Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II SA/Kr 582/20

Postanowienie WSA w Krakowie z 15 czerwca 2020 r., II SA/Kr 582/20 – pozwolenie na budowę

Wynik

odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
15 czerwca 2020
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Kraków, dnia 15 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. F. na uchwałę nr XII/147/2019 Rady Miasta Zakopane z dnia 31 października 2019 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta Zakopane postanawia: odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Pismem z dnia 22 marca 2020 r. A. F. (zwany dalej skarżącym), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę nr XII/147/2019 Rady Miasta Zakopane z dnia 31 października 2019 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta Zakopane. Zaskarżonej uchwale zarzucił "...poprzez charakter rażącego naruszenia prawa w świetle art. 156 § 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 7 K.p.a. obrazę i pogwałcenie ustawowych zasad procesowych – norm prawnych niebudzących wątpliwości interpretacyjnych oraz ignorancje woli ustawodawczej w zakresie gwarancji stosowania zasad praworządności przez organy państwowe, działając tym na szkodę interesu publicznego i interesu jednostki." Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności w całości przedmiotowej uchwały i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rady Miasta Zakopane wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że w świetle poglądu ugruntowanego w orzecznictwie i piśmiennictwie postępowanie skargowe z art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., zwanej dalej – K.p.a.), nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do treści art. 3 § 2a P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. W myśl natomiast art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych jest pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami Działu VIII K.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. Skarga z art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. m. in. postanowienia NSA z dnia 30 lipca 2019 r., sygn. akt I OSK 1624/19, z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2783/13). Tryb skargowy z Działu VIII K.p.a. ma na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności w celu wyeliminowania ustalonych nieprawidłowości. Postępowanie w sprawie tego typu skarg ma cechy samodzielnego jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego uproszczonego i kończy się czynnością materialno-techniczną, określoną w art. 238 § 1 K.p.a., informującą stronę o sposobie załatwienia skargi. W świetle powyższego skarga na uchwałę Rady Miasta Zakopane w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Miasta Zakopane, wydana w trybie Działu VIII k.p.a., podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.

Informacje o sprawie

Data wpływu
26 maja 2020
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Sędziowie
Magda Froncisz /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny