II SA/Kr 1551/17

Kraków, dnia 12 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 października 2017 r., znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zniszczenie drzew postanawia: odmówić wstrzymania wykonania pkt 4 zaskarżonej decyzji.

Strona skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w K. zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania pkt 4 zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku podniosła, że w sytuacji nałożenia kary administracyjnej na niewłaściwy podmiot wniesiona część kary pieniężnej będzie podlegać zwrotowi, co jednakże nie zrekompensuje skarżącej Spółdzielni strat spowodowanych faktem, że wypłacone środki nie będą mogły w tym czasie przynosić przychodów finansowych (odsetki) przeznaczanych na działalność statutową Spółdzielni. Za wstrzymaniem wykonania pkt 4 decyzji przemawia również fakt, że przedmiotowe dęby są "zniszczone" jedynie w sensie formalnym (w rozumieniu art. 87a ust. 5 ustawy o ochronie przyrody), zaś faktycznie pięknie się rozwijają, co potwierdzają zdjęcia wykonane w dniu 14.06.2017 r. (załączone do skargi). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - dalej określanej jako P.p.s.a - sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z ugruntowaną już linia orzecznictwa do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania. Okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., muszą być wykazane w sposób realny, a nie na zasadzie przypuszczenia (por. postanowienia NSA: z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 204/12). Wobec tego to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia takich argumentów, a w pewnych sytuacjach – również poparcie ich stosownymi dokumentami – które uprawdopodobnią wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uprawdopodobnienie oznacza stopień pewności niższy od udowodnienia, jednakże nie może być rozumiane jako wskazanie jakiegokolwiek, potencjalnego i teoretycznego prawdopodobieństwa wystąpienia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca powinien wskazać na takie okoliczności sprawy, które wskazują, że takie prawdopodobieństwo jest znaczne. Kara pieniężna pozostająca obecnie do zapłaty wynosi 7.668 zł. Strona skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek danych na okoliczność swojej sytuacji finansowej, a niebezpieczeństwo ewentualnej straty odsetek liczonych od kwoty 7.668 zł nie może być w przypadku strony skarżącej automatycznie ocenione jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem skutki, na jakie powołuje się strona skarżąca w niniejszej sprawie, nie mogą zostać uznane. Dotyczy to zarówno znacznej szkody w postaci wykonania decyzji, jak i nieodwracalności skutków jej wykonania. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. NSA w postanowieniach: z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 420/14; z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 94/14). Sama zapłata kwoty określonej w pkt 4 decyzji jest zwykłym następstwem wykonania decyzji tego rodzaju. Należy wiec stwierdzić, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła ani nieodwracalności skutków wykonania zaskarżonej decyzji, ani zagrożenia wyrządzeniem znacznej szkody. Ponadto Sąd wskazuje, że ustawodawca w żaden sposób nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżony akt dotknięty jest wadą uzasadniającą jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonych decyzji nie stanowi przesłanki wstrzymania ich wykonania. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Zgodnie bowiem z art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.