II SA/Kr 493/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu przywrócenia stanu poprzedniego terenu i wykonania urządzeń zapobiegających szkodom 1/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2/ zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz A. K. kwotę 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

Burmistrz Miasta i Gminy Ś. G. decyzją z dnia 26 października 2021 r. nr [...] działając na podstawie art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne oraz art. 104 K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku A. K., odmówił wydania Gminie S., właścicielowi działki nr [...] położonej w miejscowości Z., gmina S. oraz M. i A. H. właścicielom działki nr [...] położonej w miejscowości Z., gmina S., nakazu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. W uzasadnieniu organ opisał przebieg postępowania w sprawie, wskazując, że w dniu 8 lutego 2019 r. odbyło się spotkanie w terenie. Ustalono, że na terenie działki nr [...] znajdowała się studzienka, do której doprowadzone były dwa dopływy (z drogi gminnej i z działki nr [...]) oraz odpływ przez drogę gminną w kierunku działki nr [...], stanowiącej własność A. K.. Bazując na informacjach przekazanych przez strony postępowania, z których wynika, że odpływ ze studni oraz przejście pod drogą zostały wykonane przez właścicieli działki nr [...], postanowiono włączyć te osoby jako strony postępowania. Wskazano, że pismami z 1 sierpnia 2019 r. i 2 października 2019 r. Burmistrz Miasta i Gminy Ś. G. wezwał E. K., poprzednią właścicielkę działki nr [...], do złożenia wyjaśnień w niniejszej sprawie. W dniu 10 października 2019 r. do siedziby organu I instancji wpłynęły zeznania E. K., zgodnie z którymi nigdy nie wyrażała ona zgody na przeprowadzenie rury przez działkę nr [...]. Ponadto ustalono, że wydane zostało pozwolenie wodno-prawne na przeprowadzenie kanalizacji odprowadzającej wody opadowe od ulicy [...] do rowu w drodze powiatowej - ulicy [...]. Organ wskazał również, że w swojej opinii z grudnia 2019 r. biegły M. K. opisał stan działek zastany w czasie wizji w terenie, która odbyła się 20 listopada 2019 r. Biegły określił także wszystkie zmiany stanu wód, które wystąpiły na przedmiotowym terenie od momentu wybudowania domu na działce nr [...]. Przede wszystkim było to skierowanie wód z działki nr [...] w kierunku działki nr [...] spowodowane podniesieniem terenu działki i wybudowaniem budynku na działce nr [...] oraz podniesienie poziomu drogi wewnętrznej (dz. [...]) przez nasypanie kruszywa i wyrównanie kolein, co spowodowało, że woda nie zatrzymywała się już na powierzchni drogi, tylko spływała w większym stopniu na działki znajdujące się wzdłuż drogi, w tym działkę [...]. Główną zmianą, jaka zaszła w terenie względem działki nr [...] jest wybudowanie kanalizacji deszczowej z przebiegiem od studzienki rewizyjnej zlokalizowanej na działce nr [...] przez drogę wewnętrzną na działce nr [...], a następnie wzdłuż zachodniej i północnej granicy działki nr [...], aż do wylotu tej kanalizacji na działce nr [...]. W dniu 12 lutego 2021 r. do organu wpłynął skan decyzji Powiatowego Nadzoru Budowlanego z dnia 5 listopada 2020 r., zgodnie z którą umorzone zostało postępowanie w sprawie robót budowlanych związanych z odprowadzeniem wód opadowych z budynku mieszkalnego i utwardzeń znajdujących się na działce nr [...] i z terenu działki nr [...], stanowiącej drogę wewnętrzną oraz w sprawie robót budowlanych związanych z wykonaniem na działce nr [...] studni poprzez działkę nr [...] do cieku wodnego na działkach nr [...], [...], [...] w Z. , gmina S.. W uzasadnieniu ww. decyzji napisano: "W toku postępowania doszło do rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego. Tym samym uznać należy, iż przedmiot prowadzonego postępowania - instalacja odprowadzająca wody opadowe do cieku wodnego poprzez dwie studnie z kręgów betonowych i rurociąg, został jednoznacznie usunięty." Ponadto sposób odprowadzania wód opadowych z działki m- [...] został rozstrzygnięty decyzją Państwowego Gospodarstwa Wodnego -Wody Polskie udzielającą Gminie S. pozwolenia wodno-prawnego na odprowadzenie wód opadowych kanalizacją deszczową do rowu. Wskazano, że wizja w terenie przeprowadzona była w czasie odwilży. Teren po obu stronach drogi wewnętrznej nr [...] był namoknięty, z większą kałużą wody występującą na działce nr [...]. Strony zgodnie potwierdziły, że brak jest już w terenie rury PCV, będącej przedmiotem postępowania. M. H. zeznał, że wody opadowe z jego działki oraz z działek sąsiednich odprowadzane są kanalizacją deszczową wykonaną przez Gminę S. do rowu przy drodze powiatowej. Wskazał także jej przebieg na działce nr [...] i dalej przez działkę nr [...], wzdłuż granicy z działką [...]. A. K. nie uważa tego stanu za zakończenie sporu i sugeruje, że powodem namoknięcia jej działki jest podniesienie terenu drogi wewnętrznej. W dniu 2 września 2021 r. pracownice Urzędu Miasta i Gminy Ś. G. udały się na teren działki gminnej nr [...] w miejscowości Z. w celu ocenienia stanu działek będących przedmiotem postępowania po intensywnych opadach deszczu. W czasie wizji zwrócono uwagę na namoknięcie terenu w środkowej części działki nr [...] oraz po obu jej stronach. W notatce z wizji opisano także ukształtowanie powierzchni przedmiotowych działek. Organ powołał przepis mający zastosowanie w przedmiotowej sprawie i wskazał, że zgodnie z zeznaniami stron postępowania zawartymi w protokole z wizji z dnia 23 lutego 2021 r. oraz dokumentacji przesłanej przez Urząd Gminy S. (decyzja nr [...] Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w M.), rura będąca przedmiotem wniosku została zlikwidowana z terenu działki A. K.. Wobec tego postępowanie niniejsze stało się w tej części bezprzedmiotowe. Szkodą wskazaną przez A. K. jest namoknięcie jej działki, które uniemożliwia prowadzenie upraw przez dzierżawców. Jako powód takiego stanu Wnioskodawczyni wskazała nadsypanie drogi wewnętrznej znajdującej się na działce nr [...], co poskutkowało podniesieniem jej poziomu. Organ podkreślił, że nie jest uprawniony do wkraczania w merytoryczną treść opinii biegłego. W swojej opinii biegły M. K. skupił się przede wszystkim na rurze kanalizacji deszczowej zrobionej nielegalnie na działce nr [...], która została zlikwidowana przed :- wydaniem niniejszej decyzji. Wyszczególniając wszystkie zmiany jakie dokonały się na terenie przedmiotowych działek w związku z posadowieniem nielegalnych urządzeń biegły zaznaczył także: , "Do kolejnej zmiany stanu wody na gruncie doprowadziły nieznane osoby i w nieustalonym czasie, ale na zlecenie Gminy S. (...) poprzez usunięcie kolein i utwardzenie materiałem drogowym drogi wewnętrznej zlokalizowanej na działce nr [...]. Spowodowało to w związku z podniesieniem się poziomu tej drogi i brakiem kolein, że woda opadowa i roztopowa z ul. [...], a także prawdopodobnie z terenu działki nr [...] i z budynku tam posadowionego w większym stopniu skierowana została na teren działki nr [...]". We wnioskach przedstawionych w opinii biegłego zawarł on stwierdzenie, że wykonanie przez Gminę S. nowej kanalizacji deszczowej w ramach realizacji pozwolenia wodno-prawnego (...) będzie stanowić - zdaniem autora opinii - równocześnie o wygaśnięciu sporu wodnego w tej sprawie. Burmistrz Miasta i Gminy Ś. G. ocenił dowód w postaci opinii biegłego jako szczegółowy, wyczerpujący i istotny dla wyjaśnienia sprawy. Bazując na opisie terenu zawartym w opinii biegłego, protokołach z wizji terenowych oraz mapie topograficznej, organ zwrócił uwagę na ukształtowanie terenu. Zgodnie z mapą topograficzną przedmiotowego terenu, obszar sporny (przed zabudowaniem się działek po przeciwnej stronie) posiadał spadek terenu w kierunku działki nr [...]. Dodatkowo znajdujący się na terenie działki Wnioskodawczyni jar sprawiał, że teren działek sąsiednich stanowił, wraz z działką nr [...], swego rodzaju zlewnię której ujście stanowił ww. jar. Na mapie topograficznej zauważyć można warstwice układające się ze spadkiem w kierunku zalesienia na działce nr [...], zarówno z działek znajdujących się po drugiej stronie drogi wewnętrznej, jak i z terenu tej drogi, z jej środka i z kierunku obu jej krańców (od ulicy [...] i Staro wiejskiej). Na skserowanym fragmencie mapy do celów projektowych z 2017 r., na której wrysowany ręcznie został przebieg nielegalnej kanalizacji deszczowej, dostarczonej do Urzędu Gminy w S. , a potwierdzonej za zgodność z oryginałem w aktach niniejszej sprawy, również widoczny jest analogiczny spadek terenu. Działka nr [...] posiadała spadek w kierunku wschodnim, w stronę jaru, i obniżenie terenu w środkowej części granicy z działką nr [...]. Sama droga wewnętrzna również posiada spadek podłużny z dwóch stron (od ulicy [...] i [...]) z najniższym punktem na wysokości działki nr [...]. Wówczas miała też spadek poprzeczny w kierunku działki nr [...]. Dodatkowo prawie cały teren działki nr [...] (obecnie [...] i [...]) przed wybudowaniem budynków ukształtowany był ze spadkiem w kierunku działki Wnioskodawczyni. Porównując opisane spadki terenu z mapą do celów projektowych przygotowaną na potrzeby budowy kanalizacji deszczowej opracowaną w 2019 r. zauważyć można, że rzędne drogi nie zmieniły się znacznie (początkowo w ogóle, na wysokości działki nr [...] o około 8 cm), podniósł się natomiast teren działki nr [...] w związku z posadowieniem na działce budynku. Należy zaznaczyć, że jest to vis-a-vis obniżenia terenu na działce nr [...] w pobliżu granicy z drogą wewnętrzną. Obecnie droga jest utwardzona kruszywem i posiada spadek podłużny z dwóch kierunków z najniższym punktem w pobliżu granic działki drogi wewnętrznej [...] z działkami [...] i [...], a także spadki poprzeczne w kierunku działek sąsiednich (budowa daszkowa). Kałuże wody zaobserwowano także na działce nr [...] znajdującej po przeciwnej stronie względem działki nr [...]. Droga została wykonana z materiału przepuszczalnego, a dodatkowo działka m 1016 w swoich granicach zawiera trawiaste pobocze umożliwiające wchłanianie się wody opadowej przed przedostaniem się na działkę nr [...]. Zdaniem Burmistrza Miasta i Gminy Ś. G., Gmina S. uzupełniając drogę wewnętrzną materiałem drogowym, nie zmieniła kierunku odprowadzania wód opadowych, zmieniła natomiast natężenie odpływu tych wód, jednakże w sposób nieistotny i nie mający związku z występowaniem szkód na działce będącej własnością A. K.. Organ I instancji stoi na stanowisku, że droga została wykonana zgodnie ze sztuką i obowiązującymi standardami, a jej utworzenie, później też naprawienie poprzez załatanie ubytków i kolein oraz posadowienie pod jej powierzchnią urządzeń kanalizacji deszczowej nie miało negatywnego wpływu na działkę nr [...]. Drogi szutrowe, co do zasady, ulegają zniszczeniu pod wpływem czynników naturalnych oraz antropogenicznych, w związku z tym konieczne jest ich okresowe uzupełnianie materiałem drogowym. Należy zauważyć, że ewentualne negatywne oddziaływanie drogi wewnętrznej na działkę [...] zostało zneutralizowane w momencie wykonania przez Gminę S. kanalizacji deszczowej umożliwiającej mieszkańcom odprowadzanie wód opadowych z dachów budynków i z terenów utwardzonych ze swoich posesji do tejże kanalizacji deszczowej. Ma to znaczenie zwłaszcza w przypadku budynku znajdującego się naprzeciwko działki wnioskodawczyni. Istotnym jest, że właściciele działki nr [...], wykonali także odwodnienie liniowe przed wyjazdem na posesję, wyłapując wodę opadową z utwardzonego podjazdu, a dalej odprowadzając ją do kanalizacji deszczowej. Nie ulega wątpliwości, że inwestycja jaką jest wykonanie przez Gminę S. kanalizacji deszczowej, poprawia warunki wodne na gruncie na terenie działki nr [...]. Przedkładając powyższe na grunt niniejszej sprawy, korzystając z opinii biegłego, obserwacji poczynionych na wizjach w terenie oraz ze zgromadzonego materiału dowodowego, Burmistrz Miasta i Gminy Ś. G. wyszczególnia dwie zmiany stanu wody, które zaszły na przedmiotowym terenie. Pierwszą zmianę stanowiło nielegalne posadowienie przez Państwa H. rury odprowadzającej wody opadowe do obniżenia terenu na działce [...]. Zmiana ta miała negatywny wpływ na stan wody na gruncie na terenie nieruchomości stanowiącej własność A. K., lecz w dniu wydania niniejszej decyzji rura została usunięta, a działka została przywrócona do stanu poprzedniego. Jedyną zmianą, którą można byłoby rozpatrywać w trybie art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne, jest wskazywane przez A. K. nasypanie kamienia na działkę drogową nr [...] stanowiącą drogę wewnętrzną, jednakże zdaniem organu nie miało to istotnego wpływu na działkę nr [...], a dodatkowo Gmina S. wykonując kanalizację deszczową zneutralizowała ewentualny negatywny wpływ podniesienia terenu materiałem drogowym. Podsumowując omówione rozważania, zdaniem Burmistrza Miasta i Gminy Ś. G. w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia stosunków wodnych na działkach nr [...] oraz [...] ze szkodą dla działki nr [...], wszystkie położone w miejscowości Z., gmina S.. Od tej decyzji odwołanie wniosła A. K. zarzucając naruszenie: art. 7 w związku z art. 77, art. 78, art. 80 i art. 136 K.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, w szczególności w jaki sposób doszło do umieszczenia rury PCV na działce i czy Gmina S. wyrażała zgodę na przeprowadzenie takiej inwestycji i czy w niej czynnie uczestniczyła. Zarzucono również naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. wskutek niesporządzenia uzasadnienia zaskarżonej decyzji zgodnie z wymogami tego przepisu, a w szczególności brak odniesienia się do tego w jaki sposób powstały urządzenia na gruncie odwołującej, jaką rolę odegrała Gmina S., która miała pełną wiedzę o ich działaniach, co więcej odbywało się to w ramach współpracy i porozumienia z Gminą, w sytuacji której funkcją uzasadnienia jest m.in. wyjaśnienie rozstrzygnięcia stanowiącego dyspozytywną część decyzji, a takowej z uzasadnienia decyzji nie sposób odczytać. Ponadto zarzucono naruszenie art. 234 ust 1 Prawo wodne, poprzez jego niewłaściwą wykładnię i uznanie, że nasypanie kamienia na działkę drogową nr [...], stanowiącą drogę wewnętrzną, nie ma istotnego wpływu na działkę sąsiednią tj. działkę nr [...], choć sam organ w decyzji przyznaje, że doszło do zmiany natężenia odpływu wód opadowych, w sytuacji której przepis ust 1 pkt 1 wprost wskazuje, że właściciel gruntu nie może zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych, ani kierunku odpływu wód ze źródła. W oparciu o powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 7 lutego 2022 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że odmówiło wydania Gminie S., właścicielowi działki nr [...], położonej w miejscowości Z., gmina S. oraz M. i E. H., właścicielom działki nr [...] położonej w miejscowości Z., gmina S., nakazu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. W uzasadnieniu organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że A. K. jest właścicielką działki nr [...]. Właścicielami działki nr [...] są E. i M. H.. Natomiast właścicielem działki nr [...] jest Gmina S.. Wszystkie działki położone są w miejscowości Z., gmina S.. Przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte na wniosek A. K., działającej przez pełnomocnika adw. M. K., który wpłynął do Urzędu Gminy S.. Szkoda, na którą powołuje się odwołująca to zalewanie należącej do niej działki nr [...]