II SA/Kr 51/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk Protokolant: starszy referent sądowy Paulina Filipek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi D. D. i P. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 24 października 2025 r., znak: WI-I.7840.5.102.2025.MS w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę i rozbiórkę oddala skargę.

II SA/Kr 51/26 UZASADNIENIE Wojewoda Małopolski decyzją z 24 października 2025 r., znak: WI-I.7840.5.102.2025.MS – wydaną po rozpatrzeniu odwołań A. K., M. B. i D. D. od decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr 602/6740.1/2025 z 15 lipca 2025 r., znak: AU-01-4.6740.1.8.2025.ACH, udzielającej Instytutowi Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu pozwolenia na budowę i rozbiórkę dla zamierzenia budowlanego pn.: "Budowa budynku biurowego dla oddziału Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu (IPN-KŚZPNP) w K. z garażem podziemnym, łącznikiem na kondygnacji + 2 i windą dla osób niepełnosprawnych z kondygnacji garażu podziemnego do istniejącego budynku biurowego wraz z instalacjami wewnętrznymi: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, c.o., wentylacją mechaniczną, energii elektrycznej, teletechniczną, budową instalacji po terenie: kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej wraz ze zbiornikiem retencyjnym, wodociągową, energii elektrycznej, instalacji oświetlenia zewnętrznego, budową traktów pieszo-jezdnych, murów oporowych, masztu flagowego o wys. 8 m oraz połączeń pieszych z istniejącymi chodnikami; wraz z rozbiórką wiat, muru ogrodzeniowego i ogrodzenia na działkach nr ewid.[...], [...], [...], z przebudową istniejącego budynku w zakresie powiększenia otworu okiennego i wymiany stolarki okiennej w celu doprowadzenia do zgodności z ochroną przeciwpożarową na działce nr [...], usunięciem kolizji z siecią elektryczną i teletechniczną na działkach nr ewid.[...], [...], [...], [...], przebudową sieci ciepłowniczej wraz z przyłączami na działkach nr [...] oraz budową przyłącza ciepłowniczego na działkach nr [...], obr. [...], przy ul. [...] i [...] w K." – utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Obszar oddziaływania inwestycji obejmuje działki nr: - [...] (KW nr [...]), [...] (KW nr [...]) i [...] (KW nr [...]) w zarządzie inwestora; - [...] "dr." ul. [...] (KW nr [...]), [...] "dr." ul. [...] (KW nr [...]) stanowiące własność gminy; - [...] (KW nr [...]) stanowiąca współwłasność D. D., P. K. i ustalonych w trakcie postępowania przed organem pierwszej instancji spadkobierców A. D. (A. K., M. K., M. B., I. K., E. W.); - [...] (KW nr [...]) stanowiąca współwłasność osób prywatnych (R. O., K. P., D. P., J. B., K. B., A. W., B. Ł., P. N., V. N., A. K., T. S., S. J., H. Z.); - [...] (KW nr [...] – założona w czerwcu 2025 r.) stanowiąca własność M. Sp. z o.o. reprezentowanej przez D. D.. Inwestycja w terenach zabudowy usługowej (U.5) i dróg publicznych (KDD.14) spełnia wymagania uchwały nr LV/1528/21 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 kwietnia 2021 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Zabłocie - Zachód" (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego z 2021 r. poz. 2481, dalej: "mpzp"). Powierzchnia działki w terenie opracowania wynosi 5.783,22 m˛, a powierzchnia terenu w obszarze U.5 wynosi 5.658,96 m˛ (w stosunku do tej powierzchni będą liczone wskaźniki urbanistyczne ustalone w mpzp, dlatego tę powierzchnię przyjęto dalej jako 100%). Powierzchnia zabudowy budynku projektowanego ("A") wynosi 1.222,11 m˛; natomiast powierzchnia zabudowy budynku istniejącego ("B") wynosi 902,76 m˛. Powierzchnia biologicznie czynna liczona do bilansów terenu jako 100% wynosi 1.244,05 m˛; natomiast powierzchnie liczone jako 50% to stropodach (306,0 m˛), ściany zielone (150,20 m˛). Razem powierzchnia ta wynosi 1700,33 m˛ (30,04%), czyli więcej niż 30%. Powierzchnia całkowita budynku "A" to 3420,94 m˛; a powierzchnia całkowita budynku "B" to 3316,65 m˛. Wskaźnik intensywności zabudowy dla wszystkich znajdujących się na terenie obiektów (istniejących i projektowanych) wynosi 1,19, czyli mieści się w przedziale od 0,1 do 1,2. Wysokość projektowanego budynku wynosi 11 m przy głównym wejściu do budynku; dach zaprojektowano, jako płaski o kącie nachylenia połaci wynoszącym 1,5ş. Miejsca postojowe zostały zlokalizowane w garażu podziemnym oraz jedno miejsce na terenie. Zostały wyznaczone 4 stanowiska postojowe dla osób niepełnosprawnych, zlokalizowane w garażu podziemnym na kondygnacji -1 oraz -2, dodatkowo zaprojektowano jedno miejsce dla osób niepełnosprawnych poza budynkiem. Liczba miejsc parkingowych wynosi 73, w tym: 15 miejsc postojowych w budynku istniejącym i 58 postojowych w budynku projektowanym. Istniejący budynek jest obiektem wpisanym do rejestru zabytków, natomiast projektowany budynek znajduje się poza teren wpisanym do rejestru zabytków i leży poza strefą konserwatorską, toteż nie ma wymogu uzgodnienia z konserwatorem zabytków. Organ odwoławczy stwierdził zgodność inwestycji z wymaganiami ochrony środowiska (inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko), a także przepisami techniczno-budowlanymi. Od strony północnej teren inwestycji graniczy z działkami nr: [...], [...], [...], [...], które są zabudowane budynkami mieszkalnymi. Od strony wschodniej teren inwestycji graniczy z zabudowanymi działkami nr [...], [...] i [...]. Projektowany budynek będzie zlokalizowany ścianą oddzielenia ppoż. w granicy z niezabudowaną działką nr [...]. Od strony południowej teren inwestycji graniczy z działką drogową nr [...] (ul. [...]). Od strony zachodniej teren inwestycji graniczy z działką drogową nr [...] (ul. [...]). Odległość projektowanego budynku (części naziemnej) wynosi: od strony wschodniej w granicy z działką nr [...] ścianą pełną oddzielenia ppoż. bez otworów; od strony południowej droga publiczna uskokowo na końcach od 1,5 m do 2,44 m, a w największym miejscu 3,5 m; od strony zachodniej droga publiczna (5,5 m); od strony północnej 34,9 m od najbliższej krawędzi. Projektowana kondygnacja podziemna lokalizowana jest w całości na terenie inwestycji i nie oddziałuje na budynki sąsiednie. Projektowany budynek jest budynkiem niskim (N), bo jego wysokość nie przekracza 12 m; ma trzy kondygnacje nadziemne i dwie podziemne; zaliczony został do obiektów użyteczności publicznej. W budynku usytuowane są różne typy pomieszczeń biurowe, administracyjne, techniczne i gospodarcze. Odległości między zewnętrznymi ścianami projektowanego budynku, a obiektami sąsiednimi oraz granicami działek sąsiednich spełniają warunki określone w § 271-273 rozporządzenia WT. Zaprojektowano budynek w bezpośrednim zbliżeniu do działek sąsiednich, co jest zgodne z § 272 ust. 3 i § 232 rozporządzenia WT. Wzdłuż granic zastosowano ścianę oddzielenia pożarowego REI 240. W ścianie tej nie przewiduje się żadnych otworów, zgodnie z § 235 ust. 1 rozporządzenia WT, ściana oddzielenia przeciwpożarowego wznoszona będzie na własnym fundamencie. Zgodnie z § 235 ust. 2 rozporządzenia WT ścianę ppoż. wysuwa się na więcej niż 0,3 m poza lico ściany zewnętrznej, materiału w klasie odporności ogniowej El 60 na całej wysokości ściany oddzielenia przeciwpożarowego, co zostało zastosowane. Zgodnie z § 13 i § 57 rozporządzenia WT, usytuowanie projektowanego budynku umożliwia naturalne oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi znajdujących się w istniejących, sąsiednich budynkach mieszkalnych. Projektowany budynek nie przesłania budynków istniejących na działkach sąsiednich, ponadto zapewnia naturalnie oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, co wykazuje analiza graficzna (rys. PZT-02). W oparciu o rysunki (rys. PZT-03 i rys. PZT-04) organ odwoławczy stwierdził, że budynek nie powoduje zacieniania pokoi mieszkalnych w budynkach sąsiednich, dłużej niż przez 3 godziny dziennie, w godzinach od 7.00 do 17.00 w dniach