II SA/Kr 552/18

Kraków, dnia 26 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. L. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] listopada 2017 r., sygn. II SA/Kr [...] postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Sygn. akt II SA/Kr [...] UZASADNIENIE E. L. złożyła w dniu 26 stycznia 2018 r. skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. II SA/Kr [...], zarzucając m.in. że dowody, na których podstawie Sąd ustalił istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej określanej jako p.p.s.a.), w przypadku zaistnienia przesłanek wskazywanych w art. 271-273 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W przedstawionym stanie faktycznym, skarga o wznowienie postępowania została złożona w dniu 26 stycznia 2018 roku, tj. w dacie, w której postępowanie nie zostało zakończone orzeczeniem prawomocnym. Orzeczenie WSA w Krakowie w przedmiotowej sprawie stało się prawomocne po bezskutecznym upływie trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej, liczonego – zgodnie z art. 177 § 4 p.p.s.a. - od dnia doręczenia skarżącemu opinii prawnej z dnia 14 marca 2018 roku w przedmiocie ustalenia braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie o sygn. II SA/Kr [...]. Stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a. : "Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę". W ocenie Sądu, w świetle powyższych okoliczności, stwierdzić należy, że skarga nie spełnia wymogów ustawowych z uwagi na fakt, że w momencie wnoszenia skargi, postępowanie, którego wznowienia domagał się skarżący, nie zostało jeszcze zakończone prawomocnym orzeczeniem, a zatem nie mogło podlegać wznowieniu. Jednocześnie, Sąd uznał za zasadne rozważyć, czy skarga opierała się na ustawowych przesłankach wznowienia, wynikających z nieważności postępowania, niezgodności z Konstytucją lub prawem międzynarodowym, oparciu orzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, bądź uzyskaniu orzeczenia za pomocą przestępstwa. Ponadto, zgodnie z art. 273 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a także można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Skarżący w swoim wniosku, jako podstawę wznowienia podniósł przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. .2017.1257 t.j.), tj. fałszywość dowodów na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne oraz wydanie decyzji administracyjnej w wyniku przestępstwa. Zauważyć należy, że wskazana podstawa prawna nie ma zastosowania do skargi o wznowienie postępowania, wniesionej zgodnie z regulacjami art. 270 i n. p.p.s.a. Pozwala jednak ustalić, że jako potencjalne przesłanki wznowienia skarżący chce przywołać okoliczności wskazane w art. 273 § 1 p.p.s.a. (oparcie orzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym lub uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa) oraz § 2 (wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu). W ocenie Sądu wniesiona skarga o wznowienie nie opiera się jednak na ustawowej podstawie wznowienia. Nawet sformułowanie podstawy wznowienia w sposób, który mógłby odpowiadać przepisom art. 271–273 p.p.s.a. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 7 października 2011 r., I OSK [...], LEX nr 1149227). W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie wykazał, że doszło do zrealizowania ustawowej przesłanki wznowienia wskazanej w art. 273 § 1 p.p.s.a., przez wydanie stosownego orzeczenia przez właściwy sąd, które pozwalałoby przyjąć, że uzyskanie orzeczenia nastąpiło w drodze przestępstwa, albo orzeczenie oparto na dokumencie, który – w świetle orzeczenia sądu karnego – uznać można za sfałszowany. Skarżący nie wskazał także na żadne nowe okoliczności faktyczne, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, co pozwalałoby przyjąć wystąpienie przesłanek z art. 273 § 2 p.p.s.a. W postępowaniu wstępnym sąd bada, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania. Jeżeli z samej treści skargi o wznowieniu postępowania wynika, że podnoszona podstawa wznowienia nie zachodzi, to taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (wyrok NSA z dnia 26.10.2007 r II FSK [...] Legalis, za Komentarzem do p.p.s.a. pod red. prof. R. H. i prof. M. W. str 1024 - 1025, Wydawnictwo C.H. Beck , W. 2013 r). Biorąc pod uwagę wszystkie te okoliczności, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.