II SA/Kr 412/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy S. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2021 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej wniesiony wpis od skargi w kwocie 100(sto)zł.

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie Burmistrza Miasta S. B. z 2 grudnia 2020 r. odmawiające wydania zaświadczenia o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Nie zgadzając się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Gmina S. B. reprezentowana przez Burmistrza wniosła skargę do tutejszego Sądu. Skarga, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Jak wynika z treści powyższej regulacji, legitymacja do złożenia skargi jest oparta na kryterium interesu prawnego. Oznacza to, że skargę wnieść może co do zasady podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że podmiotem takim nie jest z całą pewnością organ administracyjny, który jako taki występował w postępowaniu administracyjnym i wydał w jego toku władcze rozstrzygnięcie w ramach swoich kompetencji przewidzianych przepisami prawa. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać wszczęte przez organ, którego działalność ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem ani żaden inny organ pozostający w strukturze organizacyjnej tej administracji (T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LexisNexis, Warszawa 2008). W tym stanie rzeczy, skarga Gminy S. B., jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji. Trzeba przypomnieć, że w tej samej sprawie Gmina S. B. wniosła już wcześniej skargę na postanowienie SKO z 11 lutego 2020 r., nr [...], którym uchylono wydane poprzednio postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia. Tamta skarga została odrzucona prawomocnym postanowieniem WSA w Krakowie z 24 czerwca 2020 r., sygn. II SA/Kr 585/20, od którego nie wniesiono środka zaskarżenia. Obecnie Gmina twierdzi, że w niniejszej sprawie występuje nie jako organ I instancji, lecz jako właściciel nieruchomości. W ocenie Sądu nie uzasadnia to jednak legitymacji do wniesienia skargi, skoro Burmistrz Miasta S. B. wydał rozstrzygnięcie, jako organ I instancji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.