równonocy, co jest zgodne z § 60 rozporządzenia WT. Zgodnie z analizą nasłoneczniania usytuowanie budynku zapewnia wymagane prawem nasłonecznienie pokoi mieszkalnych w sąsiednich budynkach mieszkalnych jednorodzinnych na dz. [...] i sąsiednim budynku mieszkalnym wielorodzinnym na dz. [...] (2,15 h w godzinach 7.00-17.00). Projektowany budynek należy do kategorii zagrożenia ludzi ZL (części użyteczności publicznej i biurowe) i PM (część archiwum, garaż podziemny, pomieszczenia techniczne). Budynek zaprojektowano w następujących klasach odporności pożarowej: - "A" dla kondygnacji podziemnych -2 i -1, kondygnacji parteru oraz 1 piętra głównej części budynku – z uwagi na fakt, iż na tej kondygnacji (stanowiącej odrębną strefę pożarową) występować będą pomieszczenia magazynowe o gęstości obciążenia ogniowego przekraczającej 4000 MJ/m2; - "B" dla kondygnacji II piętra głównej części budynku – kondygnacja 2 piętra stanowić będzie odrębną strefę pożarową; - "B" dla garażu podziemnego w części północno-wschodniej nad garażem podziemnym nie znajduje się część nadziemna budynku. Ściany zewnętrzne budynku wykonane będą z elementów NRO, dotyczy to także wszelkich okładzin elewacyjnych. Przekrycie dachu o klasie BROOF lub BROOF (t1) zapewnia nierozprzestrzenianie ognia przez przekrycia dachowe. W budynku oraz na terenie zewnętrznym nie będą występowały pomieszczenia i strefy zagrożenia wybuchem. Nie przewiduje się stosowania lub magazynowania w budynku substancji mogących tworzyć mieszaniny wybuchowe z powietrzem, brak również instalacji gazowej. Budynek projektowany połączony jest łącznikiem z budynkiem istniejącym. Ściany i dach projektowanego budynku będą wykonane jako NRO. Ściany zewnętrzne budynku, niebędące ścianami oddzielenia ppoż., będą posiadać szczelność ogniową (E) na powierzchni: ściana północna: 78% (otwory bezklasowe stanowią 22%) – dla całej ściany oraz 69% (otwory bezklasowe stanowią 31%) dla fragmentu ściany naprzeciw ściany budynku istniejącego; ściana południowa: 60% (otwory bezklasowe stanowią 40%); ściana wschodnia: 100% (brak otworów); ściana zachodnia: 79% (otwory bezklasowe stanowią 21%). Odległość ścian zewnętrznych projektowanego budynku od sąsiednich budynków wynosi: 8,42 m od pięciokondygnacyjnego budynku istniejącego, przy czym na kondygnacji pierwszego piętra ściana zewnętrzna projektowanego budynku będzie ścianą oddzielenia ppoż. REI 240 (strefa PM), zaś na poziomie parteru oraz 2 piętra (ściana niebędąca ścianą oddzielenia ppoż.) ściana posiadać będzie szczelność ogniową (E) na 69% jej powierzchni; 6,59 m od budynku mieszkalnego na dz. nr [...], przy czym ściana zewnętrzna projektowanego budynku od tej strony będzie ścianą oddzielenia ppoż. REI 240 (ściana w granicy); 17,36 m od czterokondygnacyjnego budynku mieszkalnego [...] na dz. nr [...] (po stronie wschodniej); 5,52 m od parterowego budynku gospodarczego (po stronie wschodniej) – mierząc do narożnika ściany oddzielenia ppoż. w granicy działki projektowanego budynku; 18,5 m od budynków po sąsiedniej stronie ul. [...] od strony zachodniej. Projektowany budynek zostanie połączony z istniejącym za pomocą przeszklonego łącznika komunikacyjnego, który zaprojektowano na poziomie 2 piętra projektowanego budynku i łączy się on z istniejącym budynkiem na poziomie 1 piętra. W miejscu połączenia oddzielenie dwóch stref ppoż. stanowić będzie ściana zewnętrzna istniejącego budynku o klasie REI 120 w pasie 8 m po obu stronach łącznika. Otwory okienne w tym pasie zostaną zabezpieczone do klasy El 60. W miejscu wejścia łącznika do istniejącego budynku zastosowano drzwi ppoż. El 60. Dach łącznika zostanie wykonany w klasie RE 30 oparty na konstrukcji nośnej R 30. Prace budowlane zostały uzgodnione przez Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie (pod warunkiem zapewnienia nadzoru archeologicznego). MWKZ wydał również pozwolenie na prowadzenie badań archeologicznych przy zabytku i zgodę na usunięcie drzew lub krzewów. Wymagana ilość wody do zewnętrznego gaszenia wynosi 20 dm3/s z co najmniej dwóch hydrantów zewnętrznych DN 80. Zaopatrzenie w wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru dla budynku zapewnia miejska sieć wodociągowa biegnąca w ul. [...] oraz w ul. [...]