczącej wyłącznie zbierania metali. Zapisy § 7 ust. 11 ww. miejscowego planu dopuszczają dotychczasowe wykorzystanie działek do czasu zagospodarowania terenu zgodnie z jego przeznaczeniem ustalonym w niniejszym planie, w związku z czym planowane poszerzenie miejsc magazynowania i listy rodzajów odpadów dotyczących zbierania surowców wtórnych w postaci makulatury, tworzyw sztucznych i akumulatorów, prowadzi do zmiany dotychczasowego wykorzystania działki, w kierunku niezgodnym z zapisami § 11 ww. planu miejscowego. Tak więc stwierdzono niezgodność lokalizacja planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i odmówiono wydania decyzji. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła [...] Spółka jawna w K., zarzucając naruszenie § 11 ust. 1 pkt l uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia 21 listopada 2012r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" poprzez jego błędną wykładnię polegającą na nieprawidłowym uznaniu, że działalność związana z gospodarowaniem odpadami na działce [...] obr. [...] nie mieści się określonym w planie przeznaczeniu. Zdaniem strony działalność związana z gospodarowaniem odpadami mieści się w zakresie oznaczonego w planie przeznaczenia terenu. Wskazano też na naruszenie treści art. 104 kpa w związku z art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz w związku z §11 ust. 1 pkt 1 uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia 21 listopada 2012r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" poprzez ich błędne zastosowanie i w konsekwencji odmowę wydania decyzji, a to w wyniku nieprawidłowego ustalenia, że planowane przedsięwzięcie jest sprzeczne z ustaleniami uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia 21 listopada 2012r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]". Podniesiono też, iż organ i instancji naruszył treść art. 35 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z § 7 ust. 11 w zw. z § 11 ust. 1 pkt 1 uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia 21 listopada 2012r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...] uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia 21 listopada 2012r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]" poprzez ich błędną wykładnię polegającą na nieprawidłowym uznaniu, że planowane przedsięwzięcie prowadzi do zmiany dotychczasowego wykorzystania działki, podczas gdy planowane przedsięwzięcie jest kontynuacją dotychczasowego sposobu korzystania z działki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 26.04.2021 r. nr [...] [...], na podstawie art. 59, art. 66, art. 71 ust. 2, art. 77, art. 80 ust. 2, art. 82, art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r., poz. 247), § 3 ust. 1 pkt 83 litera a i litera b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 roku 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019, póz. 1839), § 11 ust. 1 pkt 1 uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia 21 listopada 2012r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" (Dz.Urz. Woj. [...] 2012r., poz. 6544) oraz art. 105, art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ wskazał w uzasadnieniu, iż w myśl zapisów § 11 w/w Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego [...]" wyznacza się tereny zabudowy przemysłowo-usługowej oznaczone na rysunku planu symbolami od 1PU do 40PU z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod: 1) obiekty i urządzenia związane z produkcją, składowaniem i magazynowaniem surowców i materiałów, ich przerobem oraz usługami związanymi z ich sprzedażą, naprawą lub przechowywaniem, w tym z zakresu handlu z wykluczeniem wielkopowierzchniowych obiektów handlowych; 2) obiekty obsługi komunikacji, w tym stacje paliw; 3) obiekty usług komercyjnych z zakresu handlu, gastronomii, rzemiosła, rzemiosła produkcyjnego, urządzeń i obiektów turystyki, sportu i rekreacji, obiektów biurowych i administracji, hoteli, instytucji finansowych, biur projektowych i badawczo-rozwojowych, prywatnych obiektów związanych z lecznictwem i ochroną zdrowia, oraz innych usług o zbliżonym charakterze. 