II SA/Kr 406/20

Kraków, dnia 25 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. – K. i J. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2020 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia planu realizacyjnego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną B. M. – K. i J. K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 26 listopada 2020 r. oddalił skargę B. M. – K. i J. K. na decyzję Wojewody z dnia 10 lutego 2020 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia planu realizacyjnego i udzielenia pozwolenia na budowę. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został w dniu 12 lutego 2021 r. – dowody doręczenia k. 117, 118 - skutecznie doręczony każdemu ze skarżących. Skarżący - w terminie otwartym dla wniesienia skargi kasacyjnej – wnieśli Pocztą w dniu 13 marca 2021 r. (k. 120 i nast.) (data wpływu do WSA w Krakowie: 17 marca 2021 r.) podpisane przez skarżących pismo, adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowiące skargę kasacyjną od ww. wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego – o czym skarżący zostali pouczeni. Wymogi skargi kasacyjnej formułuje art. 176 P.p.s.a.. Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 - 3. Na mocy art. 175 § 2 P.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z powyższego wynika, że skargi kasacyjnej nie może więc sporządzić sama strona, bowiem uprawnionymi do jej sporządzenia są wyłącznie podmioty wymienione w art. 175 P.p.s.a.. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 P.p.s.a.). Skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a., jest niedopuszczalna. Z powyższych regulacji wynika, że o ile niespełnienie wymagań przepisanych dla pisma w postępowaniu sądowym stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a., o tyle niespełnienie wymagań szczególnych skargi kasacyjnej, przewidzianych w art. 175 P.p.s.a., nie podlega sanacji. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. Braku skargi w postaci sporządzenia jej przez osobę nieuprawnioną nie można uzupełnić. Skoro skarżący, mimo stosownego dwukrotnego pouczenia (przy doręczeniu sentencji wyroku oraz przy doręczeniu sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem), wnieśli skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, nie posiadając przy tym kwalifikacji ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 P.p.s.a., to ww. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, dlatego też Sąd, na podstawie wskazanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.