. Jak słusznie wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, szkoda, na którą powołuje się A. K. wynikała z dwóch okoliczności: nielegalnego posadowienia przez E. i M. H. rury odprowadzającej wody opadowe do obniżenia terenu na działce nr [...] oraz nasypania kamienia na działkę drogową nr [...], stanowiącą własność Gminy S.. W toku postępowania m. in. sporządzona została opinia przez biegłego mgr. inż. M. K. w sprawie zmiany stanu wody na gruncie na terenie nieruchomości nr [...], położonej w miejscowości Z., Gmina S. oraz nieruchomości nr [...] położonej w miejscowości Z., Gmina S. ze szkodą dla działki nr [...] w Z. . Organ I instancji uznał sporządzoną opinię za szczegółową, wyczerpującą i istotną dla wyjaśnienia sprawy. Również w ocenie organu odwoławczego przedstawiona opinia została sporządzona przez osobę posiadającą wymagane wiadomości specjalne, jest obiektywna, wiarygodna. Należy podkreślić, że ocena wartości dowodowej opinii biegłego nie może dotyczyć zakresu wyznaczonego wiadomościami specjalnymi (por. wyrok NSA z 10 lipca 2020 r., sygn. akt I OSK 2659/19). Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 5 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 564/19, organ nie powinien wkraczać w samą zawartość merytoryczną opinii, a więc w tę jego część, do sporządzenia której potrzebne są wiadomości specjalne. W sporządzonej opinii biegły opisał ukształtowanie działek objętych niniejszym postępowaniem. Wskazał, iż działki posiadają niewielki spadek podłużny w stronę północną i początkowo, tj. od drogi wewnętrznej zlokalizowanej na działce nr [...] niewielki spadek poprzeczny w stronę wschodnią, po czym spadek ten na działce nr [...] jest już dość znaczny. Powoduje to, że woda opadowa i roztopowa od strony ul. [...] spływa (na łuku drogi, bo tak jest wyprofilowana) w kierunku spornego terenu i zalewa działki na spornym terenie (działkę nr [...] po zachodniej strome i działkę nr [...] zlokalizowaną po stronie wschodniej drogi wewnętrznej należącej do Gminy S.) oraz zalewa samą drogę wewnętrzną zlokalizowaną na działce nr [...], po czym woda ta kieruje się na wschód w stronę działki nr [...] i na północ wzdłuż drogi na działce nr [...]. W opinii biegły opisał również zmiany do jakich doszło w stanie wód na spornym terenie. We wnioskach opinii podano, że zdaniem biegłego najbardziej szkodliwa zmiana stosunków wodnych dla działki nr [...] była związana z budową nielegalnego odcinak kanalizacji deszczowej przebiegającego od studzienki rewizyjnej zlokalizowanej na działce nr [...] przez drogę na działce nr [...], a następnie wzdłuż granicy zachodniej i północnej działki nr [...] aż do wylotu tej kanalizacji deszczowej w jarze na działce nr [...]. M. K. wskazał, że rura PCV stanowiąca ten kanał powinna być fizycznie usunięta z tej działki, a wykop po tej rurze powinien być zasypany materiałem rodzimym i zagęszczony do współczynnika przesiąkania takiego jak ma rodzimy grunt tej działki. W tym miejscu Kolegium wskazało, że obecnie rura odprowadzająca wodę na działkę nr [...] została usunięta, na co wskazywał biegły w sporządzonej opinii. Powyższą okoliczność potwierdza m.in. decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia 5 listopada 2020 r., nr [...], na mocy której uznano za bezprzedmiotowe i umorzono dalsze postępowanie w sprawie robót budowlanych związanych z odprowadzeniem wód opadowych z budynku mieszkalnego i utwardzeń znajdujących się na działce nr [...] i z terenu działki nr [...], stanowiącej drogę wewnętrzną oraz w sprawie robót budowlanych związanych z wykonaniem na działce nr [...] studni betonowych z kręgów wraz z odprowadzaniem wody ze studni poprzez działkę nr [...] do cieku wodnego na działkach nr [...], [...], [...] w Z. , gm. S.. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że podczas kontroli stwierdzono, iż usunięto 2 studnie z kręgów betonowych oraz część rurociągu na działkach nr [...] i [...] w m. Z. , a w dniu 31 sierpnia 2020 r. E. i M. H. złożyli na dzienniku podawczym informację o dokonaniu rozbiórki instalacji odprowadzającej wody opadowe na działce nr [...] w Z. . W dalszej części uzasadnienia opisanej decyzji podkreślono, że w toku postępowania doszło do rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego. Tym samym należy uznać, że przedmiot prowadzonego postępowania - instalacja odprowadzająca wody opadowe do cieku wodnego poprzez dwie studnie z kręgów betonowych i rurociąg, został jednoznacznie usunięty. Tak więc obecnie nie istnieje urządzenie, które m. in. powodowało zalewanie działki nr [...]. Okoliczności tej nie kwestionuje również A. K.. W ocenie Kolegium bez znaczenia na obecnym etapie postępowania, które dotyczy naruszenia stosunków wodnych, jest okoliczność w jaki sposób doszło do posadowienia rury oraz jaką rolę w tym odegrała Gmina S., skoro urządzenie naruszające stosunki wodne zostało usunięte. Kolejną kwestią wymagającą wyjaśnienia w toku postępowania była kwestia odprowadzania wód z działki drogowej nr [...], stanowiącej własność Gminy S., a także kwestia nasypania kamienia na działkę. W sporządzonej opinii biegły wskazał, iż do kolejnej zmiany stanu wody na gruncie doszło poprzez usunięcie kolein i utwardzenie materiałem drogowym drogi wewnętrznej zlokalizowanej na działce nr [...]