II SA/Kr 240/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 maja 2021 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego J. K. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 1.10.2020 r., nr [...], na podstawie art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 54 i art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 293 z późn. zm.), w związku z art. 6 pkt 3 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 65 z późn. zm.) na wniosek Firma B ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Budowa sieci wodociągowej przy [...] w K., na działkach nr [...], [...], [...], [...] i części działki nr [...] obr.28 Krowodrza". Załączniki: Nr 1 - warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, Nr 2a, 2b - część graficzna warunków zabudowy i zagospodarowania terenu stanowiły integralną część decyzji. W uzasadnieniu organ podał, że wniosek o wszczęcie postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego wpłynął w dniu 05.11.2019 r., następnie w dniu 17.07.2020 r. został skorygowany przez inwestora. Inwestycja stanowi inwestycję celu publicznego o znaczeniu lokalnym (gminnym) w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 6 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami W toku postepowania uzyskano uzgodnienie Zarządu Dróg Miasta Krakowa w formie opinii z dnia 29.07.2020r. znak: [...] (warunki w nim określone zostały zawarte pkt 4 załącznika nr 1 do decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego). Uzyskano również opinię z dnia 04.12.2019 r. znak: [...] Prezydenta Miasta Krakowa jako właściwego organu ochrony środowiska, w odniesieniu do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych, także postanowienie z dnia 22.09.2020r. znak: Zn.spr.[...]Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Krakowie jako terenowego organu wykonawczego Ministra Obrony Narodowej, w zakresie ustalonym w art. 877 pkt 1 ustawy z dnia 3.07.2002 r. Prawo lotnicze tj. odniesieniu do terenów, na których wyznaczono powierzchnie ograniczające przeszkody. Z uwagi na niezajęcie stanowiska przez Marszałka Województwa Małopolskiego, Ministra Środowiska, Wojewodę Małopolskiego, Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, Miejskiego Konserwatora Zabytków w Krakowie, we wskazanym terminie, uzgodnienie z tymi organami uznano art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu. Pozostałe opinie w sprawie wydały: Wydział Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta Krakowa opinię z dnia 05.12.2019 r. znak: [...], Wydział Gospodarki Komunalnej Urzędu Miasta Krakowa opinię z dnia 26.11.2019 r. Miejski Konserwator Zabytków w Krakowie opinię z dnia 09.12.2019 r. (uzupełniona dnia 02.01.2019 r.) znak: [...], Zarząd Inwestycji Miejskich w Krakowie opinię z dnia 19.12.2019 r. znak: [...] Projekt decyzji przygotowała osoba uprawniona do sporządzenia projektu decyzji zgodnie z art. 50 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Od powyższej decyzji odwołanie złożył J. K., zarzucając naruszenie art. 52 ust. 2 pkt 2 lit. b i c oraz art. 54 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przez niewykazanie spełnienia wszystkich przesłanek wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zdaniem skarżącego decyzja spełnia wymogów z art. 54 pkt 2 u.p.z.p., gdyż w ogóle nie opisuje i nie przestawia w jaki sposób inwestor planuje zagospodarować teren działek nr [...], [...] i [...] na potrzeby przedmiotowej inwestycji, nie charakteryzuje ani zabudowy tej inwestycji ani zagospodarowania terenu ani powierzchni terenu podlegającej przekształceniu. Nie zawiera również żadnej szczegółowej charakterystyki inwestycji. Nie jest wiadomym, w jakiej części korzystanie z w/w nieruchomości w dotychczasowy sposób lub zgodnie z dotychczasowym przeznaczaniem stanie się niemożliwe lub ograniczone, co nie tylko negatywnie wpływa na możliwość jej aktualnego zagospodarowania przez odwołującego, ale również może utrudnić lub uniemożliwić dochodzenie roszczeń, o których mowa w art. 36 i 37 w zw. z art. 58 ust. 2 u.p.z.p. Decyzja ta narusza zatem chroniony interes prawny i faktyczny odwołującego. Ponadto w odwołaniu wskazano, iż inwestycja będąca przedmiotem zaskarżonej decyzji znajduje się w obszarze zarezerwowanym pod planowaną inwestycję pn.: "Rozbudowa [...]". W tym stanie rzeczy, warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu powinny być zgodne z warunkami w/w rozbudowy, a nie dopiero projekty budowalne planowanych sieci. Uwarunkowania tej rozbudowy nie są jeszcze znane, dlatego też zaskarżoną decyzję należy uznać za przedwczesną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 4.12.2020 r., znak: [...], na podstawie art. 50, art. 53, art. 54, art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 6 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji, że zamierzenie objęte wnioskiem, tj. budowa sieci wodociągowej jest inwestycją celu publicznego. W ocenie Kolegium zaskarżona decyzja zarówno pod względem merytorycznym, jak i formalnym jest prawidłowa. Spełnia ona wymogi art. 54 ustawy. Jej projekt sporządzony został przez osobę wpisaną na listę samorządu zawodowego architektów. W toku postępowania sporządzona została analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikających z przepisów odrębnych oraz stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji. W sporządzonej analizie wskazano, że inwestycja polega na lokalizacji trasy uzbrojenia terenu -budowy sieci wodociągowej o łącznej długości 90 m przy [...] w Krakowie. Ze względu na oddziaływanie inwestycji oraz jej charakter wykonano analizę dla terenu inwestycji określonego we wniosku oraz jego bezpośredniego sąsiedztwa. Z uwagi na rodzaj zamierzenia - inwestycja o charakterze liniowym (podziemna) - nie zachodzi konieczność dokonania wnikliwej analizy układów urbanistycznych w rejonie oraz charakterystyki architektury. Ponadto wskazano, iż teren inwestycji jest porośnięty zielenią. Lokalizacja znajduje się poza obszarami objętymi ochroną przyrody oraz ochroną uzdrowiskową. Inwestycja znajduje się poza strefą nadzoru archeologicznego, zaś działka nr [...] obr. 28 Krowodrza stanowi drogę rokadową z początku XX w., wpisaną do gminnej ewidencji zabytków. Inwestycja nie została zaliczona do inwestycji mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub do inwestycji mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z powyższym dla przedmiotowej inwestycji nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Projektowana inwestycja nie znajduje się w obszarze, na którym występuje zagrożenie powodzią Inwestycja znajduje się w obrębie obszaru ochronnego Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr [...] - Dolina rzeki Wisły (Kraków). Ponadto w analizie wskazano jakie w sprawie uzyskano opinie i uzgodnienia. Podkreślono, iż na obecnym etapie postępowania, po analizie warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy w odniesieniu do poszczególnych przepisów odrębnych, nie stwierdzono niezgodności przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego z przepisami odrębnymi. Zaznaczono, iż miejsce planowanej inwestycji znajduje się w północnej części Krakowa, po północnej stronie obwodowej linii kolejowej relacji Katowice - Warszawa, po stronie wschodniej [...], częściowo w bezpośrednim sąsiedztwie granic miasta. Teren objęty wnioskiem składa się z dwóch niezabudowanych, niezależnych części zlokalizowanych na wschód od osi [...]. Kolegium stwierdziło, że przeprowadzona w sprawie analiza spełnia wymogi określone w art. 53 ust. 3 ustawy, pozwala bowiem na stwierdzenie, iż realizacja inwestycji we wskazanym wnioskiem miejscu jest zgodna z obowiązującymi przepisami. Organy opiniujące oraz organy uzgadniające nie wyraziły w zakresie swych kompetencji negatywnego stanowiska wobec planowanej inwestycji. W ocenie Kolegium zaskarżona decyzja zarówno pod względem merytorycznym, jak i formalnym jest prawidłowa. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Kolegium wyjaśniło, że rozstrzygniecie nie przesądza o dokładnej lokalizacji objętej wnioskiem inwestycji, a jedynie ustala warunki jakie inwestycja ma spełniać. Dokładny przebieg inwestycji podlegać będzie dalszej konkretyzacji na kolejnym etapie inwestycyjnym - tj. w toku ubiegania się o pozwolenie na budowę. Przepisy nie przewidują, aby dla wydania decyzji pozytywnej konieczne było uzyskanie zgody pozostałych stron postępowania (w tym właścicieli nieruchomości przez które ewentualnie przebiegać będzie linia). Nie ma również podstaw prawnych ku temu, aby w postępowaniu badać wpływ planowanej inwestycji na komfort użytkowania czy też wartość gruntów. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie wniósł J. K., zarzucając naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez bezzasadne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji oraz naruszenie art. 52 ust. 2 pkt 2) lit. b) i c) oraz art. 54 pkt 2) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 53 ust. 3 pkt 2) oraz art. 54 pkt 3) ustawy w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, uchylenie poprzedzającej jej decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wywodził, że organ II instancji nie odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Zarzuty te pozostają aktualne. Art. 52 ust. 2 pkt 2) lit. b) i c) u.p.z.p. określa wymogi wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Określona w nim charakterystyka inwestycji winna następnie znaleźć odzwierciedlenie w treści decyzji lokalizacyjnej, stosownie do treści art. 54 pkt 2) u.p.z.p. Utrzymana w mocy decyzja organu I instancji nie spełnia jednak tego wymogu, gdyż w ogóle nie opisuje i nie przedstawia w jaki sposób inwestor planuje zagospodarować teren w/w działek nr [...], [...] i [...] na potrzeby przedmiotowej inwestycji, nie charakteryzuje ani zabudowy tej inwestycji, ani zagospodarowania terenu, ani powierzchni terenu podlegającej przekształceniu. W szczególności, z decyzji oraz załączonej do niej mapy ewidencyjnej nie wynika, gdzie na w/w działkach inwestor planuje budowę, na jakich warunkach, o jakim przebiegu, oraz jaka powierzchnia tych działek ulegnie przekształceniu. Poza lakonicznym i ogólnikowym podaniem w warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, że przedmiotem inwestycji jest budowa sieci wodociągowej DN 300 mm o długości do 650 m i DN 200 mm o długości do 25 m (nie wiadomo zatem o jakiej konkretnie długości) przy [...] w Krakowie, decyzja nie zawiera żadnej szczegółowej charakterystyki inwestycji. Treść utrzymanej w mocy decyzji oznacza, że nie jest wiadomym, w jakiej części korzystanie z w/w nieruchomości w dotychczasowy sposób lub zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem stanie się niemożliwie lub ograniczone, co nie tylko negatywnie wpływa na możliwości jej aktualnego zagospodarowania przez skarżącego - przez co naruszeniu ulega jego prawo własności tych gruntów, ale również może utrudnić bądź uniemożliwić skarżącemu dochodzenie roszczeń, o których mowa w art. 36 i 37 w zw. z art. 58 ust.2 u.p.z.p. Decyzja ta narusza zatem chroniony interes prawny i faktyczny skarżącego. Organ odwoławczy nie odniósł się również do zarzutu, że przedmiotowa inwestycja znajduje się w obszarze zarezerwowanym pod planowaną inwestycję pn. "Rozbudowa [...]", stąd warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu; o których mowa w art. 54 pkt 2) u.p.z.p. powinny być zgodne z warunkami w/w rozbudowy a nie dopiero projekty budowlane planowanych sieci; jak to stwierdził organ I instancji. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 53 ust. 3 pkt 2) u.p.z.p., a także art. 54 pkt 3) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym skarżący wskazał, że obowiązkiem organu ustalającego lokalizację inwestycji celu publicznego jest przeprowadzenie wyczerpującego postępowania wyjaśniającego w kierunku ustalenia, czy w sprawie spełnione zostały wymagania w zakresie ochrony interesów osób trzecich, tj. w niniejszej sprawie interesu skarżącego właściciela działek, przez których większą część przebiegać ma planowana sieć wodociągowa. W tym zakresie niezbędne jest poczynienie ustaleń; co do nieodzowności dotychczas przyjętych linii rozgraniczających teren inwestycji w sposób przewidujący wykorzystanie w/w działek na znacznej ich części, jak również powinien zostać rozważony przebieg planowanej instalacji, powodujący jak najmniejsze obciążenia dla działek strony skarżącej. Ustaleń takich organy obu instancji jednak nie poczyniły. W wyroku WSA w Krakowie z dnia 21.02.2018 r. sygn. akt II SA/Kr 1552/17, podano, że nie można wykluczyć oddalenia żądania ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli wskazywany przez inwestora sposób jej usytuowania (przebiegu) nie byłby do pogodzenia z wynikającą z przepisu art. 54 pkt 2 lit. d) u.p.z.p. w zw. z art. 140 k.c. koniecznością ochrony interesu osób trzecich a istniałyby przy tym inne warianty (mniej uciążliwe) rozmieszczenia planowanej inwestycji. Skarżący podkreślił, że graficzne zobrazowanie terenu spornej inwestycji jest na tyle konkretne, że nie daje organowi administracji architektoniczno-budowlanej żadnej możliwości ustalenia innego przebiegu trasy przyszłej sieci wodociągowej niż po działkach skarżącego. Takie określenie lokalizacji sieci wodociągowej; nie zostało przy tym poparte jakimikolwiek uzasadnieniem nieodzowności przyjętego rozwiązania. Jest to w szczególności istotne w aspekcie uniemożliwienia lub znacznego utrudniania zabudowy działek na których sporna sieć ma powstać. Zdaniem skarżącego organ pominął, że możliwe są bardziej optymalne warianty przebiegu sieci. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Skargę należało uwzględnić. Na wstępie należy wskazać, że organy orzekające prawidłowo zakwalifikowały zamierzoną budowę sieci wodociągowej jako inwestycję celu publicznego. Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji (Dz.U.2020.293 t.j.; dalej ustawa powoływana jako u.p.z.p.) przez "inwestycję celu publicznego" należy rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym) (...) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.2020.1990 t.j. z dnia 2020.11.12). W tym ostatnim przepisie wskazano, że celami publicznym w rozumieniu ustawy jest m.in. budowa i utrzymywanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę (pkt 3). Stosownie do art.50 ust.1 z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji (Dz.U.2020.293 t.j.) inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w przypadku jego braku - w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W myśl art.53 ust.3 ustawy w postępowaniu związanym z wydaniem decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego organ dokonuje analizy: 1) warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów odrębnych, 2) stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji. Przedmiotem analizy jest zatem ustalenie zgodności zamierzenia inwestycyjnego z materialnym prawem administracyjnym oraz z unormowaniami dotyczącymi charakteru inwestycji. Ustalenia te polegają na wskazaniu unormowań obejmujących obszar planowanej inwestycji oraz unormowań dotyczących charakteru planowanej inwestycji ze względu na jej typ. Analiza obejmować musi również ustalenie stanu faktycznego i prawnego nieruchomości, na której planowana jest realizacja inwestycji. Analiza taka polega więc na stwierdzeniu zgodności zamierzenia inwestycyjnego z porządkiem prawnym, co skutkuje przywołaniem w treści decyzji stanu prawnego i sposobu zagospodarowania terenu, wskazaniem właścicieli tych działek oraz sposobu zagospodarowania każdej działki z osobna. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego powinna zawierać oznaczone prawem treści: 1) rodzaj inwestycji, 2) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: a)warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, b) ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, c) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, 3) linie rozgraniczające teren inwestycji (art.54 u.p.z.p). W odróżnieniu od analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu poprzedzającej wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, ustawa nie określa formy, jaką powinna przybrać analiza w zakresie ochrony dotyczącej interesów osób trzecich. Zwrócić jednakże należy uwagę, że ochrona interesów osób trzecich (art. 54 pkt 2 lit. d.), na etapie lokalizacji inwestycji celu publicznego nie może być zapewniona całościowo i obejmować kwestii rozstrzyganych na etapie pozwolenia na budowę. Wobec tego nie może być ona tak konkretna i szczegółowo określona, jak w pozwoleniu na budowę. Na etapie ustalania lokalizacji inwestycji celu publicznego określane są warunki brzegowe dla planowanej inwestycji. Natomiast w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego oraz wydanie pozwolenia na budowę organ architektoniczno-budowlany ocenia zgodność robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 28 września 2016 r. sygn. akt II SA/Go 281/16 dostępny w CBOSA). Nadto pozostaje wskazać, że zgodnie ze stanowiskiem NSA zawartym w wyroku z 29 sierpnia 2013 r. (sygn. akt II OSK 845/12 dostępny w CBOSA) decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego ma charakter decyzji związanej. Decyzja ta ma charakter deklaratoryjny, nie konstytuuje żadnych praw czy obowiązków nieprzewidzianych w ustawie lub akcie wykonawczym, a tym samym na tym etapie nie może również naruszać prawa własności. Ewentualne