. Najbliższy hydrant (podziemny DN 80) znajduje się w chodniku przy skrzyżowaniu ul. [...] i [...]. Odległość hydrantu od ściany projektowanego budynku wynosi 5,3 m. Kolejne hydranty znajdują się w odległości nie większej niż 150 m od projektowanego budynku. Do projektowanego budynku projektant doprowadził drogę pożarową o utwardzonej nawierzchni, umożliwiającą dojazd pojazdów jednostek ochrony ppoż. do tegoż obiektu budowlanego, o każdej porze roku (ul. [...]). Wejście zachodnie oraz wejścia północne (główne) oraz do klatki schodowej będą posiadać połączenie z drogą pożarową utwardzonym dojściem o szerokości co najmniej 1,5 m i długości nieprzekraczającej 30 m. Wejścia te zapewniają dostęp do każdej strefy pożarowej budynku drogami ewakuacyjnymi (korytarze, klatki schodowe). Drogę pożarową stanowi pas jezdni o szerokości co najmniej 4 m. Nachylenie podłużne drogi nie przekracza 5 %, minimalna nośność jezdni 200 kN (nacisk 100 kN na oś), najmniejszy promień zewnętrznych łuków drogi pożarowej wynosi, co najmniej 11 m. Droga pożarowa zakończona jest miejscem umożliwiającym zawrócenie pojazdu pożarniczego. Projekt budowlany został uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Dla inwestycji opracowano opinię geotechniczną (złożone warunki gruntowe, druga kategoria geotechniczna). Inwestycja ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej gminnej - ul. [...] i ul. [...]. Projektuje się 2 nowe zjazdy – nie objęte przedmiotowym postępowaniem. Jeden zjazd po stronie południowej (ul. [...]), drugi od strony zachodniej (ul. [...]). Istniejący trzeci zjazd od strony ul. [...] zostanie przebudowany i dostosowany dla potrzeb wozu pożarowego na drodze pożarowej wg odrębnego opracowania. Odnosząc się do zarzutów D. D., organ odwoławczy stwierdził, że wniosek inwestora wpłynął 10 stycznia 2025 r., a akt notarialny (umowa sprzedaży) został podpisany 27 czerwca 2025 r., więc D. D. stała się współwłaścicielką działki nr [...] już w trakcie trwania postępowania administracyjnego, co zostało uwzględnione przez organ pierwszej instancji. Nadto została uznana za stronę jako współwłaścicielka działki nr [...] i na każdym etapie postępowania była prawidłowo zawiadamiana o czynnościach organu pierwszej instancji. Jeśli zaś chodzi o ustalenie granic między działką nr [...] a działką nr [...], to rysunek projektu zagospodarowania działki został sporządzony na kopii mapy do celów projektowych wykonanej przez uprawnionego geodetę i wpisanej do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (nr operatu geodezyjnego [...]). Przebieg granicy działki inwestycyjnej przedstawiony na tej mapie jest wiążący, zaś przedstawiony przez D. D. protokół wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych nie jest dowodem podważającym aktualność mapy. Spory graniczne i wznowienia punktów granicznych nie mogą być rozstrzygane w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Z przedłożonego przez inwestora zawiadomienia z 16 września 2025 r. o wszczęciu postępowania w sprawie odmowy aktualizacji danych ewidencyjnych (zmiana przebiegu granic między działką nr [...] a działką nr [...] oraz działką nr [...] a działkami nr [...], [...], [...], [...]) wynika, że nie została wydana ostateczna decyzja o zmianie przebiegu granic. Zarzuty pozostałych odwołań również zostały uznane za niezasadne. Jeśli chodzi o następców prawnych właścicieli działki nr [...], to w aktach zalega przesłana przez sąd rejonowy kopia wniosku o stwierdzenie nabycia spadku złożonego 19 lutego 2025 r. przez A. K. (postępowanie spadkowe trwa). Jeśli zaś chodzi o następców prawnych dawnych właścicieli działki nr [...], to organ pierwszej instancji był w stanie prawidłowo ich