II SA/Kr 201/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących M. J. i A. J. o sprostowanie wyroku z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 201/17, w sprawie ze skarg A. J. i M. J. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 17 października 2016 r., znak: [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania robót budowlanych postanawia odmówić sprostowania wyroku.

Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 201/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi M. J. i A. J. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 17 października 2016 r., znak: [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania robót budowlanych Na skutek wniosków skarżących zostało sporządzone uzasadnienie powyższego wyroku. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącym. W piśmie z dnia 12 sierpnia 2017 r. M. J. i A. J. zawarli następujący wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 201/17: »"Str. 2, wers 9: "postanowieniem nr [...], znak: [...]". - sprawa pod takim znakiem jest mi nieznana i brak jest dowodów pod takim znakiem w aktach przedmiotowej sprawy. Proszę o sprostowanie na właściwy. Str. 2, wers 18: "wykonane zostały w kwietniu 2014 i wynikły z ugody sądowej zawartej w dniu [...] stycznia 2016 r." - twierdzenie jest wewnętrznie sprzeczne i niepoparte żadnym dowodem. Proszę o sprostowanie na właściwe. Str. 2, wers 28: "akt [...] i [...]" - nieznane sygnatury akt, stąd nie wnosiliśmy o "przyłączenie do materiału dowodowego". Proszę o sprostowanie na właściwe. Str. 2, wers 35: "decyzję Generalnego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 października 310 r." - brak istnienia wskazanego przez Sąd urzędu a rok wydania decyzji nie może odnosić się do kontroli robót budowlanych na ul. Z., ponieważ powstała ona z inicjatywy osób prywatnych dopiero w 1943 r., a rujnowano ją na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami z 1997 r.. Proszę o sprostowanie na właściwe. Str. 8, wers 2: "skutków żywiołów powodzi w 1997" - przez dopisanie "i 1998 r." - Jak podniesiono na str. 2 uzasadnienia wyroku, wers 16-22: "przesłuchiwany w dniu[...] marca 2016 r., zeznał, (...) uszkodzonej po powodzi w 1997 i 1998 r.". Str. 8, wers 5: "administracyjnego" - przez zmianę na "budowlanego". Postępowanie prowadzone było przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], który nie mógł kontrolować z perspektywy prawa administracyjnego a wyłącznie na podstawie prawa budowlanego powołując wyłącznie przepisy ustawy prawo budowlane w zw. z K.p.a.. Str. 8, wers 17: "została potwierdzona zeznaniami świadka oraz zweryfikowana w toku czynności kontrolnych" - przez dopisanie "przy nieodnalezieniu istniejących w terenie punktów granicznych". Dopiero taka wypowiedź jest zgodna z zalegającą w aktach sprawy dokumentacją, tj. w aktach [...] protokół nr [...] ustalenia czynności, wers 6: "w terenie brak widocznych punktów granicznych" a uwidocznionych na k. 99, 100 i 7a. Str. 8, wers 26: "(rozbiórka) i brak przedmiotu" - w związku z str. 8 wers 22: "części budowli - obiektu liniowego" - dopisanie słowa "części": "(rozbiórka) i brak części przedmiotu"«. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przyjmuje się, że sprostowanie, o którym mowa w tym przepisie, może nastąpić także na wniosek. Sprostowanie nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia tudzież do korekty ewentualnych mylnych ustaleń faktycznych bądź mylnego zastosowania przepisu prawnego. W ocenie Sądu kwestionowane przez M. J. i A. J. fragmenty uzasadnienia odnośnego wyroku nie mają znamion niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych ani innych oczywistych omyłek w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a., toteż w założeniu niepodobna dokonywać ich korekty w trybie tego przepisu. Twierdzenia czy też zarzuty M. J. i A. J. co do treści wspomnianego uzasadnienia mogłyby być rozważane w postępowaniu wywołanym wniesieniem środka odwoławczego. Z tych względów, działając na podstawie powołanego przepisu, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.