II SA/Kr 689/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 4 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. i B. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącym kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem wpisu od skargi.

W. J. i B. J. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 10 kwietnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Następnie w piśmie z dnia 16 września 2019 r. skarżący cofnęli powyższą skargę wskazując, że zgodnie z nakazem zaskarżonej decyzji dokonali rozbiórki spornego obiektu budowlanego wobec czego postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). W niniejszej sprawie, wobec jednoznacznego oświadczenia skarżących o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 p.p.s.a. orzeczono z urzędu o zwrocie kosztów postępowania, na które składał się wpis od skargi w wysokości 500 zł.