II SA/Kr 529/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku uczestnika KLUB SPORTOWY [...] z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 529/17 oraz skargi kasacyjnej uczestnika KLUB SPORTOWY [...] z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 529/17 w sprawie ze skargi A. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia I. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, II. odrzucić skargę kasacyjną.

W dniu 14 lipca 2017 r., po przeprowadzeniu rozprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wyrok w sprawie ze skargi A. J. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lutego 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Wyrokiem tym uchylone zostało zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; Sąd rozstrzygnął także o kosztach postępowania. W wykonaniu zarządzenia z dnia 14 sierpnia 2017 r. odpis wyroku wraz ze sporządzonym z urzędu uzasadnieniem został przesłany stronom i uczestnikom – przy czym uczestnikowi KLUB SPORTOWY [...] z siedzibą w K. na adres [...], ul. [...]; przesyłka została tamże odebrana w dniu 4 września 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 79). Pismem z dnia 3 stycznia 2018 r. uczestnik KLUB SPORTOWY [...] z siedzibą w K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lipca 2017 r., a także skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu uczestnik wskazał, że: "stronie, bez jej winy, nie doręczono wyroku z uzasadnieniem w przedmiotowej sprawie, a o treści zapadłego orzeczenia strona dowiedziała się dopiero z treści postanowienia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. doręczonej stronie w dniu 27 grudnia 2017 roku". Nadto uczestnik wniósł o zwrócenie się do Prezydenta Miasta [...] o informację o terminie odbioru postanowienia o wznowieniu postępowania w sprawie [...] Uczestnik zaznaczył, że wniosek o przywrócenie terminu spełnia także dalsze ustawowe przesłanki, tj. jest on składany w ciągu siedmiu dni po ustaniu przyczyny uchybienia oraz jednocześnie wnoszona jest skarga kasacyjna. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia uczestnikowi terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowienie to, doręczone pełnomocnikowi uczestnika w dniu 1 lutego 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 121), nie zostało zaskarżone. Pismem z dnia 23 lipca 2018 r. uczestnik KLUB SPORTOWY [...] z siedzibą w K. złożył ponowny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lipca 2017 r. Uzasadnienie tego wniosku jest zasadniczo zbieżne z uzasadnieniem poprzedniego wniosku z dnia 3 stycznia 2018 r., przy czym uczestnik dodatkowo sformułował wniosek o "wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku", albowiem "organ może wydać decyzję administracyjną pomimo braku zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego". W części wstępnej pisma są wprawdzie wskazane dwa podmioty (dwie "strony"), ale dalej wyraźnie zaznaczono, iż jego autor działa jako "pełnomocnik strony – Stowarzyszenia Klub Sportowy [...] w K.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. I Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zgodnie z art. 87 p.p.s.a. wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 zd. 2). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. (art. 88 zd. 1 p.p.s.a). Zawarty w piśmie z dnia 23 lipca 2018 r. wniosek uczestnika KLUB SPORTOWY [...] z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lipca 2017 r. jest powtórnym wnioskiem złożonym po prawomocnym rozstrzygnięciu o nieuwzględnieniu pierwszego wniosku (postanowienie z dnia 19 stycznia 2018 r.) i po upływie kilku miesięcy – a to implikuje ocenę, iż tenże powtórny wniosek jest spóźniony. Skoro uczestnik już w dniu 3 stycznia 2018 r. (data złożenia pierwszego wniosku) mógł złożyć i złożył wniosek o przywrócenie terminu, a nadto wtedy wniósł skargę kasacyjną – to siłą rzeczy już wtedy nie mogły istnieć przyczyny uchybienia terminu. Sąd Najwyższy, oceniając podobnie sytuację ponowienia przez ten sam podmiot wniosku o przywrócenie terminu, zauważył, że rozważanie w takiej sytuacji zachowania siedmiodniowego terminu wchodziłoby w rachubę tylko w przypadku, w którym pierwotny wniosek byłby złożony "bez rozeznania znaczenia tej czynności" (zob. postanowienie SN z dnia 20 lutego 2014 r., I CZ 121/13). W niniejszej sprawie nic nie wskazuje na to, aby taki przypadek zachodził. Na marginesie warto podkreślić, że skoro autor wniosku (profesjonalny pełnomocnik) wyraźnie zaznaczył, iż działa jako "pełnomocnik strony – Stowarzyszenia Klub Sportowy [...]" w K." – to nie ma podstaw, by przyjmować czy też domniemywać, iż jest inaczej. Odnosząc się zaś do wniosku o "wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku", należy zauważyć, że prawo takiego rozstrzygnięcia w ogóle nie przewiduje. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. II Badając dopuszczalność skargi kasacyjnej uczestnika KLUB SPORTOWY [...] z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lipca 2017 r. (pismo z dnia 3 stycznia 2018 r.), należało mieć na względzie rozstrzygnięcia co do wniosków o przywrócenie terminu (odmowa przywrócenia terminu postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r. i odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu w pkt I sentencji niniejszego postanowienia), ale także – zważywszy na prezentowaną przez uczestnika argumentację – kwestię, czy w ogóle do uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej doszło. Uczestnik – mimo że składał wnioski o przywrócenie terminu – zdaje się temu przeczyć, kwestionując skuteczność doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem. W ocenie Sądu doręczenie uczestnikowi odpisu wyroku z uzasadnieniem, dokonane w dniu 4 września 2017 r., było skuteczne, a skarga kasacyjna – wniesiona przez uczestnika w dniu 3 stycznia 2018 r. – jest spóźniona. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Termin ten upłynął dla uczestnika z dniem 4 października 2017 r. Nie ulega wątpliwości, że przesyłka zawierająca odpis wyroku z uzasadnieniem została skierowana na adres uczestnika widniejący w Krajowym Rejestrze Sądowym i tam podjęta (potwierdzenie odbioru – k.79). Osoba potwierdzająca odbiór przesyłki opatrzyła wprawdzie swój podpis pieczęcią przedsiębiorcy mającego siedzibę pod tym samym adresem co uczestnik, a nie samego uczestnika – jednak, w ocenie Sądu, nie ma to znaczenia (tym bardziej że firma przedsiębiorcy oraz dane uczestnika widniejące w KRS wskazują na związki personalne między obu podmiotami). Jakkolwiek nie ma podstaw do zakładania, że przesyłkę podjęła osoba nieuprawniona, nawet gdyby – hipotetycznie rzecz ujmując – tak było, nie przekreślałoby to skuteczności doręczenia, albowiem "zapewnienie prawidłowego funkcjonowania jednostek, o których mowa w 67 § 2 p.p.s.a., nakłada na kierujących nimi obowiązek podjęcia takich działań organizacyjnych, ażeby wykluczyć możliwość odbioru przesyłek przez osoby nieuprawnione" (zob. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., II GSK 2416/13, LEX nr 1452759 oraz powołane tam orzecznictwo). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną po upływie terminu. Na podstawie tego przepis orzeczono zatem jak w pkt II sentencji postanowienia.