II SA/Kr 321/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Niedźwiedź Sędzia WSA Piotr Fronc Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 12 grudnia 2025 roku, znak: SKO.EA/418/105/2025 SKO.EA/418/106/2025 w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę

Prezydent Miasta Krakowa postanowieniem z dnia 27.02.2025 roku nr EW-01.3160.6.5.2025.PM, orzekł o odmowie umorzenia postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułów wykonawczych: nr ZDMK/NIEP ZRID/6/2024 z dnia 13.11.2024 r., ZDMK/NIEP-ZRID/9/2024 z dnia 13.11.2024, ZDMK/NIEP-ZRID/12/2024 z dnia 13.11.2024 r., ZDMK/NIEP ZRID/15/2024 z dnia 13.11.2024 r. z powodu braku podstaw do ich umorzenia. W uzasadnieniu organ wskazał, że 27.01.2025r. oraz 29.01.2025 r. Z. R. (skarżąca) złożyła wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego, podając następujące okoliczności: 1. niespełnienie w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej u.p.e.a.) tj. brak wskazania imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela (pieczęć nieczytelna) oraz daty złożenia podpisu 2. niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, gdyż nakazuje wydanie rzeczy nieistniejących (nieruchomość wskazana w tytule wykonawczym na chwilę obecną nie istnieje, a zatem nie można wykonać jej wydania ani odebrania) 3. niewykonalność i niewymagalność obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym dlatego, że działka, której domaga się wierzyciel jeszcze nie powstała, ale także dlatego, że wierzyciel uchyla się od prawidłowego wyznaczenia terenu podlegającego zajęciu pod rozbudowę drogi gminnej i powiatowej a także od jego geodezyjnego wytyczenia, co uniemożliwia prawidłowe wykonanie decyzji ZRID. W następstwie złożonego wniosku Prezydent Miasta Krakowa zwrócił się do ZDMK o zajęcie stanowiska w sprawie wniosku Zobowiązanej, a Wierzyciel nie przychylił się do złożonego przez Zobowiązaną wniosku. Wyjaśniono istotę umorzenia postępowania egzekucyjnego powołując stosowne przepisy prawa. Kolejno wskazano, że organ egzekucyjny zgodnie z art. 29 u.p.e.a. bada z urzędu dopuszczalność egzekucji i nie ma uprawnień do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Wyjaśniono poprawność wypełnienia tytułów wykonawczych wskazując, że żaden przepis rozporządzenia wykonawczego do u.p.e.a. dotyczącego wzorów tytułów wykonawczych nie wymaga wskazania daty podpisania tytułu wykonawczego. Prezydent Miasta Krakowa odniósł się do podnoszonej przez Zobowiązaną kwestii wydania Wierzycielowi nieruchomości, która nie istnieje w sensie prawnym. Zobowiązana argumentowała, że wydanie dz. nr [...] obręb [...] powstałej z podziału działki nr [...] jedn. ewid. K. – N. H.; dz. nr [...] obręb [...] powstałej z podziału działki nr [...] jedn. ewid. K. – N. H.; dz. nr [...] obręb [...] powstałej z podziału działki nr [...] jedn. ewid. K. – N. H. i dz. nr [...] obręb [...] powstałej z podziału działki nr [...] jedn. ewid. K. – N. H. jest niemożliwe dlatego, że działki nie powstały, a także dlatego, że w terenie nie wytyczono geodezyjnie ich granic , ani ich położenia. Prezydent Miasta Krakowa – przywołując regulację art. 12 ust. 1 i art. 11f ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (dalej u.z.r.i.d.) wyjaśnił, że decyzja o realizacji inwestycji drogowej zatwierdza podział nieruchomości. Linie rozgraniczające teren, w tym granice pasów drogowych, ustalone decyzją ZRID stanowią linie podziału nieruchomości. Podkreślono, że decyzja jest wprawdzie nieostateczna, ale ma nadany rygor natychmiastowej wykonalności, co czyni ją wykonalną (wywołuje skutki prawne). Ponadto wskazano, że podczas czynności egzekucyjnych zostaną geodezyjnie tymczasowo wytyczone