roszczenia w tym zakresie skarżący może podnosić na kolejnych etapach postępowania inwestycyjnego, bądź w postępowaniu odszkodowawczym przed sądem powszechnym. Linie rozgraniczające teren inwestycji (art.54 pkt 3), co do zasady, obejmują granice działek ewidencyjnych, na których planowana jest inwestycja. Z reguły bowiem, we wskazanym rodzaju decyzji nie określa się szczegółowego usytuowania przyszłego obiektu w terenie, gdyż ta materia należy do kompetencji organów administracji architektoniczno - budowlanej i aktualizuje się na kolejnym etapie procesu inwestycyjnego. Zauważyć jednak należy, że w sytuacji, gdy inwestor sam określi miejsce położenia przyszłego obiektu na działce i znajduje się ono w załączniku graficznym do decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, to należy uznać, że takie wskazanie wiąże organy administracji w postępowaniu o wydanie pozwolenia budowlanego (tak NSA w wyroku z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 966/10). Inaczej mówiąc, określenie w załączniku graficznym do decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego konkretnego położenia przyszłego obiektu (przebiegu trasy sieci wodociągowej), jest wiążące w postępowaniu o uzyskanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę i nie pozostawia organowi administracji architektoniczno - budowlanej możliwości swobodnego określenia tej kwestii. W kontrolowanej sprawie przy piśmie z dnia 16 lipca 2020 r., którym wniosek został skorygowany (k.453 akt administracyjnych) inwestor przedłożył mapy "z oznaczonym zakresem wniosku". Zawierają one oprócz linii rozgraniczających teren inwestycji, również przebieg projektowanej sieci. Skoro jednakże inwestor we wniosku wskazał na "oznaczony zakres wniosku", a na mapie określił linie rozgraniczające teren inwestycji, to w graficznym załączniku do decyzji, zgodnie z wnioskiem, organ ograniczył się do wskazania linii rozgraniczających, nie przedstawiając szczegółowego przebiegu samej sieci. Było to działanie prawidłowe. Ustosunkowując się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że organ administracyjny nie jest uprawniony do analizowania zasadności takiej, a nie innej lokalizacji inwestycji i jej proponowanego przebiegu (por. wyrok NSA z dnia 10 sierpnia 2016 r. sygn. akt II OSK 2874/14; Wyrok WSA w Poznaniu z 14 lutego 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 1086/17, Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 30 maja 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 1114/17 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych na stronie internetowej pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.p). Nawet więc, jeśli inna niż wnioskowana przez inwestora lokalizacja planowanej inwestycji byłaby również zgodna z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i przepisami ustaw szczególnych oraz korzystniejsza z punktu widzenia strony skarżącej, to nie może to być podstawą do odmowy ustalenia wnioskowanej lokalizacji. Z treści art. 56 u.p.z.p. wynika bowiem, że jeśli w sprawie nie zostanie wskazany konkretny odrębny przepis prawa materialnego, z którym nie jest zgodna decyzja lokalizacyjna, to organy administracji nie mogą odmówić wydania takiej decyzji (por. wyrok WSA w Poznaniu z 14 lutego 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 1086/17, dostępny w CBOSA). Aby odmówić lokalizacji inwestycji celu publicznego organ ustalający musi wykazać niezgodność wnioskowanej lokalizacji z przepisami prawa. Tak więc zarzuty skargi okazały się niezasadne. Natomiast z urzędu Sąd ustalił, że uchwałą Nr XLVII/1290/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 14 października 2020 r. został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Górka Narodowa - os. Gotyk" (Dz.U. Woj.Małop.2020.6516 z dnia 2020.10.22). Jak się wydaje, działki skarżącego nr ew. [...], [...] i [...], objęte są przedmiotowym planem. Organ odwoławczy zmiany stanu prawnego nie dostrzegł. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą SKO w Krakowie będzie ustalenie, czy inwestycja celu publicznego lokalizowana jest na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Górka Narodowa - os. Gotyk". W razie pozytywnego ustalenia tego faktu organ będzie zobowiązany do umorzenia postępowania administracyjnego. Wobec powyższego, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.