II SA/Kr 176/21

Kraków, dnia 23 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt II SAB/Kr 185/17 przez Radę Miejską w K. Z. postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić P. M. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi

Pismem z dnia 5 stycznia 2021 r. P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na niewykonanie wyroku tegoż sądu z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt II SAB/Kr 185/17. W uzasadnieniu skarżący podał, że w punkcie III powołanego wyroku WSA w Krakowie zasądził od Rady Miejskiej w K. Z. kwotę 100 zł na rzecz skarżącego tytułem zwrotu kosztów postępowania. Jednakże organ do dnia złożenia skargi nie załatwił sprawy i nie wypłacił wskazanej kwoty. W konkluzji wniesiono o ukaranie organu grzywną i stwierdzenie, że dopuścił się on bezczynności. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w K. Z. wniosła o jej oddalenie bądź odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako: P.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jednocześnie wymaga w tym miejscu podkreślenia, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, zgodnie z którym przepis art. 154 § 1 P.p.s.a. nie obejmuje swym zakresem również skarg na niewykonanie wyroku w części dotyczącej zasądzenia od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego. W tym zakresie przyjmuje się bowiem, że w takim przypadku nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej (np. wszczęcia postępowania administracyjnego, czy podjęcia czynności zmierzających do wydania aktu, itp.) zastrzeżonych prawem do jego właściwości, lecz powstaje pomiędzy organem administracji publicznej a osobą, na której rzecz orzeczono zwrot kosztów sądowych, cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organ ten jest dłużnikiem, a strona wierzycielem. Wykonywanie orzeczenia sądu administracyjnego w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów (w tym kosztów sądowych) odbywa się natomiast w drodze egzekucji sądowej zgodnie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez sąd administracyjny jego prawomocności w myśl art. 169 P.p.s.a. Stosownie bowiem do treści art. 777 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1460 ze zm. – dalej jako k.p.c.), tytułem egzekucyjnym jest m.in. prawomocne orzeczenie sądu. Zgodnie natomiast z treścią art. 781 § 2 k.p.c., tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego oraz innym tytułom klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Jeżeli tej właściwości nie można ustalić, klauzulę nadaje sąd rejonowy, w którego okręgu ma być wszczęta egzekucja, a gdy wierzyciel zamierza wszcząć egzekucję za granicą – sąd rejonowy, w którego okręgu tytuł został sporządzony. Tym samym po zaopatrzeniu prawomocnego wyroku sądu administracyjnego w klauzulę wykonalności stanowić on będzie tytuł wykonawczy dający podstawę do wszczęcia egzekucji (art. 776 k.p.c.). Dlatego też przyjmuje się, że art. 154 § 1 P.p.s.a nie ma zastosowania w przypadku skargi na niewykonanie wyroku w części dotyczącej zasądzenia od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego i w tym zakresie skarga taka podlega odrzuceniu – stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. – gdyż w tym zakresie sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt II SAB/Wa 239/18, dostępne w CBOSA, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Gl 1244/17, LEX nr 2482810 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 291/18, LEX nr 2560786 wraz z powołanymi w treści tych postanowień orzeczeniami sądów administracyjnych). Przenosząc zatem powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy dotyczącej zwrotu zasądzonych kosztów postępowania w wysokości 100 zł, wskazać należy, iż tak sformułowana skarga jest niedopuszczalna i z powodów, o których mowa powyżej, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., gdyż w tym zakresie sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.