II SA/Kr 436/17

Dnia 31 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11 stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia odrzucić skargę

Skarżąca M. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11 stycznia 2017 r. (znak: [...]) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia. W wykonaniu zarządzenia Starszego Referendarza Sądowego pismem z dnia 21 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącą do złożenia 217 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., póz. 1369 z późn. zm. - dalej jako: p.p.s.a.). Opisane zarządzenie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braków skargi w terminie i zostało skutecznie poręczone w dniu 26 kwietnia 2017 r. Ponadto w dniu 16 maja 2017 r. Starszy Referendarz Sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy wobec nienadesłania w wyznaczonym do tego terminie urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej "PPF". W następstwie powyższego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 czerwca 2017 r. pismem z dnia 28 czerwca 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Opisane zarządzenie zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezłożenia opłaty w terminie i zostało skutecznie doręczone w dniu 10 lipca 2017 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, należny od wniesionej skargi wpis, nie został uiszczony. Skarżąca nie złożyła także do akt sprawy odpowiedniej ilości egzemplarzy odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści do art. 47 § Sygn. akt II SA/Kr 436/17 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich innym stronom. Mając przedstawione regulacje prawne na uwadze, Referendarz Sądowy wezwał skarżącą M. G. do usunięcia stwierdzonych braków formalnych skargi. Braki te nie zostały jednak usunięte przez skarżącą. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której braków formalnych pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi, zgodnie z § 2 powołanego przepisu są: skarga, sprzeciw od skargi, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania,. M. G. we wniesionej do sądu skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w części, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Niemniej jednak przedmiotowy wniosek, wobec nienadesłania w wyznaczonym do tego terminie urzędowego formularza "PPF" został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem Starszego Referendarza Sądowego z dnia 16 maja 2017 r. W (następstwie powyższego wezwano skarżącą do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego, który to brak - pomimo skutecznego doręczenia zarządzenia | z dnia 22 czerwca 2017 r. zawierającego ww. wezwanie - nie został jednak przez nią usunięty w wyznaczonym do tego terminie. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.