II SA/Kr 1683/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. oraz S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2017 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku z dnia 28 lutego 2018 r.

Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie. W wyroku nie orzeczono o kosztach postępowania. W piśmie z dnia 6 marca 2018 r. (k. 92) pełnomocnik skarżącego S. M. wniósł o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie stronie skarżącej kosztów postępowania. Podniósł, że wniosek o zasądzenie kosztów złożył na rozprawie w czasie ustnego wypowiedzenia skargi. Wniosek został powtórzony przez Przewodniczącą składu sędziowskiego. Autor wniosku nie wie, dlaczego wniosek ten nie został wciągnięty do protokołu. W tym czasie na Sali sądowej było zamieszanie związane z podejściom do stołu sędziowskiego stron celem wyjaśnienia, jaki obszar obejmuje badanie terenu w związku z wydaną decyzją. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej "p.p.s.a." - strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). Strona skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku w ustawowym terminie. Stosownie do art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. W skardze nie zawarto wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zostali pouczeni zgodnie z przytoczonym przepisem w zawiadomieniu o rozprawie (k. k. 27 i 28 pkt 7 pouczenia). Na rozprawie w dniu 28 lutego 2018 r w imieniu skarżącego S. M. występował profesjonalny pełnomocnik, który złożył pełnomocnictwo i popierał skargę. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania nie został złożony ani przez skarżących osobiście ani przez profesjonalnego pełnomocnika. Treść protokołu rozprawy z dnia 28 lutego 2018 r w zupełny sposób odzwierciedla faktyczny jej przebieg. Skarżący nie wypełnili warunku zasądzenia kosztów postępowania, wskazanego w art. 210 § 1 p.p.s.a. i w konsekwencji brak podstaw do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia