II SA/Kr 1417/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia, że organ nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia: odrzucić skargę

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 18 lipca 2017 r., znak: [...], po rozpatrzeniu ponaglenia wniesionego przez A. L. w sprawie niezałatwienia w terminie przez Burmistrza Miasta Z. wniosku z 27 lutego 2017 r. o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla działek nr [...] i [...] obr. [...] poł. w Z. na cele budowy budynku jednorodzinnego z usługami, wraz z infrastrukturą towarzyszącą, stwierdziło, że organ I instancji nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu, A. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na opisane wyżej postanowienie. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 - zwanej dalej p.p.s.a.) - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej między innymi przez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 – zwanej dalej k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); bądź postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z kolei w myśl § 6 organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym: 1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości. Na skutek ponaglenia wniesionego przez skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że Burmistrz Miasta Z. nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnego z rodzajów postanowień wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. w zw. z art. 37 k.p.a. nie służy na nie zażalenie. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie administracyjne, czy rozstrzygające istotę sprawy. Postępowanie wszczęte w trybie art. 37 k.p.a. w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie, jest kwestią procesową i incydentalną w stosunku do przedmiotu postępowania administracyjnego, a nie merytoryczną i główną w tym postępowaniu. Złożenie zażalenia w tym trybie stanowi natomiast przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej lub przewlekłe prowadzenie postępowania (por. art. 53 § 2b p.p.s.a.). Skarżący został więc błędnie pouczony przez organ, o przysługującym mu prawie wniesienia skargi na wydane w trybie art. 37 § 1 k.p.a. postanowienie, podczas gdy właściwe pouczenie powinno dotyczyć skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania. Należy też wyjaśnić, że wniesienie takiej skargi nie jest ograniczone żadnym terminem. Skoro na zaskarżone postanowienie nie przysługuje zażalenie, postanowienie to nie kończy postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga istoty sprawy, to skarga jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.