2. Jako przeznaczenie dopuszczalne w terenach zabudowy przemysłowo- usługowej, w granicach działki ustala się możliwość lokalizacji: 1) sieci, urządzeń i obiektów infrastruktury technicznej; 2) dróg, dojazdów nie wydzielonych, zatok postojowych; 3) obiektów gospodarczych, socjalnych i garaży; 4) zieleni towarzyszącej - o charakterze urządzonym. 3. Warunkiem lokalizacji obiektów i urządzeń towarzyszących w ramach przeznaczenia dopuszczalnego wymienionego w ust. 2 jest: 1) dostosowanie ich do wymogów i charakteru przeznaczenia podstawowego; 2) zachowanie proporcji, aby suma powierzchni zabudowy obiektów przeznaczenia dopuszczalnego, o którym mowa w ust. 2 pkt l i 3 nie stanowiła więcej niż 20 % powierzchni zabudowy obiektów przeznaczenia podstawowego. 4. Istniejące obiekty mieszkaniowe, usługowe lub gospodarcze, pozostawia się do utrzymania z możliwością rozbudowy, przebudowy, remontu lub wymiany istniejącej substancji z zachowaniem rygorów jakie obowiązują dla zabudowy, określonych w § 5, § 6 i § 7. 5. W terenach PU położonych wzdłuż rzeki [...]) objętych strefą techniczną wału przeciwpowodziowego obowiązują zapisy § 5 ust. 18. Natomiast zgodnie z § 12 ust. 1 wyznacza się tereny zabudowy przemysłowo-usługowej z możliwością realizacji obiektów i urządzeń związanych z gospodarowaniem odpadami oznaczone na rysunku planu symbolami od IPUo do 3PUo z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod: 1) obiekty i urządzenia związane z gospodarowaniem odpadami w tym ich zbieraniem, magazynowaniem, sortowaniem, odzyskiem i przetwarzaniem: 2) obiekty i urządzenia związane z produkcją, składowaniem i magazynowaniem surowców i materiałów, ich przerobem oraz usługami związanymi z ich sprzedażą, naprawą lub przechowywaniem, w tym z zakresu handlu z wykluczeniem wielkopowierzchniowych obiektów handlowych; 3) obiekty obsługi komunikacji w tym stacje paliw; 4) obiekty usług komercyjnych z zakresu handlu, gastronomii, rzemiosła, rzemiosła produkcyjnego, urządzeń i obiektów turystyki, sportu i rekreacji, obiektów biurowych i administracji, hoteli, instytucji finansowych, biur projektowych i badawczo-rozwojowych, prywatnych obiektów związanych z lecznictwem i ochroną zdrowia, oraz innych usług o zbliżonym charakterze. W jednostce 12PU możliwe jest przeznaczenie gruntów pod obiekty i urządzenia związane z produkcją, składowaniem i magazynowaniem surowców i materiałów, ich przerobem oraz usługami związanymi z ich sprzedażą, naprawą lub przechowywaniem, w tym z zakresu handlu z wykluczeniem wielkopowierzchniowych obiektów handlowych, jednakże § 11 planu nie przewiduje możliwości przeznaczania gruntów pod gospodarowanie odpadami. Zapisy § 7 ust. 11 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego "[...]" dopuszczają dotychczasowe wykorzystanie działek do czasu zagospodarowania terenu zgodnie z jego przeznaczeniem ustalonym w niniejszym planie, w związku z czym planowane poszerzenie miejsc magazynowania i listy rodzajów odpadów dotyczących zbierania surowców wtórnych w postaci makulatury, tworzyw sztucznych i akumulatorów, prowadzi do zmiany dotychczasowego wykorzystania działki, w kierunku oczywiście niezgodnym z zapisami § 11 ww. planu zagospodarowania miejscowego. Zdaniem Kolegium zasadne było także rozstrzygnięcie organu I instancji dotyczące umorzenia postępowania w zakresie części przedsięwzięcia dotyczącej poszerzenia listy odpadów dotyczących odpadów obojętnych tj. budowlanych i poremontowych oraz uruchomienie przetwarzania odpadów metali poza instalacją, z których część z nich zostanie poddana procesowi przygotowania do ponownego użycia. Rozszerzenie miejsc magazynowania i listy rodzajów odpadów dotyczących zbierania tworzyw sztucznych stanowi rozbudowę istniejącej na terenie od 2004 r. działalności aktualnie dotyczącej wyłącznie zbierania metali, co pozostaje w sprzeczności z treścią wskazanego powyżej zapisu § 7 ust. 11 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego "[...]" i nie jest zgodne z zapisami § 11 ww. planu. Ponieważ zamierzenie w zakresie poszerzenia listy odpadów nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 roku 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019, poz. 1839) tym samym nie wymaga zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wniosła [...] Spółka jawna z siedzibą w K. zarzucając: - naruszenie art. § 11 ust 1 pkt 1 w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] poprzez dokonanie błędnej wykładni polegającej na nieprawidłowym uznaniu, iż działalność związana z gospodarowaniem odpadami na działce [...] obr[...] nie mieści się w określonym w planie przeznaczeniu dla ww. terenu pod obiekty i urządzenia związane z produkcją, składowaniem i magazynowaniem surowców oraz materiałów, podczas gdy prawidłowa- zgodna z regułami wykładni językowej wykładnia ww. przepisu prowadzi do wniosku, że działalność związana z gospodarowaniem odpadami mieści się w zakresie oznaczonego w planie przeznaczenia terenu; - art. 35 u.p.z.p. w zw. z § 7 ust 11 w zw z § 11 ust. 1 pkt 1 Planu poprzez dokonanie błędnej wykładni polegającej na nieprawidłowym uznaniu, iż planowane przez Stronę przedsięwzięcie prowadzi do zmiany dotychczasowego wykorzystania działki, podczas gdy prawidłowa wykładnia ww. przepisów powinna doprowadzić organ do wniosku, że planowane przedsięwzięcie jest kontynuacją dotychczasowego sposobu korzystania z działki. -art. 8 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 162, dalej "p.p.") poprzez wprowadzenie zaskarżoną decyzją faktycznego zakazu podejmowania działań, które nie zostały zakazane przez przepisy prawa. w konsekwencji powyższego, - naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 kpa w zw. z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z § 11 ust. 1 pkt 1 Planu poprzez ich błędne zastosowanie i w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji odmawiającej wydania "decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla części przedsięwzięcia polegającego na poszerzeniu miejsc magazynowania i listy rodzajów odpadów dotyczących zbierania surowców wtórnych w postaci makulatury, tworzyw sztucznych i akumulatorów", a to w wyniku nieprawidłowego ustalenia, że planowane przedsięwzięcie jest sprzeczne z ustaleniami Planu. W ocenie strony skarżącej plan nie zawiera definicji legalnej określenia "odpady" oraz "gospodarowania odpadami". Systemowo można jednak zwrócić uwagę na definicję pojęcia "odpady", którą zawiera ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 779 z późn. zm., dalej "u.o."). Zgodnie z nią odpady oznaczają każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest obowiązany. Natomiast, przez "gospodarowanie odpadami" rozumie się zbieranie, transport, przetwarzanie odpadów, łącznie z nadzorem nad tego rodzaju działaniami, jak również późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami. Plan nie zawiera definicji legalnej określenia "surowców i materiałów". Brak również innych systemowych definicji. W związku z tym powinno się dokonać wykładni tych pojęć. Brak takich definicji świadczy o braku woli prawodawcy lokalnego, aby określenia "surowców i materiałów" były rozumiane w sposób inny niż zgodnie ze znaczeniem utrwalonym w języku naturalnym. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN pod red. W. Doroszewskiego, surowiec oznacza materiał naturalny pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służący do wytwarzania jakichś produktów lub energii. Surowiec wtórny oznacza natomiast odpady produkcyjne lub zużyte materiały, które po przetworzeniu mogą być użyte do produkcji czegoś (zob. [...], dostęp 01.06.2021 r.). Na kanwie powyższych słowo surowiec jest pojęciem szerszym od pojęcia surowca wtórnego. Pojęcie surowca wtórnego jest natomiast szerszym określeniem od pojęcia odpadów. Konsekwencją powyższego jest wniosek, iż pojęcie "odpadów" zawiera się w zakresie pojęciowym słowa "surowiec". Jednocześnie, czynności zawierające się w "gospodarowaniu odpadami" są o wiele szersze od "produkcji, składowania i magazynowania". W efekcie nie można uznać, iż rozróżnienie zawarte w Planie pomiędzy określeniami "tereny zabudowy przemysłowo-usługowej z możliwością realizacji obiektów i urządzeń związanych z gospodarowaniem odpadami" oraz "przeznaczeniem gruntów pod obiekty i urządzenia związane z produkcją, składowaniem i magazynowaniem surowców i materiałów" nakazywało traktowanie pojęć surowców i odpadów rozdzielnie. Pierwsze z powyższych określeń odnosi się do terenów zabudowy przemysłowo-usługowej z możliwością realizacji obiektów i urządzeń związanych ze zbieraniem, transportem, przetwarzaniem odpadów, łącznie z nadzorem nad tego rodzaju działaniami, jak również późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami. Dotyczy to jedynie odpadów. Wyłączone zostają z niej surowce i materiały inne niż odpady. Drugie z powyższych określeń odnosi się do przeznaczenia gruntów pod obiekty i urządzenia związane jedynie z produkcją, składowaniem i magazynowaniem surowców, w tym odpadów i materiałów. Ponadto, w Planie, prawodawca lokalny nie wprowadził na żadnym z powyższych terenów zakazu lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Prawodawca lokalny nie chciał więc aby tereny te ("obiekty i urządzenia związane z produkcją, składowaniem i magazynowaniem surowców i materiałów, ich przerobem oraz usługami związanymi z ich sprzedażą, naprawą lub przechowywaniem, w tym z zakresu handlu z wykluczeniem wielkopowierzchniowych obiektów handlowych" i "tereny zabudowy przemysłowo- usługowej z możliwością realizacji obiektów i urządzeń związanych z gospodarowaniem odpadami") traktowane były rozdzielnie. Jeżeli taka byłaby jego wola, na terenach przeznaczonych pod obiekty i urządzenia związane z produkcją, składowaniem i magazynowaniem surowców i materiałów, ich przerobem oraz usługami związanymi z ich sprzedażą, naprawą lub przechowywaniem, wprowadziłby on powyższy zakaz. W związku z powyższym w ramach przeznaczenia podstawowego dla terenów od 1 PU do 40 PU prawodawca lokalny nie wykluczył przeznaczenia terenu pod działalność taką jak ma zostać podjęta w wyniku realizacji planowanego przedsięwzięcia. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być całkowicie bezzasadna. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż sporna inwestycja pn. "Poszerzenie miejsc magazynowania i listy rodzajów odpadów oraz uruchomienie przetwarzania odpadów metali poza instalacją" na dz. nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w K. została zasadnie zakwalifikowana do przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 83 lit. a i lit. b ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko jako punkty do zbierania, w tym przeładunku: a) złomu, z wyłączenie punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych, b) odpadów wymagających uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów z wyłączeniem odpadów obojętnych oraz punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych i w efekcie do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wbrew argumentacji strony skarżącej działalność związana z gospodarowaniem odpadami na działce [...] obr. [...] nie mieści się zakresie dopuszczonym zapisami planu miejscowego. Plan ten ma bowiem wyraźnie wyodrębnione tereny pod "gospodarowanie odpadami" oznaczone symbolami [...] (§ 12 ust. 1 planu), a tego właśnie dotyczy planowane sporne przedsięwzięcie. Skoro zatem strona skarżąca prowadzi działalność poza tymi terenami, to brak jest podstaw uznania zgodności przedsięwzięcia z planem. Tym samym niedopuszczalna jest zaprezentowana w skardze wykładnia zrównywania rozumienia pojęcia "surowców" z "odpadami". Te surowce, którymi można gospodarować to nie są odpady. Gospodarowanie odpadami wyraźnie wskazano w obszarze oznaczonym symbolami [...], stąd skoro działka skarżącej oznaczona we wniosku znajduje się w innym obszarze regulowanym zapisami § 11 planu to prawidłowym było określenie spornej działalności jako niezgodnej z § 11 planu. Dodatkowo zapisy § 7 ust. 11 planu dopuszczają dotychczasowe wykorzystanie działek do czasu zagospodarowania terenu zgodnie z jego przeznaczeniem ustalonym w niniejszym planie, w związku z czym jednak planowane poszerzenie miejsc magazynowania i listy rodzajów odpadów dotyczących zbierania surowców wtórnych w postaci makulatury, tworzyw sztucznych i akumulatorów, musiało zostać zakwalifikowane jako zmiana dotychczasowego wykorzystania działki, w kierunku niezgodnym z zapisami § 11 planu. Niezasadne są w związku z tym zarzuty skargi wskazujące na jedynie kontynuacje prowadzonej działalności, skoro przedsięwzięcie dotyczy m.in. poszerzenia miejsc magazynowania odpadów. Niezasadne są w związku z tym także pozostałe zarzuty procesowe, gdyż ich uzasadnienie odwoływało się de facto jedynie do błędnej wykładni w/w przepisów planu miejscowego. Mając powyższe na uwadze, oddalono skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.