II SA/Kr 252/22

Kraków, dnia 27 kwietnia 2022r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B. J. i J. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2021r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Ś. postanawia: odrzucić skargi.

B. J. i J. J. skargami z dnia 30 grudnia 2021r., zakwestionowali decyzję Wojewody z dnia 1 grudnia 2021r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Ś.. Decyzja ta, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 roku o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Ś. wydawana jest przez Wojewodę jako organ I instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej z racji zaskarżenia decyzji wydanej przez organ w I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi są niedopuszczalne i podlegają odrzuceniu, ponieważ zaskarżona nimi decyzja wydana została przez organ I instancji. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 roku o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Ś., decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu, wydaje właściwy miejscowo wojewoda, a organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa. Stosownie do art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), określanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z przepisu tego wynika, iż zaskarżone może zostać tylko takie rozstrzygnięcie, które zostało wydane w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – decyzja organu drugiej instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia, w analizowanym przypadku odwołania, oznacza, iż decyzja organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzje wydane w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą, sprawowaną przez sąd. Wobec tego złożenie skarg na decyzję organu pierwszej instancji ocenić należy jako niedopuszczalne. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.