II SA/Kr 389/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Wojewody z dnia 24 stycznia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków postanawia: odrzucić skargę

Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2020 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL. Z kolei zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 30 czerwca 2020 r. skarżący został wezwany, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 500 zł. Pisma zawierały pouczenie, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 14 lipca 2020 r. Mimo upływu zakreślonego terminu zarządzenia sądu nie zostały wykonane. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jednocześnie należy wyjaśnić, że wydanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego z powodu jego bezprzedmiotowości uzasadnionej uwzględnieniem przez organ administracji wniesionej do sądu skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. jest możliwe dopiero po ustaleniu, że wniesiona skarga nie zawiera braków formalnych i została prawidłowo opłacona (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2005 r., sygn. FSK 2174/04). Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec jak w sentencji postanowienia.