II SA/Kr 1471/17

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra w dniu 3 września 2018r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie cofnięcia przyznanego T. P. prawa pomocy w sprawie skargi A. Z. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [...] sierpnia 2017r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a cofnąć przyznane T. P., postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 19 marca 2018r, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.

W dniu 5 lutego 2018r. uczestnik postępowania T. P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi A. Z. na decyzję [...]INB z dnia [...] sierpnia 2017r wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 19 marca 2018r. wniosek ten został rozpoznany w ten sposób, iż T. P. zwolniono od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem Dziekana ORA z dnia [...] kwietnia 2018r. na pełnomocnika z urzędu uczestnika postępowania T. P. został wyznaczony adwokat R. N. – Kancelaria Adwokacka [...] K.. Stosownie do art. 249 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć. Jednocześnie cofnięcie prawa pomocy może nastąpić w wypadku, gdy strona wprowadziła w błąd sąd, co do swojej sytuacji majątkowej, rodzinnej czy zdolności płatniczych ( post. NSA II FZ 843/13 ). Sąd każdorazowo powinien cofnąć przyznane prawo pomocy jeżeli strona podała nieprawdziwe informacje lub dowody albo zataiła prawdę o swojej sytuacji majątkowej, rodzinnej ( post. NSA II OZ 1079/12 ). Na podstawie pisma skierowanego do tut. Sądu w dniu 23 lipca 2018r., a stanowiącego zakwestionowanie przyznanego T. P. prawa pomocy z uwagi na nieujawnione przez niego okoliczności dotyczące jego sytuacji zarobkowej i majątkowej – na ręce pełnomocnika z urzędu T. P. w dniu 7 sierpnia 2018r. zostało skierowane wezwanie o wyjaśnienie kwestii podnoszonych w cyt. piśmie. A mianowicie wezwano T. P. do wyjaśnienia w terminie 7 dni pod rygorem cofnięcia przyznanego prawa pomocy - czy prowadzi działalność gospodarczą ( zarejestrowaną bądź niezarejestrowaną ) polegającą na [...] a jeśli tak – przedstawienie wszelakich dokumentów potwierdzających dochód/stratę i obroty z tego tytułu. Wezwano także o przedłożenie zeznań podatkowych T. P. oraz osób z nim gospodarujących wspólnie za 2017rok. Jak wynika z akt sprawy – pełnomocnik z urzędu T. P. otrzymał niniejsze wezwanie w dniu 14 sierpnia 2018r. ( dowód doręczenia w aktach sprawy ). Na wezwanie powyższe do dnia 3 września 2018r. nie odpowiedział wcale. Ponieważ wezwanie do wyjaśnienia sytuacji materialnej, zarobkowej T. P. zawierało rygor cofnięcia prawa pomocy, a strona ani jej pełnomocnik w żaden sposób nie ustosunkowali się do wezwania Sądu z dnia 7 sierpnia 2018r. - w tej sytuacji należało cofnąć przyznane T. P. prawo pomocy. Pojawiły się bowiem znaczące wątpliwości dotyczące przede wszystkim faktycznych dochodów wnioskującego, które to wątpliwości nie zostały – mimo prawidłowego doręczenia wezwania – w żaden sposób wyjaśnione i rozwiane. Może budzić się zatem wątpliwość czy wnioskodawca opisał swą sytuację majątkową w sposób prawdziwy i rzetelny oraz zgodny z prawdą. Ponieważ uczestnik postępowania w żaden sposób nie uczynił zadość wezwaniu , orzekający uznał, iż okoliczności , na których przyznano prawo pomocy nie istniały , a strona nie uwiarygodniła, iż taka sytuacja nie miała miejsca – mimo, że miała ku temu możliwość poprzez szczegółowe wyjaśnienie swej sytuacji majątkowej i bytowej. W związku z tym, iż cofnięcie prawa pomocy może nastąpić w wypadku, gdy strona wprowadziła w błąd sąd co do swojej sytuacji majątkowej, rodzinnej czy zdolności płatniczych bądź też podała nieprawdziwe informacje lub dowody albo zataiła prawdę o swojej sytuacji majątkowej, rodzinnej na podstawie art. 249 P.p.s.a – a w niniejszym przypadku strona w żaden sposób nie ustosunkowała się do powziętych wątpliwości i wezwań o ich wyjaśnienie - należało orzec o cofnięciu przyznanego T. P. prawa pomocy. Stąd też, na podstawie art. 249 w zw. z art. 258 § 2 pkt. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) orzeczono jak w sentencji postanowienia.