II SA/Kr 262/24

Kraków, dnia 7 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi T. [...] z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 11 stycznia 2024 r. nr SKO.Oś/4170/430/2023 w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w charakterze podmiotu na prawach strony w postępowaniu w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia: 1/ umorzyć postępowanie sądowe; 2/ zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi

T. [...] z siedzibą w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 11 stycznia 2024 r. nr SKO.Oś/4170/430/2023 w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w charakterze podmiotu na prawach strony w postępowaniu w sprawie zezwolenia na usunięcie drzew. W piśmie procesowym z dnia 13 lutego 2024 r. (k-18 akt sądowych) strona skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu przedmiotowej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca w piśmie procesowym z dnia 13 lutego 2024 r. złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Treść pisma jest jednoznaczna i nie nasuwa jakichkolwiek wątpliwości interpretacyjnych. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wobec powyższego i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.