II SA/Kr 236/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. R. , S. R. i H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 15 listopada 2016 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze wniesionej w niniejszej sprawie strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny "z uwagi na szczególne okoliczności". Powołano się na "niepowetowaną szkodę dla skarżących zarówno materialną jak i niematerialną, a to zdrowie skarżących zamieszkałych w sąsiedztwie oddziaływania inwestycji". Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. poz. 718 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba przy tym podkreślić, że to na autorze wniosku spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. II OZ 594/15, opublikowane w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). W ocenie Sądu takie okoliczności w niniejszej sprawie nie zachodzą. Skarżący wskazali na konieczność ochrony ich zdrowia jako osób zamieszkujących w sąsiedztwie planowanej inwestycji, a także na bliżej niesprecyzowaną "szkodę materialną i niematerialną". Są to twierdzenia zbyt ogólne, by mogły skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto decyzja o warunkach zabudowy stanowi pierwszy etap procesu inwestycyjnego i stwarza dopiero inwestorowi możliwość wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie daje inwestorowi podstawy do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji i nie narusza prawa własności. Z kolei sama możliwość wydania pozwolenia na budowę (co dopiero będzie uprawniało do rozpoczęcia realizacji inwestycji) na podstawie zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy również nie uzasadnia wstrzymywania jej wykonania na obecnym etapie. Nie sposób uznać, że w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. "wykonaniem" decyzji o warunkach zabudowy jest procedowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę. Samo prowadzenie postępowania w tym przedmiocie, a nawet wydanie decyzji nie może również zostać uznane za "trudne do odwrócenia skutki" - tym bardziej, że termin rozprawy został ustalony na dzień 22 maja 2017 r. W razie uznania zasadności skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji nie będzie ona wywoływać skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku (art. 152 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.