II SA/Kr 1497/16

Kraków, dnia 20 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z., S. Z., F. Z., Z. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części działek postanawia: odrzucić skargę S. Z.

Pismem z dnia 3 listopada 2016 r. M. Z. działając w imieniu własnym oraz S. Z., F. Z. i Z. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części działek. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 31 stycznia 2017 r. M. Z. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez dołączenie pełnomocnictwa od S. Z. zawierającego umocowanie do działania za niego przez pełnomocnika przed sądem administracyjnym, w terminie 7 dni od daty otrzymania zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis niniejszego wezwania został doręczony M. Z. w dniu 22 lutego 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-33 akt sądowych). Przy piśmie z dnia 7 kwietnia 2017 r. M. Z. przesłał pełnomocnictwo upoważniające go do reprezentowania jego brata S. Z. przed sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga S. Z. podlegała odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do treści art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 12a § 1 P.p.s.a. dla każdej sprawy o charakterze sądowoadministracyjnym tworzy się akta. W doktrynie podkreśla się, że przez akta sprawy, o których mowa w tym przepisie, rozumieć należy uporządkowany zbiór dokumentów wytworzonych przez sąd administracyjny oraz nadesłanych przez strony lub inne podmioty w związku z rozpoznaniem sprawy sądowoadministracyjnej. W skład tak rozumianych akt sprawy nie wchodzą akta administracyjne nadesłane przez organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, ani inne dołączone akta administracyjne lub sądowe (R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, str. 153). Nie ulega wątpliwości, że przez akta sprawy, o których mowa w art. 37 § 1 P.p.s.a. należy rozumieć akta sprawy sądowoadministracyjnej, ponieważ przepisy tej ustawy normują postępowanie sądowe właśnie w sprawach sądowoadministracyjnych. Należy zatem odróżnić sprawę administracyjną, czyli prowadzoną i załatwianą przez organy administracji publicznej, od sprawy sądowoadministracyjnej, w której sąd administracyjny nie przejmuje do końcowego załatwienia sprawy administracyjnej, lecz jedynie dokonuje kontroli załatwienia tej sprawy przez organ administracji publicznej. Tak więc, skoro w art. 37 § 1 P.p.s.a. jest mowa o obowiązku dołączenia pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu do akt sprawy, to oznacza to obowiązek dołączenia go do akt sprawy sądowoadministracyjnej, prowadzonej przez sąd administracyjny, choćby nawet było załączone wcześniej do akt sprawy administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2015 r., sygn. akt II GSK 2169/15). W niniejszej sprawie takie pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych ale nie obejmuje reprezentacji przed sądem administracyjnym. Jak wcześniej wskazano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone M. Z. w dniu 22 lutego 2017 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez nadesłanie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi upłynął z dniem 1 marca 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Tymczasem M. Z. nadesłał pełnomocnictwo dopiero w dniu 7 kwietnia 2017 r. Należy wskazać, iż uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie stanowi czynność bezskuteczną. Wobec powyższego Sąd był zobligowany, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzec, jak w sentencji