. Spowodowało to - w związku z podniesieniem poziomu tej drogi i brakiem kolein - że woda opadowa i roztopowa z ul. [...], a także prawdopodobnie z terenu działki nr'[...] i z budynku tam posadowionego w większym stopniu skierowana została na teren działki nr [...]. Następnie biegły wskazał, że do następnej zmiany stanu wody na gruncie doprowadziło wykonanie odwodnienia ul. [...]. W dniu 6 listopada 2019 r. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Dyrektor Zarządu Zlewni w K. wydał decyzję, na mocy której udzielił Gminie S. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego, tj. wylotu kanalizacji deszczowej na skarpie rowu zgodnie ze wskazaną w decyzji charakterystyką oraz udzielił Gminie S. pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną - odprowadzenie do rowu wód opadowych lub roztopowych z powierzchni rzeczywistej 1,7 ha. M. K. w sporządzonej opinii wskazał, że wykonanie przez Gminę S. nowej kanalizacji deszczowej w ramach realizacji pozwolenia wodnoprawnego na podstawie decyzji [...], będzie stanowić o wygaśnięciu sporu wodnego. Na powyższą okoliczność wskazał również Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. z dnia 5 listopada 2020 r., zaznaczając, iż sposób odprowadzania wód opadowych terenu m. in. działki [...], której dotyczyło postępowanie, został rozstrzygnięty w odrębnym postępowaniu decyzją Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, w której udzielono Gminie S. pozwolenie wodnoprawne na usługę wodną -odprowadzenie do rowu wód opadowych. Należy podkreślić, że z pisma Gminy S. z dnia 21 lipca 2020 r. wynika, że kanalizacja deszczowa została wykonana w dniu 6 lipca 2020 r. Odnosząc się natomiast do kwestii podniesienia poziomu działki drogowej, Kolegium podkreśliło, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odniósł się do kwestii ukształtowania terenu działek, których dotyczy przedmiotowe postępowanie, wskazując, że już przed zabudowaniem m. in. działki nr [...] istniał spadek terenu w kierunku działki nr [...]. Wskazano, iż zgodnie z mapą topograficzną przedmiotowego terenu, obszar sporny (przed zabudowaniem się działek po przeciwnej stronie) posiadał spadek terenu w kierunku działki nr [...]. Dodatkowo znajdujący się na terenie działki wnioskodawczyni jar sprawiał, że teren działek sąsiednich stanowił, wraz z działką m- [...], swego rodzaju zlewnię, której ujście stanowił ww. jar. Na mapie topograficznej zauważyć można warstwice układające się ze spadkiem w kierunku zalesienia na działce nr [...], zarówno z działek znajdujących się po drugiej stronie drogi wewnętrznej jak i z terenu tej drogi, z jej środka i z kierunku obu jej krańców (od ulicy [...] i [...] Na skserowanym fragmencie mapy do celów projektowych z 2017 r., na której wrysowany ręcznie został przebieg nielegalnej kanalizacji deszczowej, dostarczonej do Urzędu Gminy w S. , a potwierdzonej za zgodność z oryginałem w aktach niniejszej sprawy, również widoczny jest analogiczny spadek terenu. Działka nr [...] posiadała spadek w kierunku wschodnim, w stronę jaru, i obniżenie terenu w środkowej części granicy z działką m [...]. Sama droga wewnętrzna również posiada spadek podłużny z dwóch stron (od ulicy [...] i [...]) z najniższym punktem na wysokości działki nr [...]. Wówczas miała też spadek poprzeczny w kierunku działki m [...]. Dodatkowo prawie cały teren działki nr [...] (obecnie [...] i [...]) przed wybudowaniem budynków ukształtowany był ze spadkiem w kierunku działki wnioskodawczyni. Porównując opisane spadki terenu z mapą do celów projektowych przygotowaną na potrzeby budowy kanalizacji deszczowej opracowaną w 2019 r. zauważono, że rzędne drogi nie zmieniły się znacznie (początkowo w ogóle, na wysokości działki nr [...] o około 8 cm), podniósł się natomiast teren działki nr [...] w związku z posadowieniem na działce budynku. Wskazano również, że obecnie droga jest utwardzona kruszywem i posiada spadek podłużny z dwóch kierunków z najniższym punktem w pobliżu granic działki drogi wewnętrznej nr [...] z działkami [...] i [...], a także spadki poprzeczne w kierunku działek sąsiednich (budowa daszkowa). Kałuże wody zaobserwowano także na działce nr [...] znajdującej po przeciwnej stronie względem działki nr [...]. Droga została wykonana z materiału przepuszczalnego, a dodatkowo działka nr [...] w swoich granicach zawiera trawiaste pobocze umożliwiające wchłanianie się wody opadowej przed przedostaniem się na działkę nr [...]. W ocenie Kolegium zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala stwierdzić, że spełniona jest dyspozycja art. 234 ustawy Prawo wodne. Naruszenia stosunków wodnych, do których doszło wskutek działań na działce nr [...] i [...] zostały usunięte wskutek likwidacji instalacji odprowadzającej wody opadowe oraz wskutek wykonania kanalizacji deszczowej. Natomiast okoliczność, że teren działki ni" 1016 został podniesiony nie uzasadnia stwierdzenia, że dochodzi do naruszenia stosunków wodnych, skoro już wcześniej istniał spadek terenu w kierunku działki należącej do A. K.. Kolegium nie stwierdziło związku przyczynowego pomiędzy podniesieniem terenu działki a szkodą na działce odwołującej. Należy bowiem podkreślić za organem I instancji, że działka nr [...] wysypana została kamyczkami, czyli materiałem o dobrej przepuszczalności. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A. K. zarzucając naruszenie: 1/ art. 234 ust 1 prawo wodne poprzez jego niewłaściwą wykładnie i uznanie, że nasypanie kamienia na działkę drogową nr [...], stanowiącą drogę wewnętrzną, nie ma istotnego wpływ na działkę sąsiednią tj. działkę nr [...], choć sam organ Burmistrz Miasta i Gminy Ś. G. w decyzji z dnia 26 października 2021 przyznaje, że doszło do zmiany natężenia odpływu wód opadowych z drogi, w sytuacji której przepis art. 234 ust 1 pkt 1 ustawy wprost wskazuje, że właściciel gruntu nie może zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych, ani kierunku odpływu wód ze źródła i nie ma tu znaczenia, że na nieruchomości wcześniej istniał spadek terenu, a działka została wysypana kamyczkami o dobrej przepuszczalności, skoro w wyniku nadsypania działki, zmieniło się przede wszystkim natężenie wód.; 2/ art. 234 ust 1 w zw. z art. 469 prawa wodnego poprzez brak ustaleń dotyczących udziału Gminy S. w procesie inwestycyjnym posadowienia rury PCV na działce A. K. oraz ustalenia czy Gmina S. wyrażał zgodę na przeprowadzenie takiej inwestycji i czy w niej czynnie uczestniczyła, gdzie wbrew twierdzeniom organu Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ma to znaczenia na w tym postępowaniu, ze względu na możliwości wystąpienia przez skarżącą z roszczeniem odszkodowawczym; 3/ art. 7 w zw. z art. 77, 78, 80 i 136 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, w szczególności w jaki sposób doszło do umieszczenia rury PCV na działce A. K. i czy Gmina S. wyrażał zgodę na przeprowadzenie takiej inwestycji i czy w niej czynnie uczestniczyła, wszak w cytowanej w uzasadnieniu opinii biegłego wynika, iż "Do kolejnej zmiany stanu wody na gruncie doprowadziły nieznane osoby i w nieustalonym czasie..."., gdzie w ocenie skarżącej nie jest istotne faktyczne wskazanie tych osób z imienia i nazwiska, a ustalenie z czyjego umocowania działano i czy dokonywano prac na zlecenie Gminy S.; 4/ art. 107 § 3 kpa wskutek niesporządzenia uzasadnienia zaskarżonej decyzji zgodnie z wymogami tego przepisu, powtórzenie ustaleń dokonanych przez organ Burmistrz Miasta i Gminy Ś. G., a w szczególności brak odniesienie się do tego w jaki sposób powstały urządzenia na gruncie skarżącej, jaką rolę odegrała Gmina S., czy miała pełną wiedzę o działaniach właścicieli działki nr [...], w sytuacji której funkcją uzasadnienia jest m.in. wyjaśnienie rozstrzygnięcia stanowiącego dyspozytywną część decyzji, a takowej z uzasadnienia decyzji nie sposób odczytać; Błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu, że w przedmiotowej sprawie nie dochodzi do naruszenia stosunków wodnych na działkach [...] oraz [...] ze szkodą dla działki [...], w sytuacji której jak wynika z zebranego materiału, do naruszeń stosunków wodnych doszło (opinia biegłego), szkoda na działce wystąpiła, a co więcej występuje nadal, mimo usunięcia posadowionej rury PCV i dokonania odwodnienia, ze względu na zmianę natężenia i kierunku wód, będących konsekwencją podniesienia drogi. W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu, poddana jest ocena legalności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanej w postępowaniu w sprawie o naruszenie stosunków wodnych, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, odmawiającą nakazania, właścicielowi działki nr [...] -Gminie S. oraz właścicielom działki nr [...] położonych w Z. przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. W ocenie organów obu instancji zmiany dokonane na tych działkach tj. utwardzenie i podwyższenie drogi wewnętrznej (działki nr [...]) oraz kierowanie wód opadowych z działki nr [...] na działkę skarżącej nr [...] poprzez nielegalną kanalizację deszczową tj. rurę odprowadzającą wody opadowe ze studzienki retencyjnej zlokalizowanej na działce nr [...], bezpośrednio (pod działką drogową) na działkę skarżącej, przestały wyrządzać szkody (zostały zneutralizowane) ponieważ Gmina S. wykonała kanalizację deszczową przy ul. [...] w Z. , natomiast nielegalnie zrealizowana rura odprowadzająca wody opadowe z działki nr [...] została usunięta. W ocenie sądu decyzja jest wadliwa. Zgodnie z dyspozycją art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2233 z późn. zm. dalej; ustawa) właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie (ust 1). Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności (ust 3). W postępowaniu o naruszenie stosunków wodnych powinnością organu jest ustalenie, czy doszło do zmiany stosunków wodnych na gruncie. Jeżeli odpowiedź jest pozytywna, organ winien jednoznacznie ustalić, kto i kiedy zmiany tej dokonał, na czym zmiana ta polegała, jaki był stan wód przed dokonaniem zmiany i jaki po jej dokonaniu, oraz jak zmiana wpłynęła na stosunki wodne w terenie, a przede wszystkim czy wpływ ten jest szkodliwy dla terenów sąsiednich tj. czy powoduje lub może powodować powstanie szkody na gruncie lub gruntach, nie należących do sprawcy naruszenia. Dla przypisania odpowiedzialności za zmianę stosunków wodnych niezbędne jest ustalenie związku przyczynowego między działaniem (naruszeniem stosunków wodnych) a