II SA/Kr 1476/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego dla Krakowa- Nowej Huty w Krakowie na uchwałę nr XIV/95/2016 Rady Gminy Koniusza z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie określenia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Koniusza na 2016 r. postanawia: sprostować uzasadnienie wyroku z 25 stycznia 2018 r. w ten sposób, że w jego pierwszym zdaniu w miejsce mylnego oznaczenia zaskarżonej uchwały "numer VI/28/2015 z dnia 26 marca 2015 roku w sprawie określenia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Koniusza na 2015 rok, wraz z załącznikiem w postaci "Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Koniusza w 2015 roku" wpisać prawidłowe jej oznaczenie: "nr XIV/95/2016 z dnia 25 lutego 2016 roku w sprawie określenia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Koniusza na 2016 rok, wraz z załącznikiem w postaci "Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Koniusza w 2016 roku".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. – Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl § 2 art. 156 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia (postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., sygn. II OSK 260/10, LEX nr 992532). Jak wynika z treści uzasadnienia sporządzonego wyroku w jego pierwszym zdaniu nieprawidłowo opisano przedmiot zaskarżenia – jako uchwałę w tym samym przedmiocie, jednak za rok 2015, podczas gdy nie ma żadnych wątpliwości, że przedmiotem niniejszej skargi jest uchwała nr XIV/95/2016 Rady Gminy Koniusza z dnia 25 lutego 2016 r. w sprawie określenia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Koniusza na 2016 r. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a.