II SA/Kr 170/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2017 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niezbędności wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

S. S. w skardze wniesionej do tutejszego Sądu zaskarżył w całości decyzję Wojewody z dnia 31 listopada 2017 r., nr [...] i wniósł o jej uchylenie i o uchylenie decyzji ją poprzedzającej. Pismem z dnia 19 lutego 2018 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość wyrządzenia znacznej szkody poprzez wykonanie przedmiotowej decyzji. Skarżący zawarł także wniosek o dopuszczenie dowodu z załączonych dokumentów urzędowych oraz dokumentów fotograficznych na okoliczność możliwości wyrządzenia znacznej szkody poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku wskazał, że obecnie przed Głównym Urzędem Nadzoru Budowlanego toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 31 grudnia 2014 r. znak [...] Wskazał, że istnieje realna możliwość stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej B. B. oraz P. Ł. pozwolenia na wykonanie prac budowlanych, w tym ocieplenia budynku. Podniósł, że w przypadku stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, B. B. i P. Ł. będą musieli przywrócić ścianę, która ma być przedmiotem wykonania prac ociepleniowych do stanu poprzedniego, co spowoduje po ich stronie znaczną szkodę finansową. Wskazał także, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi do zmiany przebiegu granicy o około 11-12 cm na niekorzyść skarżącego, co spowoduje również znaczną szkodę po jego stronie. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba przy tym podkreślić, że to na autorze wniosku spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. II OZ 594/15, opublikowane w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Skarżący nie wykazał istnienia okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie mu ochrony tymczasowej. Wniosek skarżącego oparty jest na obawie, że w przypadku stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 31 grudnia 2014 r., to nie on, ale uczestnicy B. B. i P. Ł. poniosą znaczną szkodę, w postaci konieczności przywrócenia ściany do stanu poprzedniego i usunięcia wykonanego ocieplenia. Wskazać trzeba, że przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w stosunku do skarżącego, a nie innego podmiotu (por. III SA/Po 704/16 - Postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 10 sierpnia 2016 r., opublikowane w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). W konsekwencji potencjalna szkoda grożąca ewentualnie B. B. i P. Ł., a nie skarżącemu, nie mogła stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku. Nie zasługiwał na uwzględnienie również argument skarżącego wskazujący, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do powstania u niego znacznej szkody z uwagi na fakt, że doprowadzi do zmiany przebiegu granicy o około 11-12 cm na niekorzyść skarżącego. Zgodnie z zaskarżoną decyzją, B. B. oraz P. Ł. są uprawnieni do wejścia na teren nieruchomości skarżącego w celu uzupełnienia ocieplenia o grubości 10 cm i założenia tynku akrylowego na wyżej wymienione ocieplenie w budynku mieszkalnym usytuowanym przy ul. [...] w O.. Zgodnie z zatwierdzonym decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia 31 grudnia 2014 r. projektem budowlanym (co zostało wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji) ocieplenie o grubości 10 cm obejmujące teren poddasza ma być wykonane na działce inwestorów, tj. B. B. i P. Ł., nie zaś na nieruchomości skarżącego. Wskazać trzeba ponadto, że zaskarżona decyzja dopuszcza korzystanie z działki skarżącego przez uczestników jedynie poprzez postawienie rusztowania oraz określenie terenu na jaki można wejść w związku z czynnościami przygotowawczymi oraz pracami budowlanymi w celu uzupełnienia ocieplenia – skarżący w ocenie Sądu nie wykazał w jaki sposób przedmiotowe uprawnienie doprowadziłoby do powstania po jego stronie znacznej szkody w postaci przesunięcia granicy działek zwłaszcza, że już z samej sentencji decyzji wynika, że działka skarżącego ma być doprowadzona przez uczestników do stanu sprzed wejścia na jej teren. Wobec niewykazania przez skarżącego zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd oddalił wniosek w tym przedmiocie – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.