ustalić i brali oni udział w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. W skardze D. D. i P. K. wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji i przyznanie kosztów postępowania, zarzucając przy tym naruszenie: 1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa przez: a. ustalenie, że spadkobiercami po zmarłej A. D. są A. K., M. K., M. B., I. K. i E. W., co nie wynika z księgi wieczystej, wyroku ani aktu notarialnego; b. pominięcie niezgodności mapy dla celów projektowych z rzeczywistością i błędne przyjęcie granic działki nr [...] z działką nr [...], bo prawidłowa granica biegnie poza obrębem budynku położonego aktualnie na działkach nr: [...] i [...], a wcześniej na parceli katastralnej, której częścią nie była działka nr [...]; c. ustalenie zgodności projektu ze współczynnikami, które podlegałoby zmianie, gdyby prawidłowo przeliczyć powierzchnię nieruchomości inwestora; 2) art. 28 kpa w zw. z art. 28 ust. 2 Pb przez brak ustalenia wszystkich stron postępowania; 3) art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. b w zw. z art. 35 ust. 4 Pb, bo dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (biorąc pod uwagę budowę dwóch poziomów podziemnych i parkingów) nie uzyskano decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. W uzasadnieniu zarzutu 1b wskazali, że działkom nr: [...] i [...] odpowiada obszar parceli katastralnej nr [...]. Budynek i1 położony obecnie na działkach nr: [...] i [...] (uprzednio parcela katastralna nr [...]) o geometrii zbliżonej do tej przedstawionej na mapach katastralnych zaznaczono na tych mapach katastralnych (znak z) jako przynależny do parceli katastralnej nr [...]. Taki stan rzeczy powoduje, że między analizowanymi mapami katastralnymi a ewidencją gruntów i budynków występuje rozbieżność co do przebiegu północnej granicy działki nr [...]. Granice działek nr: [...] i [...] winny zostać ustalone w drodze czynności ustalenia granic za wyjątkiem ich granic z działkami nr: [...], [...] oraz [...] (w części), które należy wznowić/wyznaczyć (czynności z 27 czerwca 2025 r., operat techniczny [...]). W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 935 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 z późn. zm.), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza (między innymi) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Wymaganiom tym, wbrew zarzutom skargi, organ sprostał wydając zaskarżoną decyzję. Zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa oraz art. 28 kpa w zw. z art. 28 ust. 2 Pb przez brak ustalenia wszystkich stron postępowania oraz przez ustalenie, że spadkobiercami po zmarłej A. D. są A. K., M. K., M. B., I. K. i E. W., co nie wynika z księgi wieczystej, wyroku ani aktu notarialnego, sprowadza się do wskazania, że organy nieprawidłowo określiły krąg stron postępowania. Pomimo iż strona skarżąca upatruje w tych zarzutach naruszenia prawa procesowego, to w istocie są to zarzuty, które mogłyby zostać ewentualnie zakwalifikowane jako przesłanka wznowieniowa, o której mowa w art. 145 § 1 pkt. 4 Kpa. Rzecz jednak w tym, że zgodnie z utrwalonym poglądem sądów administracyjnych, "przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy powołuje się na nią podmiot uprawniony do skorzystania z tej przesłanki, to jest ten, który bez własnej winy nie został dopuszczony do udziału w postępowaniu. Inne podmioty nie mogą się skutecznie na tę okoliczność powoływać. Dotyczy to również Sądu Administracyjnego rozstrzygającego sprawę ze skargi podmiotów biorących udział w postępowaniu, który z urzędu nie ma podstaw do podnoszenia, że podmiot nie wnoszący skargi został pominięty w postępowaniu administracyjnym i z tej przyczyny stosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a." (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2018 r. sygn. II OSK 1837/17). Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 marca 2013 r., sygn. II OSK 2276/11: "(...) przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji tylko wówczas, gdy powołuje się na nią podmiot uprawniony do skorzystania z tej przesłanki, to jest ten, który bez własnej winy nie został dopuszczony do udziału w postępowaniu. Inne podmioty nie mogą się skutecznie na tę okoliczność powoływać. Dotyczy to również Sądu rozstrzygającego sprawę ze skargi podmiotów biorących udział w postępowaniu, który z urzędu nie ma podstaw do podnoszenia, że podmiot nie wnoszący skargi został pominięty w postępowaniu administracyjnym i z tej przyczyny stosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Zauważyć należy, że przesłanka wznowieniowa polegająca na niezapewnieniu stronie udziału w postępowaniu administracyjnym bez jej winy (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.) wiąże się ściśle z art. 147 k.p.a., stosownie do którego wznowienie postępowania z tej przyczyny następuje tylko na żądanie strony. Takie rozwiązanie ustawowe powoduje, że tylko od woli strony, która została pominięta w postępowaniu zależy, czy skorzysta z prawa do żądania wznowienia, ewentualnie podniesienia zarzutu zaistnienia przesłanki wznowieniowej w skardze wniesionej do sądu administracyjnego. Inne podmioty nie mają prawa do zastępowania uprawnionej strony i korzystania z zarzutu wystąpienia podstaw do wznowienia, powołując się na to, że nie wszystkie podmioty, które powinny brać udział w postępowaniu, zostały do udziału w nim dopuszczone. Powyższe stanowisko ugruntowało się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 czerwca 2006 r., sygn. I OSK 911/05; z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn. II OSK 665/07; z dnia 22 grudnia 2008r. sygn. akt II OSK 1109/07; z dnia 26 stycznia 2009 r., sygn. II OSK 51/08; z dnia 26 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 832/08, z dnia 26 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 51/08, z dnia 18 maja 2010 r. sygn. akt II OSK 796/09, z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1886/10) i skład orzekający w niniejszej sprawie je podziela. Podkreślenia wymaga, że co do zasady prawami procesowymi rozporządza strona. Dlatego też, jeżeli strona, która została pozbawiona udziału w postępowaniu administracyjnym nie wniesie skargi, nie można wbrew jej stanowisku uznać, że zaistniała w sprawie okoliczność uzasadniająca wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i w związku z tym uchylić zaskarżoną decyzję z tej przyczyny w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.". Niezależnie od powyższego wskazać należy, że organ ustalając krąg następców prawnych zmarłej A. D., oparł się informacji z Sądu Rejonowego w R., VII Wydział Cywilny z dnia 26 czerwca 2025 r. (k. 221- 218 akt adm.) Zarzut ten jest zatem nie uzasadniony. Kolejny zarzut skargi (naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa) związany jest z kwestionowaniem przez skarżących mapy dla celów projektowych jako niezgodnej z rzeczywistością i błędnie wyznaczona na niej granicą działki nr [...] z działką nr [...]. Zdaniem skarżących prawidłowa granica biegnie poza obrębem budynku położonego aktualnie na działkach nr: [...] i [...]. Z zarzutem tym powiązany jest zarzut błędnego ustalenia, że projekt budowlany i projekt zagospodarowania terenu pozostaje w zgodności ze współczynnikami określonymi w planie miejscowym, które byłyby inne gdyby prawidłowo przeliczyć powierzchnię nieruchomości inwestora. Zgodnie z art. 34b ustawy prawo budowlane, mapy do celów projektowych wykorzystywane w procesie budowlanym powinny być opatrzone klauzulą urzędową określoną w przepisach prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowiącą potwierdzenie przyjęcia materiałów lub zbiorów danych, w oparciu o które mapy te zostały sporządzone, do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego albo oświadczeniem wykonawcy prac geodezyjnych o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji. Art. 2 pkt. 7a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 