II SA/Kr 54/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 maja 2017 r. sprawy ze skargi L.B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 25 października 2016 r.; znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia 25 października 2016 r. (znak: [...] ) Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 16.05.2016 r. (znak: [...]) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę I etapu zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą "Przebudowa i nadbudowa budynku o jedną kondygnację mieszkalną wraz ze zmianą sposobu użytkowania pomieszczeń strychu na lokale mieszkalne, wykonanie balkonu od strony wschodniej. Remont elewacji frontowej i tylnej wraz z dociepleniem. Wykonanie instalacji wewnętrznej na potrzeby budowy: CO, wod.-kan, gazowych, elektrycznych wraz z przebudową kominów, na działce nr [...] ,[...] ,[...] obr. [...] w K. , ul. [...] ." W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na wskazaną wyżej decyzję Wojewody [...] , skarżący L.B. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W treści skargi nie podał żadnych argumentów wykazujących przesłanki z art. 61 par. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powołując jedynie argumenty przemawiające za wadliwością zaskarżonej decyzji. Uczestnicy M.K. oraz H.K. , w piśmie z dnia 6.03.2017 r. domagali się "oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji". Powołując art. 35a Prawa budowlanego, żądali uzależnienia możliwości wstrzymania wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia 25.10.2016 r. od złożenia przez skarżącego kaucji w wysokości 100 tyś zł na zabezpieczenie ich roszczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016 r., poz. 718; dalej ustawa powoływana jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które powstać mogą w wyniku wykonania aktu przed rozpoznaniem skargi przez sąd - ciąży na stronie skarżącej. Przywołany wyżej przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że wstrzymanie wykonania aktu objętego skargą, musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych. Odnosząc powyższe regulacje prawne do złożonego w rozpoznawanej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podkreślić, że wniosek ten nie wskazuje argumentów, a także nie powołuje i nie zawiera jakichkolwiek dowodów, które przemawiałyby za związanym z wykonaniem zaskarżonej decyzji niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Złożona skarga, poza samym żądaniem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, nie przedstawia jakiejkolwiek argumentacji wykazującej spełnienie normatywnych przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd zaskarżonej decyzji. Same zaś zarzuty kierowane przeciwko legalności decyzji Wojewody [...] z dnia 25 października 2017 r., nie są wystarczające dla uwzględnienia rozpatrywanego żądania albowiem będą one podstawą ocen na etapie rozpoznania skargi. W tych okolicznościach uznać należało, że brak wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, określonych w cytowanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., nakazywał odmówić wstrzymania jej wykonania.