II SA/Kr 1784/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 24 listopada 2014 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a I) zwolnić K. S. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla K. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek K. S. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z dziećmi: K. ur. 2008 r., B. ur. 2003 r., P. ur. 2002 r. i D. ur. 2000 r. Źródłem utrzymania strony jest pomoc społeczna w formie zasiłku stałego w wysokości 529 zł oraz zasiłku okresowego w wysokości 106,50 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, nie dysponuje oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy K. S. podniósł, iż jego jedyny dochód stanowią zasiłki z pomocy społecznej. Czynsz za mieszkanie w wysokości 552 zł nie jest opłacany. Lekarstwa nie są wykupowane z powodu braku środków. Energię elektryczną skarżący opłaca wówczas, gdy posiada na ten cel środki finansowe. Do wniosku skarżący załączył kopie następujących dokumentów: zaświadczenia z dnia 13 listopada 2014 roku o pobieranych w miesiącu październiku 2014 roku zasiłkach (świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności 120 zł, zasiłek okresowy z powodu niepełnosprawności 106,50 zł i zasiłek stały dla osoby samotnie gospodarującej 529 zł), zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w K. z dnia 19 stycznia 2015 roku o braku deklarowanego przez stronę dochodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych za 2014 rok oraz wezwania do zapłaty zadłużenia za energię elektryczną, którego wysokość na dzień 4 grudnia 2014 roku wynosiła 155,03 zł. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu. W ocenie orzekającego K. S. uwiarygodnił w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sytuacja materialna wnioskodawcy nie jest bowiem łatwa. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, a brakuje mu środków finansowych na zakup lekarstw. Nie opłaca czynszu za lokal mieszkalny, w którym zamieszkuje. Jedynym źródłem jego utrzymania są zasiłki z pomocy społecznej: stały i okresowy. Niewielkie środki z tego źródła w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania wnioskodawcy. K. S. nie posiada żadnego majątku, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Przedstawiona sytuacja kwalifikuje skarżącego do otrzymania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W tym miejscu orzekający pragnie podkreślić, iż rozpoznając kwestię przyznania stronie prawa pomocy kierowano się jedynie przesłankami ekonomicznymi (tj. badano czy stronę stać na poniesienie określonego wydatku), nie zaś charakterem sprawy. Jedynym kryterium, od którego przepis art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnia przyznanie prawa pomocy jest bowiem brak możliwości poniesienia przez stronę jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Z tych względów orzeczono jak sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.