z późn. zm.) stanowi, ze przez mapę do celów projektowych rozumie się opracowanie kartograficzne, wykonane z wykorzystaniem wyników pomiarów geodezyjnych i materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające elementy stanowiące treść mapy zasadniczej lub mapy, o której mowa w art. 4 ust. 2, a także informacje niezbędne do sporządzenia dokumentacji projektowej oraz, z uwzględnieniem art. 12c ust. 1 pkt 1, klauzulę urzędową, o której mowa w art. 40 ust. 3g pkt 3, stanowiącą potwierdzenie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub dokumentów, o których mowa w art. 12a ust. 1, w oparciu o które mapa do celów projektowych została sporządzona, albo oświadczenie wykonawcy prac geodezyjnych o uzyskaniu pozytywnego wyniku weryfikacji. Mapa na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu, aktualna na dzień 2 kwietnia 2025 r., spełnia powyższe wymagania – został opatrzona adnotacją geodety uprawnionego, mgr inż. P. Ż., który poświadczył, że: "niniejszy dokument został opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny pozytywnie zweryfikowany". Mapa ta jest zatem dokumentem urzędowym i korzysta z domniemania prawdziwości i prawidłowości. Skarżący w toku postępowania administracyjnego przedstawili opracowanie autorstwa geodety uprawnionego mgr inz. P. K., pt. "Protokół wznowienia znaków granicznych/wyznaczenia punktów granicznych" dla działek ewidencyjnych [...] oraz [...] z dnia 27 czerwca 2025 r., który ma popierać ich twierdzenia dotyczące przebiegu granicy W toku postępowania przed Sądem została natomiast przedstawiona przez inwestora decyzja nr 123/2025 z dnia 13 listopada 2025 r. Prezydenta Miasta Krakowa znak GD-06.6622.3.87.2025 o odmowie aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących przebiegu spornych granic, oraz utrzymująca ją w mocy decyzja organu II Instancji - Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Kartograficznego z dnia 4 marca 2026 r. znak IG-II.7221.130.2025.KB, co również następczo potwierdza stanowisko organu, że mapa projektowa na której sporządzony został projekt zagospodarowania terenu jest mapą prawidłową, obowiązująca i dopowiadającą wymogom prawa budowlanego. Nie jest również uzasadniony zarzut naruszenia art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. b w zw. z art. 35 ust. 4 Pb, poprzez brak uzyskania decyzji o uwarunkowaniach Zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. póz. 1839 z późn. zm.), do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się następujące rodzaje przedsięwzięć: pkt. 58)- garaże, parkingi samochodowe lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub zrealizowanych przedsięwzięć, o których mowa w pkt 52, 54, 55-57 i 59, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż: 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, 1,0 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a; pkt. 57- zabudowa usługowa inna niż wymieniona w pkt 56, w szczególności szpitale, placówki edukacyjne, kina, teatry lub obiekty sportowe, wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą: a)objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo miejscowego planu odbudowy, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż: -2 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, -4 ha na obszarach innych niż wymienione w tiret pierwsze. Z zestawienia tych przepisów i projektu zagospodarowania terenu jednoznacznie wynika, że nie jest to przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zatem decyzja o jego środowiskowych uwarunkowanych zatem nie była wymagana. W pozostałym zakresie Sąd podziela stanowisko organu zawarte w zaskarżonej decyzji, dotyczące prawidłowości sporządzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego w zgodzie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; jego zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletności. Wobec powyższego skarga jako nieuzasadniona została oddalona na zasadzie art. 151 p.p.s.a.