II SA/Kr 1702/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: Urszula Czerwińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M.S. i J.S. na decyzję Nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 8 września 2014 r., znak: [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

II SA/Kr 1702/14 Uzasadnienie M.S. i J.S. wnieśli skargę na decyzję nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 8 września 2014 r. znak: [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki części budynku położonego w K. przy ul. [....] związanej z rozbudową i nadbudową ,wydanej na podstawie art. 50 a pkt 2 ustawy prawo budowlane. W piśmie z dnia 13 stycznia 2015 r skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 5 lutego 2015 r braki formalne pisma zostały uzupełnione. Skarżący powołali się na prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie decyzji rozbiórkowej spowoduje całkowite uniemożliwienie prowadzenia na nieruchomości działalności gospodarczej, co pozbawi ich jedynego źródła dochodu, doprowadzając do bankructwa. Wykonanie decyzji w przypadku uwzględnienia skargi spowoduje wyrządzenie skarżącym znacznej szkody jak również trudnych do odwrócenia skutków związanych z koniecznością ponownego wykonania wszelkich prac budowlanych w przypadku uchylenia nakazu rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniesienie skargi do sądu ze względu na treść art. 61 § 1 p.p.s.a. nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest, zatem wykonalność decyzji ostatecznej. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej, jako p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej. Powołany przepis zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania, co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/04). Skarżący należycie uprawdopodobnił spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. ,warunkujących wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W złożonej skardze przedstawił zarzuty przeciwko wydanej decyzji, które będą badane w trakcie postępowania sądowego. Istotnie wydanie decyzji rozbiórkowej niesie z sobą tego rodzaju sankcje, które pozwalają zaliczyć ją do stwarzających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Należy podkreślić, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Na koniec wyjaśnić należy, że zarzuty merytoryczne stawiane samej zaskarżonej decyzji, będą przedmiotem rozpoznania Sądu wydającego wyrok. Ustosunkowanie się, zatem do tych zarzutów na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie decyzji jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia, do czasu wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji ( art. 61 § 6 p.p.s.a. ).