II SA/Kr 560/17

Dnia 7 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 22 sierpnia 2016 r., znak: [...] w sprawie ze skargi A.Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 28 lutego 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 22 sierpnia 2016 r., znak: [...]

A.Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 28 lutego 2017 r. (znak: [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 22 sierpnia 2016 r. (znak: [...] ) na mocy której orzeczono o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowej oznaczonej jako dz. nr [...], obr. [...] , pow. 1805m2, jedn. ewid. [...], położonej w K. [...] , objętej księgą wieczystą nr [...] , m.in. na rzecz skarżącego A.Ł. w udziale 475/1000 części oraz ustalającą należną za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności ww. nieruchomości opłatę w stosunku do przypadającego mu udziału w kwocie 549.176,00 zł w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna. Zdaniem skarżącego nagłe przystąpienie do wykonania ww. decyzji Prezydenta Miasta K. prowadzić będzie do olbrzymich strat po jego stronie wynikających z opłat komorniczych i odsetek. Skarżący wskazał przy tym, że zablokowano mu konto bankowe, pomimo, że po wydaniu decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w przedmiocie zmiany decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 22 sierpnia 2016 r. (znak: [...]), nie otrzymał od organu – wierzyciela – upomnienia związanego z brakiem zapłaty, lecz natychmiast sprawa została skierowana do egzekucji przez Drugi Urząd Skarbowy w K. . Tym samym w ocenie skarżącego, nagła egzekucja kwoty kilkuset tysięcy złotych prowadzić będzie do nieodwracalnych skutków, a nadto pozbawi skarżącego możliwości kontroli zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia został określony przez ustawodawcę w sposób wyczerpujący i alternatywny. Oznacza to, że Sąd będzie uprawniony do udzielenia stronie ochrony tymczasowej dopiero wówczas, gdy uprawdopodobni ona chociaż jedną ze wskazanych w ww. przepisie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania takiego aktu, z tym zastrzeżeniem, że akt ten nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. W doktrynie i orzecznictwie ugruntował się pogląd, zgodnie z którym obowiązek przedstawienia okoliczności uprawdopodabniających zaistnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Musi on przy tym wskazać konkretne okoliczności, które umożliwią Sądowi dokonanie oceny, czy wstrzymanie wykonania takiego rozstrzygnięcia jest w danej sytuacji uzasadnione (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, LEX nr 1624317). Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek o wstrzymanie wykonania określonego aktu wymaga od skarżącego powołania się na tego rodzaju szczególne okoliczności, które będą przemawiały – w danej sprawie – za odstąpieniem przez Sąd od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Ponadto stosownie do treści art. 61 § 3 zdanie trzecie p.p.s.a. możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przyjmuje się przy tym, że pod pojęciem "sprawy", w granicach której Sąd może wstrzymać wykonanie aktu, należy rozumieć sprawę w sensie materialnoprawnym, której tożsamość wyznaczają elementy określające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Tym samym wskazuje się, że treścią przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte są również – poza aktami zaskarżonymi – akty wydane w pierwszej instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OZ 369/14, LEX nr 1461940; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 1064/11, LEX nr 1083513; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2648/12, LEX nr 1248460). Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że skarżący uzasadniając swój wniosek o wstrzymanie wykonania jedynie ogólnikowo podał, że wykonanie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 22 sierpnia 2016 r. (znak: [...] ), doprowadzi do olbrzymich strat po stronie skarżącego wynikających z opłat komorniczych i odsetek, a nadto podkreślił, że w jego ocenie nagła egzekucja kwoty kilkuset tysięcy złotych prowadzić będzie do nieodwracalnych skutków, pozbawiając go tym samym możliwości kontroli zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 28 lutego 2017 r. (znak: [...] ). W ocenie Sądu, nie sposób jednak uznać, że powołane przez skarżącego okoliczności, tj. "olbrzymie straty wynikające z opłat komorniczych i odsetek", "nieodwracalne skutki wynikające z nagłej egzekucji" lub też "pozbawienie możliwości kontroli zaskarżonej decyzji", które – zdaniem skarżącego – mogą wiązać się z wykonaniem ww. aktu należy utożsamiać z określonymi w art. 61 § 3 p.p.s.a. "trudnymi do odwrócenia skutkami" albo "niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody". Wymaga podkreślenia, że podnoszona przez skarżącego okoliczność wszczęcia postępowania egzekucyjnego oraz możliwość nagłej egzekucji nie uzasadnia jeszcze wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Ustawodawca jako zasadę, przewidział bowiem, że decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne (art. 16 § 1 k.p.a.). Wstrzymanie wykonania takiego aktu jest natomiast odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., tak więc przepisu § 3 tego artykułu nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej. W przedmiotowej sprawie za taką decyzję posiadającą przymiot ostateczności należało niewątpliwie uznać decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 22 sierpnia 2016 r. (znak: [...] ), wydaną w postępowaniu zwyczajnym, której zmiany w trybie nadzwyczajnym na podstawie art. 155 k.p.a. domaga się obecnie skarżący. Dlatego też sam fakt wszczęcia w przedmiotowej sprawie postępowania egzekucyjnego nie mógł ze swej istoty stanowić argumentu za udzieleniem ochrony tymczasowej. Podobnie wskazywany przez skarżącego fakt zajęcia rachunku bankowego przez Drugi Urząd Skarbowy w K. nie przesądza jeszcze o spowodowaniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody na skutek wykonania ww. decyzji Prezydenta Miasta K . Skarżący nie przedstawił bowiem na poparcie swojego wniosku pełnej sytuacji majątkowej w jakiej w chwili obecnej się znajduje, w szczególności nie podał on, czy zajęty rachunek bankowy jest jedynym rachunkiem jaki posiada. Okoliczność ta wydaje się być tym bardziej wątpliwa, gdyż z zalegających w aktach sprawy fotokopii postanowienia Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 30 sierpnia 2016 r. (sygn. akt [...] ) wynika, że posiadał on, co najmniej dwa rachunki bankowe (k. [...] .). Dlatego też, w przypadku niekompletności uzasadnienia wniosku oraz wybiórczego przedstawienia argumentacji na jego poparcie, Sąd nie dysponuje pełnym obrazem sytuacji majątkowej wnioskodawcy (brak chociażby danych o majątku ruchomym i nieruchomym skarżącego), mogącym służyć do oceny charakteru szkody i samego jej zaistnienia oraz ewentualnego spowodowania nieodwracalnych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy bowiem podkreślić, że świadczenie pieniężne, jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, zatem wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania powinien zostać uzasadniony ze szczególną starannością. Ponadto na marginesie należy w tym miejscu jedynie zasygnalizować, że decyzja, której wstrzymania domaga się skarżący została wydana m.in. na jego wniosek oraz poprzedzona złożeniem przez skarżącego oświadczenia o wyrażeniu zgody na wydanie decyzji za spłatą jednorazową za przekształcenie. Skarżący wycofał również złożone w dniu 30 sierpnia 2016 r. odwołanie, w którym mógł on domagać się rozłożenia ww. należności pieniężnej na raty wobec wydania postanowienia Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 30 sierpnia 2016 r. i zdecydował się na kwestionowanie w tym zakresie przedmiotowej decyzji dopiero w trybie nadzwyczajnym, po nabraniu przez nią przymiotu ostateczności, składając stosowny wniosek w dniu 21 września 2016 r. Tym samym, miał on świadomość konieczności poniesienia określonej w tej decyzji sumy pieniężnej, której jednak nie zdecydował się kwestionować w toku instancji. Dlatego też w ocenie Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Prezydenta Miasta K. nie zawiera usprawiedliwionych motywów wskazujących na wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy jednak zaznaczyć, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada zasadności skargi, a w związku z tym podnoszone przez skarżącego zarzuty zawarte w treści skargi, będą podlegały ocenie Sądu dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji stanowi bowiem jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, a zapadłe w tym przedmiocie rozstrzygnięcie ma wyłącznie charakter tymczasowy i traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia