II SA/Kr 73/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2023 r. sprawy ze skargi M. K., Z. K. i M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 5 października 2022 r., znak SKO-Dr.-4122-146/22 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. odrzuca skargę M. G.; II. oddala skargę M. K. i Z. K..

Wójt Gminy Jabłonka decyzją z dnia 29.07.2022r. (znak: RINT.7030.176.2020), umorzył postępowanie administracyjne wszczęte z urzędu w dniu 16.11.2020 r. w sprawie zajęcia drogi gminnej nr K361757 (dz. nr ewid. 19013) w miejscowości L. poprzez wybudowanie ogrodzenia i posadzenie drzewek. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, B. K. - N. M. K., Z. K. i M. G. złożyły odwołania, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Podniosły, iż nie można zgodzić się z umorzeniem postępowania, kiedy to nie dokonano usunięcia ogrodzenia jak również posadzonych drzew na drodze publicznej gminnej nr K 361757 przez G. i nie przywrócono drogi do stanu pierwotnego, a taka decyzja nie może ostać się w świetle prawa. W rozpoznaniu odwołań, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu wydało cztery – odnoszące się odrębnie do każdej z w/w odwołujących - decyzje o umorzeniu postępowaniu odwoławczego (k. 19, k. 23, k. 27, k. 31 akt organu II instancji). Każdej z odwołujących się doręczono decyzję, która dotyczyła jej odwołania. Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu sądowym decyzją z 5.10.2022r., znak: SKO-Dr.-4122-146/22, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 oraz art. 127 § 1 kpa, a także art. 4 pkt 1, art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, SKO umorzyło postępowanie odwoławcze z odwołania B. K. – N. (k.31 akt organu II instancji). W uzasadnieniu tej decyzji SKO m.in. wskazało, że odwołująca B. K. – Nowak nie jest adresatem zaskarżonej decyzji organu I instancji, albowiem nie była ona podmiotem, który potencjalnie miał dokonać zajęcia pasa drogowego, co stanowiło przedmiot weryfikacji w toku postępowania. Powyższe prowadzi do konkluzji, że odwołująca nie posiada interesu prawnego w niniejszym postępowaniu, a zatem nie przysługuje jej przymiot strony tego postępowania. Fakt, iż odwołująca jest zainteresowana uchyleniem przedmiotowej decyzji należy rozpatrywać jedynie w znaczeniu interesu faktycznego, który nie uzasadnia uznania odwołującej za stronę, bowiem nie jest to interes prawny w rozumieniu K.p.a. O istnieniu interesu prawnego nie może bowiem decydować jedynie sama wola podmiotu z różnych przyczyn zainteresowanego prowadzeniem postępowania. Interes faktyczny co najwyżej oznacza, iż określony podmiot jest bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz to zainteresowanie nie znajduje oparcia w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, które stanowiłyby podstawę żądania stosownych czynności organu administracji. Tym samym nie jest on tożsamy z interesem prawnym, o którym mowa w art. 28 K.p.a., a jedynie taki uzasadniałby uznanie odwołującej za stronę postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. S. z 5.10.2022r., znak: SKO-Dr.-4122-146/22 złożyły: B. K. – N. , M. K., Z. K. i M. G.. Skarżące podniosły, iż kwestionowana decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego i nie uznania za stronę postępowania administracyjnego skarżących oraz podniosły merytoryczne zarzuty odnośnie decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z 5.10.2022r., znak: SKO-Dr.-4122-146/22 dotyczyła umorzenia postępowania odwoławczego wyłącznie z odwołania B. K. – N. . W myśl art. 50 § 1 p.p.s.a. tylko ta skarżąca była uprawniona do wniesienia skargi na tę decyzję, ponieważ tylko ona miała w tym interes prawny. Skarżące M. K., Z. K. i M. G. nie posiadają natomiast interesu prawnego w zaskarżeniu tej decyzji, ponieważ nie dotyczyła ona rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionych przez te skarżące odwołań. Skarżące te miały interes prawny we wniesieniu skarg ale na te decyzje, które dotyczyły rozstrzygnięć w przedmiocie odwołań wniesionych przez te skarżące. Następnie należy wskazać, że skarga B. K. – N. , a zatem jedynej skarżącej, która miała interes prawny w zaskarżeniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z 5.10.2022r., znak: SKO-Dr.-4122-146/22, została prawomocnie odrzucona z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych (k. 62 akt sądowych). Z tych samych przyczyn odrzucona została też skarga M. G., o czym orzeczono w postanowieniu zawartym w punkcie I wyroku. Rozpoznaniu podlegała zatem wyłącznie skarga M. K. i Z. K., czyli skarżących, które nie posiadały interesu prawnego w zaskarżeniu kontrolowanej w niniejszej sprawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z 5.10.2022r., znak: SKO-Dr.-4122-146/22. Z tych też przyczyn skarga M. K. i Z. K. podlega oddaleniu tj. z powodu braku po ich stronie interesu prawnego do zaskarżenia w/w decyzji, która dotyczyła umorzenia postępowania odwoławczego wyłącznie z odwołania B. K. – N. . Zarzuty skarżących M. K. i Z. K. odnośnie posiadania przez nie interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym, mogłyby być merytorycznie oceniane jedynie wtedy, jeśli każda z tych skarżących wniosłaby skargę na decyzję, którą umorzono postępowanie odwoławcze z jej odwołania. Mając zatem na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.