linie rozgraniczające inwestycję i zarazem zostanie określony zakres terytorialny placu budowy, który zostanie przekazany wykonawcy. Dodano, że wskutek nadania decyzji ZRID rygoru natychmiastowej wykonalności zaistniała możliwość natychmiastowego rozpoczęcia realizacji inwestycji drogowej, a skutki owego rygoru rozciągają się także na możliwość wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego w odniesieniu do obowiązków wymienionych w art. 17 ust. 3 u.z.r.i.d. Nadto wyjaśniono, że w umowie nr [...] z dnia 30.12.2015 r. o zastępstwo inwestycyjne dla realizacji inwestycji drogowej w związku z koniecznością budowy i rozbudowy dróg publicznych spowodowanych realizacją inwestycji nie drogowej oraz w calu skomunikowania okolic ul. C. , ul. S. ul. N. znajduje się zapis, który obliguje Inwestora do dokonania trwałej stabilizacji granicznych granic, nowo wydzielonych działek w formie znaków betonowych w terminie 14 dni od dnia ostateczności decyzji Prezydenta Miasta Krakowa nr 34/6740.4/2023 z dnia 12.10.2023 r. Podkreślono wymagalność obowiązku wydania działek objętych tytułami wykonawczymi. Prezydent Miasta Krakowa wyjaśnił Zobowiązanej prawne skutki nadania rygoru natychmiastowej wymagalności decyzji ZRID. W części końcowej ustosunkowano się do wniosku Zobowiązanej o prowadzenie egzekucji z poszanowaniem dóbr osobistych i godności osób, wobec których egzekucja jest prowadzona. Skarżąca w zażaleniu zarzuciła naruszenie: 1. art. 59 w zw. z art. 3 u.p.e.a. poprzez prowadzenie egzekucji wydania nieruchomości pomimo, że obowiązek wydania został wprost wyłączony w decyzji ZRID, bowiem nieruchomość jest własnością Gminy 2. art. 59 w zw. z art. 29 u.p.e.a. poprzez prowadzenie egzekucji pomimo jej niedopuszczalności z uwagi na brak obligatoryjnych elementów tytułu wykonawczego określonych w art. 27 § 1 pkt 7a i 7c u.p.e.a., a także imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do działania w imieniu wierzyciela – część C (pieczęć zupełnie nieczytelna) ani daty złożenia podpisu, co winno skutkować zwrotem tytułu wykonawczego Wierzycielowi i umorzeniem postępowania 3. art. 143 § 1 pkt 1 oraz art. 150 § 1 pkt 1 w zw. z art. 32 w zw. z art. 27 u.p.e.a. poprzez prowadzenie egzekucji pomimo niedoręczenia Zobowiązanej prawidłowego upomnień i odpisów tytułów wykonawczych. 4. art. 143 § 1 pkt 2 u.p.e.a. poprzez prowadzenie egzekucji w stosunku do nieistniejących nieruchomości 5. art. 141 w zw. z art. 1a pkt 5 u.p.e.a. w zw. z art. 140 k.c. poprzez uznanie, że egzekucja może dotyczyć wydania rzeczy przyszłej, która nie spełnia ustawowej definicji nieruchomości oraz nie ma wyznaczonych granic. 6. art. 18 u.p.e.a. poprzez niezastosowania się do zasady aktualności 7. art. 1 u.p.e.a. poprzez wszczęcie postępowania egzekucyjnego pomimo nie uchylenia się od wykonania obowiązku, podczas gdy to wierzyciel uchyla się od prawidłowego wyznaczenia granic terenu podlegającego zajęciu pod rozbudowę drogi gminnej i powiatowej 8. art. 124 w zw. z art. 8 i 9 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia, którego rozstrzygnięcie i pouczenie o prawie do wniesienia zażalenia zawierało istotne braki oraz poprzez odmowę ich uzupełnienia 9. art. 35 u.p.e.a. poprzez dokonanie czynności w postępowaniu egzekucyjnym tj. rozpoznanie wniosku o umorzenie postępowania w okresie zawieszenia postępowania, co jest niedopuszczalne. Z uwagi na braki w aktach sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie przeprowadziło postepowanie uzupełniające materiał dowodowy, a także zawiadomiło Zobowiązaną o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów dowodowych przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie. Nadto w toku postępowania zażaleniowego wpłynęło pismo Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 5.08.2025 r., w którym Organ egzekucyjny poinformował , że w dniu 4.08.2025 r. został wyegzekwowany obowiązek o charakterze niepieniężnym objęty tytułami wykonawczymi: nr ZDMK/NIEP ZRID/6/2024 z dnia 13.11.2024 r., ZDMK/NIEP-ZRID/9/2024 z dnia 13.11.2024, ZDMK/NIEP-ZRID/12/2024 z dnia 13.11.2024 r., ZDMK/NIEP ZRID/15/2024 z dnia 13.11.2024 r., a postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie w.w. tytułów wykonawczych zostały zakończone. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z 12.12.2025 r. nr SKO.EA/418/105/2025 na podstawie art. 18, art. 35, art. 59 u.p.e.a. oraz art. 105, art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 144 kpa, uchyliło zaskarżone postanowienie Organu I instancji w całości i umorzyło postępowanie. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżąca po wszczęciu postępowania egzekucyjnego wobec jej osoby złożyła zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji, co zaskutkowało zawieszeniem postępowania w trybie art. 35 u.p.e.a. na co powołuje się skarżąca. Na mocy postanowień Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 16.01.2025 r. znak EW 01.3160.1.8.2025.PM, EW-01.3160.1.9.2025.PM, EW-01.3160.1.10.2025.PM, EW-01.3160.1.11.2025.PM, postępowania egzekucyjne prowadzone wobec skarżącej na podstawie tytułów wykonawczych nr ZDMK/NIEP ZRID/6/2024 z dnia 13.11.2024 r., ZDMK/NIEP-ZRID/9/2024 z dnia 13.11.2024, ZDMK/NIEP-ZRID/12/2024 z dnia 13.11.2024 r., ZDMK/NIEP ZRID/15/2024 z dnia 13.11.2024 r. zostały zawieszone. Rację ma więc Zobowiązana, powołując orzecznictwo sądów administracyjnych, iż zawieszone postępowanie egzekucyjne obliguje organ do powstrzymania się przed podejmowaniem jakichkolwiek czynności, w tym także polegających na merytorycznym rozpatrzeniu-na podstawie przesłanek wymienionych w art. 59 u.p.e.a., żądania przez stronę umorzenia postępowania egzekucyjnego, do czasu podjęcia tego postępowania. Jak wyjaśnił NSA w wyroku z dnia 17.01.2024 r., III FSK 3405/21 instytucja zawieszenia postępowania polega na wstrzymaniu czynności egzekucyjnych na skutek przeszkód w prowadzeniu egzekucji. Jej istota polega na przerwaniu na czas określony biegu tego postępowania w związku z wystąpieniem przeszkód do jego dalszego prowadzenia, a samo zawieszenie postępowania następuje na czas niezbędny do usunięcia tych przeszkód. Z art. 58 § 1 u.p.e.a. wynika, że w przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego pozostają w mocy dokonane czynności egzekucyjne, z tym że w okresie zawieszenia z przyczyn określonych w art. 56 § 1 pkt 1 i 4 u.p.e.a. mogą być dokonywane, za zgodą organu egzekucyjnego, wypłaty z rachunków bankowych zobowiązanego po przedstawieniu przez niego dokumentów świadczących o konieczności poniesienia danych wydatków (zob. też wyrok NSA z 5.06.2024 r., I GSK 1649/20, LEX nr 3743887). Instytucja zawieszenia postępowania polega na wstrzymaniu czynności egzekucyjnych na skutek przeszkód w prowadzeniu egzekucji. Jej istota polega na przerwaniu na czas określony biegu tego postępowania w związku z wystąpieniem przeszkód do jego dalszego prowadzenia, a samo zawieszenie postępowania następuje na czas niezbędny do usunięcia tych przeszkód. W rezultacie trwający stan zawieszenia postępowania obliguje organy do powstrzymania się przed podejmowaniem jakichkolwiek - poza wyraźnie przewidzianymi w ustawie - działań, do czasu podjęcia postępowania. Istota zawieszenia postępowania egzekucyjnego wyraża się bowiem w tym, że w czasie zawieszenia organ egzekucyjny w zasadzie nie działa, choć należy mieć na uwadze, że art. 58 § 2 u.p.e.a. dopuszcza możliwość uchylania, pod określonymi warunkami, czynności egzekucyjnych. Z powyższego wynika, że w trakcie zawieszenia postępowania organ egzekucyjny nie może podejmować żadnych czynności, poza wskazanymi w ustawie. W realiach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, że w dacie rozpoznawania wniosku Zobowiązanej przez organ egzekucyjny o umorzenie postępowania egzekucyjnego postępowania egzekucyjne były zawieszone, z uwagi na złożenie zarzutów w sprawie prowadzonej egzekucji, co niewątpliwie powodowało przeszkodę formalną w rozpoznawaniu wniosku o umorzenie postępowania. W świetle powyższego orzeczenie Organu I instancji było przedwczesne, bowiem organ egzekucyjny podjął rozstrzygnięcie w dacie kiedy winien się powstrzymać od rozstrzygnięcia do czasu zakończenia postępowania w sprawie zarzutów, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło. Aktualnie postępowania w sprawie zarzutów zostały zakończone postanowieniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, część spraw toczy się nadal w sądzie administracyjnym, niemniej jednak nie konwaliduje to wadliwości postępowania organu egzekucyjnego. Prezydent Miasta Krakowa winien był się bowiem powstrzymać od wydawania rozstrzygnięcia z wniosku Zobowiązanej do czasu zakończenia postępowań w sprawie zarzutów i podjęcia zawieszonych postępowań. Co istotne w sprawie, postępowania egzekucyjne prowadzone wobec Zobowiązanej są zakończone, a obowiązek niepieniężny został wyegzekwowany. Organ egzekucyjny nie podejmuje żadnych czynności związanych z zakończoną egzekucją (pismo PMK z dnia 22.09.2025 r. znak EW 01.3160.6.5.2025.PM). Powyższe oznacza, że postępowanie zażaleniowe jest bezprzedmiotowe i jako takie winno zostać umorzone. Brak jest bowiem podstaw do rozpoznawania - w dacie orzekania przez Kolegium - sprawy z wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, które zostało już zakończone, bowiem obowiązek został wyegzekwowany. Jak wskazuje się w doktrynie zobowiązany nie może domagać się umorzenia postępowania egzekucyjnego po jego zakończeniu. W razie zgłoszenia takiego żądania w tego rodzaju sytuacji organ egzekucyjny powinien na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. odmówić wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego – tak P. M. Przybysz [w:] Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2025, art. 59. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając naruszenie art. 105 w zw. z art. 138 § 2 K.p.a. w zw. z art 18 u.p.e.a. przez celowe i bezpodstawne przewlekanie przez SKO postępowania zażaleniowego do czasu przeprowadzenia czynności egzekucyjnych, które pomimo wniosku nie zostały przez SKO wstrzymane, a następnie umorzenie postępowania ze względu na "zakończenie postępowania egzekucyjnego", a tym samym uchylenie się od rozpoznania zarzutów skarżącej, co doprowadziło do pozbawienia skarżącej ochrony prawnej i umożliwiło przeprowadzenie egzekucji pomimo oczywistej wadliwości tytułów wykonawczych przy jednoczesnym braku jakiejkolwiek ich kontroli. Taka interpretacja przepisów prawa, jak dokonana przez SKO, która uzależniałaby ochronę prawną wyłącznie od woli organu odwoławczego rozpoznania zażalenia we właściwym czasie, czyniłaby tę ochronę zupełnie iluzoryczną. Równocześnie tak podstawowa okoliczność, jak spełnienie przez tytuł wykonawczy warunków, o których mowa w art. 27 u.p.e.a. - pozbawiona byłaby jakiejkolwiek kontroli organu odwoławczego, pomimo, że zarówno wniosek o umorzenie egzekucji, jak i zażalenie w tej sprawie złożono na długo przed dokonaniem czynności egzekucyjnych (tj. w terminie właściwym). Ponadto skarżąca wnosiła do SKO o wstrzymanie zaplanowanych czynności egzekucyjnych w związku z nierozpoznaniem