II SA/Kr 1395/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. i M. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. T. i M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 września 2016 r., znak: [...] w przedmiocie określenia wysokości zaległości z tytułu opłaty produktowej za 2013 rok postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

A. T. oraz M. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 września 2016 r. (znak: [...]) w przedmiocie określenia na kwotę 10 219 zł wysokości zaległości z tytułu opłaty produktowej za rok 2013. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przesłankę "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" wiążących się z wykonaniem zaskarżonej decyzji przed dokonaniem jej sądowej kontroli, wskazali skarżący na trudną sytuację finansową (brak płynnych aktywów – gotówki). Nawiązując do treści złożonego odwołania podkreślili, że aktualna sytuacja finansowa jest m.in. wynikiem choroby M. T., trwającej od 2000 r. Zaakcentowali przy tym znaczną wysokość naliczonej opłaty również za pozostałe lata objęte kontrolą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analizując złożony w tej sprawie wniosek skarżących, sąd uznał, że wskazana wyżej przesłanka, w postaci "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej", występuje w tej sprawie. Nie ulega bowiem wątpliwości fakt, że ocena niniejszego wniosku musi zostać dokonana w kontekście wszystkich decyzji określających zaległość skarżących z tytułu opłaty produktowej. Decyzje te bowiem, oceniane łącznie, pozwolą należycie ustalić skalę ciążących na skarżących obowiązków i odnieść ją do wskazanej wyżej przesłanki warunkującej dopuszczalność udzielania ochrony tymczasowej. Z akt sprawy wynika przy tym, że suma zaległości skarżących z tytułu opłaty produktowej, określona ostatecznie czterema decyzjami SKO w [...], wynosi ok. 40 tyś zł. Obiektywnie uznać należy, że jest to na tyle znaczna kwota, że jest uiszczenie, przed dokonaniem sądowoadministracyjnej kontroli legalności zaskarżonego aktu, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody. Jest to tym bardziej zasadne, w kontekście niekwestionowanego w sprawie faktu, kilkunastoletniej choroby skarżącego M. T. Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. postanowienie to traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub też uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.