II SA/Kr 604/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) Sędziowie : WSA Paweł Darmoń NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Wojewody z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę

Decyzją nr [...] z dnia 16 kwietnia 2019 r., znak: [...], Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił dla inwestorów M. i S. W. pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn.: Budynek mieszkalny jednorodzinny z wewnętrznymi instalacjami w budynku: wod.-kan., c.o., wentylacji mechanicznej, energii elektrycznej, z instalacjami wewnętrznymi po zewnętrznym obrysie budynku: kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej do projektowanego zbiornika szczelnego, elektryczną (wiz) oraz dojście i dojazd na działce nr [...] w miejscowości [...], gmina Z.. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 8 maja 2019 r. W dniu 29 lipca 2019 r. do Starosty [...] wpłynął wniosek A. M. z dnia 28 lipca 2019 r., w którym wnioskodawczyni wskazała w szczególności, że sprawa dotyczy pozwolenia na budowę znak: [...] z dnia 16 kwietnia 2019 r. Ponieważ przed wydaniem pozwolenia strony bez własnej winy nie brały udziału w postępowaniu zgodnie z art. 145 § 1 ust. 4 k.p.a., zachodzą podstawy do wznowienia postępowania przed organem I instancji. Starosta [...], postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2019 r., znak [...], działając na podstawie art. 149 § 3 i art. 150 § 1 w związku z art. 147 i art. 148 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej k.p.a.), po rozpoznaniu wniosku A. M. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia 16 kwietnia 2019 r., znak: [...], udzielającej pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany dla inwestycji: Budynek mieszkalny jednorodzinny z wewnętrznymi instalacjami w budynku: wod.-kan., c.o., wentylacji mechanicznej, energii elektrycznej, z instalacjami wewnętrznymi po zewnętrznym obrysie budynku: kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej do projektowanego zbiornika szczelnego, elektryczną (wiz) oraz dojście i dojazd na działce nr [...] w miejscowości [...], gmina Z. – odmówił wznowienia postępowania. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał w szczególności, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż wnioskodawczyni nie zachowała terminu do wniesienia żądania o wznowienie postępowania. W dniu 10 maja 2019 r. A. M. zwróciła się z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej poprzez udostępnienie decyzji pozwolenia na budowę i projektu zagospodarowania działki (...) dotyczącej M. W.. Dokumenty wskazane we wniosku zostały udostępnione wnioskodawczyni w dniu 17 maja 2019 r. W dniu 29 lipca 2019 r. został złożony wniosek o wznowienie postępowania, w którym A. M. nie podała terminu kiedy dowiedziała się o wydanej decyzji pozwolenia na budowę. Wobec powyżej przedstawionych informacji organ ustalił, że wnioskodawczyni o wydanej decyzji dowiedziała się w dniu 17 maja 2019 r., kiedy to decyzję organu nr [...] z dnia 16 kwietnia 2019 r. jej doręczono. Data ta widnieje na potwierdzeniu odbioru znajdującym się w dokumentacji dotyczącej sprawy znak: [...] Uznać zatem należy, że aby wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie przewidzianym przez art. 148 k.p.a. musiałby on wpłynąć do organu (lub zostać nadany w placówce operatora pocztowego) najpóźniej dnia 17 czerwca 2019 r. Wniosek o wznowienie postępowania został złożony natomiast dnia 29 lipca 2019 r. w siedzibie Starostwa Powiatowego w K. Filia w [...], a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. W związku z tym organ stwierdził, że wznowienie postępowania jest niedopuszczalne. Pismem z dnia 27 sierpnia 2019 r. A. M. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Starosty [...]. Żaląca się wskazała, że nie zgadza się z tym, iż jest zobligowana terminem jednego miesiąca, ponieważ kiedy otrzymała kopię pozwolenia na budowę, to od razu złożyła odwołanie do Wojewody. Na skutek zażalenia A. M., Wojewoda, postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2020 r., znak [...], działając podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256) i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm.) – utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] z 12 sierpnia 2019 r., znak: [...], o odmowie wznowienia postępowania. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, że organ I instancji prawidłowo ustalił, iż w dniu 17 maja 2019 r. wnioskująca powzięła informację o wydanej decyzji nr [...] z dnia 16 kwietnia 2019 r., znak: [...] (już w treści pisma z dnia 10 maja 2019 r. A. M. wskazywała na decyzję o pozwoleniu na budowę). Zatem wniosek A. M. o wznowienie postępowania w sprawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia 16 kwietnia 2019 r., znak: [...], został złożony po terminie (nie został dochowany termin), o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.; termin ten upłynął najpóźniej 17 czerwca 2019 r. Pismem z dnia 25 kwietnia 2020 r. A. M. złożyła skargę na powyższe postanowienie Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze skarżąca opisała swoją korespondencję z organami nadzoru budowlanego i organami Gminy Z.; wskazała, że w 2016 roku Pan P. podzielił swoją działkę na dwie działki budowlane [...], [...] i [...] – droga o powierzchni 0,03 ha. Droga o powierzchni 0,03 ha pozbawia sąsiadów prawa do bycie stroną w uzyskaniu prawa do budowy domu na działce [...]. W miesiącu marcu 2019 r. inwestor utwardził kamieniem pas działki [...] i [...] (działka skarżącej) jako dojazd do budowy. Skarżąca postawiła pytanie o dokumenty, które mają potwierdzać służebność po działkach [...] i [...] do działki [...] pasem 4 m. Zdaniem skarżącej, nigdy nie było pasa ziemi o szerokości 4m i wjechano bezprawnie na działkę skarżącej [...], zwiększając szerokość drogi. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał w całej rozciągłości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu, a także czy przy jego wydawaniu nie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa. Kontrolując zaskarżone postanowienie Wojewody zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, należało uznać, że odpowiada ono prawu i nie ma podstaw do pozbawienia go mocy wiążącej. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej "k.p.a.") wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Stanowi ono konsekwencję stwierdzenia przesłanek formalnych uruchomienia tego trybu nadzwyczajnego; nie jest poprzedzone badaniem przyczyn, od których zależy wzruszenie decyzji ostatecznej oraz możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, zatem o ich istnieniu jeszcze nie przesądza. W świetle § 2 art. 149 nie ulega wątpliwości, że "postępowanie co do przyczyn wznowienia oraz co do istoty sprawy" ma miejsce później (por. wyrok NSA z 30 września 1999 r., IV SA 2564/98, LEX nr 47856). Rozstrzygnięcie o wznowieniu postępowania przybiera formę postanowienia zarówno wtedy, gdy zostało zainicjowane żądaniem strony, jak i wtedy, gdy organ działa z urzędu. Rozstrzygnięcie o odmowie wznowienia postępowania również przybiera formę postanowienia (art. 149 § 3 k.p.a.). Podstawy do jego wydania zachodzą wtedy, gdy organ ma do czynienia z żądaniem, o którym mowa w art. 147, i zarazem stwierdza, że brakuje choćby jednej z przesłanek formalnych warunkujących uruchomienie trybu wznowienia postępowania. Przesłanki formalne warunkujące uruchomienie trybu wznowienia postępowania kształtują się różnie w zależności od tego, czy ma ono nastąpić z urzędu, czy też na żądanie strony. W obu przypadkach należy do nich zakończenie sprawy decyzją ostateczną (art. 145 § 1 ab initio k.p.a.) oraz brak przepisu szczególnego wyłączającego dopuszczalność wznowienia postępowania (por. E. Klat-Górska, L. Klat-Wertelecka, Odmowa wznowienia postępowania administracyjnego, Samorząd Terytorialny 2006, nr 7-8, s. 117 i n.). W przypadku gdy wznowienie postępowania ma nastąpić na żądanie strony podczas badania jego dopuszczalności dodatkowo trzeba brać pod uwagę: legitymację składającego podanie, zachowanie terminu do złożenia podania oraz wskazanie w podaniu okoliczności odpowiadającej przyczynie wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z 12 lipca 2011 r., II OSK 2598/10, LEX nr 1083642). Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. wynoszący jeden miesiąc termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (na tę przyczynę powołała się wnioskodawczyni) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że skarżąca nie tylko dowiedziała się o decyzji, a także zapoznała się z jej treścią w dniu 17 maja 2019 r. Wtedy bowiem wydano skarżącej ten dokument na skutek wniosku z dnia 10 maja 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej. Termin jednego miesiąca, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a., upłynął zatem z dniem 17 czerwca 2019 r. Wniosek skarżącej, złożony w dniu 29 lipca 2019 r., był zatem spóźniony. W tej sytuacji organ prawidłowo odmówił wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Zważywszy że z przyczyn formalnych nie mogło dojść do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy o pozwolenie na budowę, twierdzenia podnoszone przez skarżącą w skardze, w tym dotyczące dostępu do drogi publicznej, nie mogły być badane przez organ i tym samym nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.