szkodą na gruncie sąsiednim. (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 kwietnia 2012 r. II SA/Sz 1381/11 LEX nr 1138839, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 marca 2012 r. II SA/Gl 890/11 LEX nr 1138468, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 sierpnia 2011 r. II SA/Rz 393/11 LEX nr 1153201. Samo naruszenie stosunków wodnych należy rozumieć, jako ingerencję w teren działki, skutkującą zmianą zastanego stanu gospodarki wodnej na tym gruncie np. ingerencją, na skutek której nastąpiła zmiana kierunku czy też intensywności spływu wód z terenu działki z której naruszenia dokonano, na teren działek sąsiednich. Jak zasadnie wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 8 kwietnia 2019 II SA/Gl 714/18 spowodowanie przez właściciela działki zmiany stanu wody na gruncie, dające organom podstawę do zastosowania sankcji, o jakich mowa w art. 29 ust. 3 ustawy prawo wodne, to takie działanie właściciela lub innych osób na jego gruncie, które ingeruje w naturalny stan wody na danym terenie, związany przykładowo z jego ukształtowaniem, warunkami przyrodniczymi, czy też hydrologicznymi. Podkreślić też należy, iż naruszenie stosunków wodnych, to świadome czy też nieświadome działanie właściciela terenu, które w jakikolwiek sposób zmienia dotychczasowy stan wód na tym terenie (jej zaleganie czy odprowadzanie) ze szkodą dla terenów do niego nie należących. W orzecznictwie podkreśla się, iż wydanie decyzji w trybie art. 29 ust 3 ustawy wymaga przeprowadzenia wnikliwego postępowania wyjaśniającego. Wszędzie tam, gdzie sprawa nie jest oczywista i w drodze logicznego rozumowania nie da się ustalić tych dwóch elementów tj. faktu naruszenia stosunków wodnych i szkody z tym związanej dla nieruchomości sąsiednich, organy administracji z reguły obowiązane są w prowadzonym postępowaniu, do pozyskania stosownej ekspertyzy biegłego z zakresu hydrologii, która okoliczności te ustali (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2015 r. II OSK 1621/13, Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r. II OSK 1538/11). Postępowanie w sprawie naruszenia stosunków wodnych prowadzone jest na wniosek lub z urzędu. Niezależnie od trybu wszczęcia tego postępowania pełne zastosowanie mają ogólne reguły rządzące postępowaniem przed organami administracji. Mowa tu o wyrażonej w art. 7 K.p.a. zasadzie, iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (zasada prawdy obiektywnej]) a także zasada oficjalności, zgodnie z którą organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1). W postępowaniu tym bezwzględnie istotną jest prawidłowe stosowanie przez organ administracji reguły o której mowa w art. 80 K.p.a. - organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W ocenie sądu, organy obu instancji nie oceniły w sposób prawidłowy zgromadzonych w sprawie dowodów, w aspekcie kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia. W kontrolowanym postępowaniu organ dopuścił dowód z ekspertyzy rzeczoznawcy z dziedziny hydrologii i stosunków wodnych, który to dowód ocenił jako wiarygodny. Ekspertyza ta jest wprawdzie miejscami chaotyczna i posługuje się we wielu fragmentach niegramatycznym, a przez to mało zrozumiałym językiem, tym niemniej wywieść z niej można, że naruszenie stosunków wodnych względem działki nr [...] wynikało z podniesienia terenu działki nr [...], przez co woda opadowa i roztopowa spływająca dotychczas na teren tej działki przekierowana została na działkę nr [...] (drogę wewnętrzną) a dalej na działkę skarżącej (nr [...]) oraz z budowy na tej działce domu i skanalizowanie wód opadowych z terenu tej działki w studzienkach retencyjnych a następnie bezpośrednie przekierowanie ich przez rurociąg wykonany pod działką nr [...] (drogą wewnętrzną) bezpośrednio na działkę nr [...]. Naruszeniem stosunków wodnych względem działki nr [...] było też usunięcie kolein, utwardzenie i podniesienie poziomu terenu działki drogowej nr [...]. To ostatnie doprowadziło do zwiększenia spływu wód opadowych z tej działki (także z działki nr [...]) bezpośrednio na działkę nr [...] (str. 33-34 operatu). Z ekspertyzy tej wynika też, że przed podniesieniem terenu i zabudową działki nr [...], teren tej działki był zaniżony w stosunku do działki drogowej nr [...], a woda opadowa i roztopowa spływała na teren tej działki (str. 25 i 32 ekspertyzy). Rzeczoznawca konkluduje, że "wygaszeniem sporu wodnego w sprawie" będzie wykonanie przez Gminę S. nowej kanalizacji deszczowej w ramach realizacji pozwolenia wodnoprawnego (decyzja z 6 listopada 2019 r.). W przeciwnym razie należy nakazać Gminie S. wykonanie urządzeń wodnych określonych w tym pozwoleniu (str. 36-37 ekspertyzy). Ekspertyza ta wykonana została w grudniu 2019 r. Pomimo uzyskania dowodu z ekspertyzy, organ wstrzymał się z orzekaniem do czasu, kiedy W. S. poinformował, że 6 lipca 2020 r. została wykonana kanalizacja ul. [...] w Z. (pismo z dnia 21 lipca 2020 r. k. 226 akt adm. tom II). Ta okoliczność oraz fakt umorzenia postępowania przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w M. w sprawie samowoli budowlanej dotyczącej między innymi kanalizacji deszczowej (rury) biegnącej z działki nr [...] przez działkę drogową nr [...], na teren działki nr [...] jak się wydaje, stanowił asumpt do zakończenia postępowania przez organ I instancji i wydania decyzji. Stwierdzić jednakże należy, że organ nie dokonał kontroli jakości wykonanych prac ani ich skuteczności. Wprawdzie w dniu 23 lutego 2021 r. przeprowadzona została rozprawa, protokół z której zalega w aktach administracyjnych ( k. 241 tom II) tym niemniej brak w nim ustaleń na temat przebiegu i lokalizacji nowo wykonanej kanalizacji a przede wszystkim czy jej wykonanie przyczyniło się do poprawy stosunków wodnych, w szczególności czy zaprzestaniu uległo zalewanie działki nr [...]