wniesionych środków odwoławczych - czego również SKO nie uczyniło, pozbawiając skarżącą ochrony prawnej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W myśl zaś art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W wyniku takiej kontroli postanowienie podlega uchyleniu w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Natomiast w przypadku nieuwzględnienia skargi, Sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. oddala skargę. Skarga podlega oddaleniu. W kontrolowanej sprawie istotne było, co prawidłowo dostrzegł organ odwoławczy, iż skarżąca po wszczęciu postępowania egzekucyjnego wobec jej osoby złożyła zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji, co skutkowało zawieszeniem postępowania w trybie art. 35 u.p.e.a. Z art. 35 u.p.e.a. wynika, że wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, zawiesza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części z dniem doręczenia tego zarzutu organowi egzekucyjnemu do czasu zawiadomienia tego organu o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie tego zarzutu. Przepisy art. 56 § 3, art. 57 § 1 i art. 58 stosuje się odpowiednio. Z kolei zawieszone postępowanie egzekucyjne obliguje organ do powstrzymania się przed podejmowaniem jakichkolwiek czynności, w tym także polegających na merytorycznym rozpatrzeniu-na podstawie przesłanek wymienionych w art. 59 u.p.e.a., żądania przez stronę umorzenia postępowania egzekucyjnego, do czasu podjęcia tego postępowania. Prawidłowo więc organ odwoławczy dostrzegł wadę wydanego postanowienia przez organ I instancji, a więc, iż organ ten nie miał podstaw prawnych, aby rozpoznać wniosek w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, z uwagi na stan zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Powyższe doprowadziło do prawidłowego rozstrzygnięcia o uchyleniu postanowienia organu I instancji o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Dodatkowo z uwagi na również prawidłowo stwierdzony aktualny stan faktyczny i prawny to jest, iż postępowania egzekucyjne prowadzone wobec skarżącej są zakończone, a obowiązek niepieniężny został wyegzekwowany, to organ odwoławczy nie miał również innej możliwości niż umorzenie postępowania. Brak było podstaw do rozpoznawania sprawy z wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, które zostało już zakończone, bowiem obowiązek został wyegzekwowany. Powyższe oznacza, że postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Nie można bowiem domagać się umorzenia postępowania egzekucyjnego po jego zakończeniu. W razie zgłoszenia takiego żądania w tego rodzaju sytuacji organ egzekucyjny na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. powinien odmówić wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego – tak P. M. Przybysz [w:] Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2025, art. 59. Analogicznie zatem, jeśli zachodzą podstawy do odmowy wszczęcia postępowania to w sytuacji jego wszczęcia zachodzi podstawa do umorzenia postępowania przez organ II instancji w sytuacji rozpoznawania środka zaskarżenia. Natomiast obszernie podkreślane w skardze kwestie długotrwałości postępowania w zakresie wniosku o umorzenie egzekucji, nie mogły wpłynąć na treść rozstrzygnięcia organu II instancji. W sytuacji spełnienia przesłanek uchylenia postanowienia organu I instancji jako nieprawidłowego oraz umorzenia postępowania w sytuacji jego bezprzedmiotowości, organ odwoławczy jest obowiązany do uchylenia wadliwego postanowienia, a także umorzenia postępowania z racji bezprzedmiotowości. W świetle powyższych okoliczności skarga nie ma usprawiedliwionych podstaw. Z powyższych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.