II SA/Kr 1451/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o zwrot kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. B. i C. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 września 2016 r., znak [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie postanawia: oddalić wniosek J. B. o zwrot kosztów sądowych.

Wyrokiem z dnia 8 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję, nie orzekając przy tym o kosztach postępowania. Tego samego dnia po zakończeniu rozprawy i ogłoszeniu wyroku skarżący J. B. złożył wniosek "o zwrot kosztów sygn. akt II SA/Kr 1451/16 z rozprawy 8.03.2017". Rozpoznając wniosek należy w pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Warunkiem zasądzenia kosztów postępowania od strony przeciwnej jest złożenie wniosku w tej kwestii. Zgodnie bowiem z art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Skarżący w zawiadomieniu o rozprawie zostali prawidłowo pouczeni zgodnie z treścią powołanego przepisu (k. 25 i 27 pkt 7 pouczenia). Zawiadomienia zostały odebrane osobiście przez skarżących. Ponieważ jednak żaden ze skarżących nie złożył przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, Sąd w wyroku nie orzekł o kosztach postępowania i również obecnie nie ma podstaw do zasądzenia kosztów od strony przeciwnej. W tym miejscu trzeba zauważyć, że skarżący domaga się "zwrotu kosztów", a nie ich zasądzenia od strony przeciwnej. Również i w tym zakresie brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Skarga w niniejszej sprawie nie została odrzucona ani też cofnięta przez któregokolwiek przez skarżących a doszło do jej merytorycznego rozpoznania wyrokiem. Jak wynika z powyższego brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego i dlatego Sąd oddalił wniosek na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i art. 210 w zw. z art. 200 p.p.s.a.