. Przeciwnie wynika z niego, że działka ta jest najbardziej "namoknięta" z terenów sąsiednich co wyklucza jej "orkę". Stan ten potwierdza też materiał fotograficzny załączony do protokołu (k. 240-250). Wydaje się wiec, że wykonanie kanalizacji ul. [...] nie doprowadziło do usunięcia skutków naruszeń stosunków wodnych względem działki nr [...], czego jednak organ nie wziął pod uwagę. Sąd zwraca uwagę, że ustalenie w trakcie postępowania, że z uwagi na fakty zaistniałe po jego wszczęciu, postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, daje organowi podstawę do jego umorzenia jako bezprzedmiotowego (art. 105 § 1 K.p.a.) a nie wydawania decyzji merytorycznej. Trudno jednak uznać, że do tej bezprzedmiotowości doszło skoro w postępowaniu o naruszenie stosunków wodnych, w którym to postępowaniu organ stan ten potwierdza (doszło do naruszenie stosunków wodnych ze szkodą dla działki sąsiedniej), po wykonaniu czynności, które mały zalewaniu działki zapobiegać, do zalewania działki nadal jednak dochodzi. Oczywiście, tym bardziej brak w tej sytuacji podstaw do wydawania decyzji merytorycznej odmawiających nakazania przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Po drugie, jak mowa wyżej zalecenia eksperta dotyczyły wykonania przez Gminę S. nowej kanalizacji deszczowej w ramach realizacji pozwolenia wodnoprawnego. Pozwolenie to wydane zostało na odprowadzania wód opadowych z działek, między innymi nr [...], [...] i [...], do rowu przydrożnego oraz wykonanie urządzenia wodnego, wylotu kanalizacji deszczowej usytuowanej w skarpie rowu. Nieruchomości te (działki nr [...], [...] i [...]), w stosunku do działki nr. [...], znajdują się po przeciwnej stronie działki drogowej nr [...]. Tym niemniej pismo W. S. z 6 lipca 2020 r. informuje że została wykonana kanalizacja ul. [...]. Organ nie ustala jednoznacznie że działka nr [...] stanowi fragment drogi Kasztanowej. Z map dołączonych do akt administracyjnych wynikało by, że ul. [...] to działka nr [...] a działka nr [...] nazywana przez organ drogą wewnętrzna tylko do tej działki przylega. Czy zatem kanalizacja deszczowa o której mowa w piśmie z dnia W. S. z dnia 21 lipca 2020 r. obejmowała także fragment od strony działki nr [...] tj. czy była zgodna z pozwoleniem wodnoprawnym i zaleceniami wyrażonymi w ekspertyzie hydrologicznej, czy też wykonano ją przy działce nr [...] a zatem nie była zgodna z zaleceniami wyrażonymi w ekspertyzie. Jak mowa wyżej, w protokole z dnia 23 lutego 2021 r. brak ustaleń dotyczących wykonania kanalizacji deszczowej od strony działek położonych po przeciwnej stronie drogi wewnętrznej w stosunku do działki skarżącej tj. od strony działki nr [...]. Ponadto wskazać należy, iż według ekspertyzy naruszenie stosunków wodnych względem działki skarżącej nie polegało wyłącznie na podwyższeniu i utwardzeniu działki nr [...] oraz wykonaniu nielegalnej kanalizacji deszczowej przekierowującej wody opadowe z działki nr [...] na działkę skarżącej. Naruszenia stosunków wodnych ekspert dopatrywał się także w podwyższeniu, utwardzeniu i zabudowie działki nr. [...]. Brak w decyzji ustaleń czy aktualny stan pozwala na uznanie, że fakt ten, dzięki wykonaniu urządzeń zapobiegającym wyrządzaniu szkód, okoliczność ta tj. podwyższenie, utwardzenie i zabudowa działki nr. [...] nie wpływa negatywnie na nieruchomość skarżącej. Ponownie rozpoznając sprawę organ uzupełni postępowanie dowodowe w oparciu o które dokona ustaleń w zakresie lokalizacji kanalizacji deszczowej ul. [...] tj. czy jest ona zgodna jest z zaleceniami wyrażonymi w ekspertyzie hydrologicznej i jest wystarczająca do ustania zalewania działki skarżącej a także czy utwardzenie i zabudowa działki nr [...] poprzez wykonanie tej kanalizacji lub innych urządzeń zapobiegających szkodom, ma skutek w postaci ustania zalewania działki nr [...]. Brak pozytywnych ustaleń w tym zakresie skutkować musi ponowieniem dowodu z ekspertyzy biegłego. W oparciu o tą ekspertyzę, organ ustali w jaki sposób zakończyć merytorycznie postępowanie. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w oparciu o zarządzenia przewodniczącego wydziału wydane na podstawie art. 15zzs4 ust 3 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV (Dz.U. 2020.875). Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności sąd, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit c, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. W kwestii kosztów Sąd orzekł, jak w pkt 2 sentencji wyroku, na podstawie art.200 w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a.