II SA/Kr 1575/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Kopeć po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 3 września 2025 r., znak WI-I.7840.8.12.2025.AŁ w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania dwóch lokali mieszkalnych postanawia: 1. oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, 2. odrzucić skargę, 3. zwrócić stronie skarżącej kwotę 500 (pięćset) zł wniesioną tytułem wpisu od skargi.

Skarżąca spółka wraz ze skargą złożyła 7 listopada 2025 r. (data nadania przesyłki poleconej) wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku tym pełnomocnik spółki wskazał, że faktycznie odebrał decyzję 31 października 2025 r. Pełnomocnik podkreślił, że w systemie e-doręczeń wskazał swój adres e-mail w celu otrzymywania informacji o znajdujących się w skrzynce elektronicznej doręczeniach – co powinno każdorazowo skutkować uzyskaniem informacji o oczekującej w systemie korespondencji. W przypadku zaskarżonej decyzji pełnomocnik informacji takiej jednak nie otrzymał, a o decyzji dowiedział się przypadkowo w toku innych czynności na rzecz spółki. Z tego względu pełnomocnik uważa, że przekroczenie terminu do wniesienia skargi było niezawinione. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) – dalej jako "p.p.s.a." - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Strona skarżąca jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu wskazuje dzień 31 października 2025 r., kiedy to przypadkowo zapoznała się z treści zaskarżonej decyzji. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został więc zachowany. Strona jednocześnie dokonała spóźnionej czynności tj. wniosła skargę do WSA. W ocenie Sądu strona nie uprawdopodobniła jednak braku winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie podnosi się, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zatem w przypadku, gdy strona, uchybiając terminowi, dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, dokonana przez nią czynność pozostanie bezskuteczna, ponieważ przywrócenie terminu nie będzie w tej sytuacji dopuszczalne. O braku winy można więc mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu natomiast zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie NSA z dnia 16 maja 2024 r., sygn. I OZ 239/24, LEX nr 3765162). W przesłanych przez organ aktach elektronicznych znajduje się "potwierdzenie otrzymania" zaskarżonej decyzji przez pełnomocnika skarżącej spółki – z adnotacją, że stanowi on dowód otrzymania w rozumieniu art. 40 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych. Powołany wyżej art. 40 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 3) stanowi: "Operator wyznaczony w ramach świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego wystawia dowody wysłania i dowody otrzymania zgodnie ze standardem, o którym mowa w art. 26a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej". Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy dowód otrzymania jest wystawiany po: 1) odebraniu korespondencji przekazanej na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego; 2) wpłynięciu korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu publicznego; 3) upływie 14 dni od dnia wpłynięcia korespondencji przesłanej przez podmiot publiczny na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego, jeżeli adresat nie odebrał go przed upływem tego terminu. W myśl art. 41 ust. 2 ustawy w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 3, korespondencję uznaje się za doręczoną w dniu następującym po upływie 14 dni od wskazanego w dowodzie otrzymania dnia wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego. Z "potwierdzenia otrzymania" wynika, że zaskarżona decyzja została wysłana do pełnomocnika spółki w dniu 3 września 2025 r. i odebrana przez adresata 4 września 2025 r. o godz. 9:25:38. Zapis ten podważa wiarygodność twierdzeń zawartych we wniosku o przywrócenie terminu. Odebranie korespondencji w dniu 4 września 2025 r. wyklucza przyjęcie, że adresat o przesyłce nie wiedział i jej nie odebrał. W tej bowiem sytuacji doręczenie nastąpiłoby dopiero po upływie 14 dni – zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o doręczeniach elektronicznych. Skoro jednak nastąpiło następnego dnia po wysłaniu decyzji przez organ, to adresat musiał odebrać przesyłkę w sposób określony w art. 41 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. W tej sytuacji Sąd doszedł do wniosku, że przekroczenie terminu nie było niezawinione przez stronę skarżącą i w pkt 1 postanowienia oddalił wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a. Doręczenie zaskarżonej decyzji, jak już wskazano, nastąpiło 4 września 2025 r., a zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 6 października 2025 r. (art. 53 § 1 w zw. z art. 83 § 2 p.p.s.a.). Wniesienie skargi nastąpiło 7 listopada 2025 r., a więc skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.