II SA/Kr 1393/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa [...] w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2020 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony postanawia: odrzucić skargę

Towarzystwo [...] w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 października 2020 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 14 stycznia 2021 r. skarżące stowarzyszenie zostało wezwane do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie przesłane stronie skarżącej drogą elektroniczną, zostało przez nią odebrane w dniu 29 stycznia 2021 r. W zakreślonym terminie, zarządzenie sądu nie zostało wykonane. Natomiast w piśmie z dnia 30 grudnia 2020 r. strona skarżąca wskazała, że jako organizacja pożytku publicznego działająca na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie i nie prowadząca działalności gospodarczej zgodnie z art. 239 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej określanej jako P.p.s.a. - od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. - zgodnie z którym skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Przepis art. 239 § 2 P.p.s.a. na który powołuje się strona skarżąca stanowi z kolei, że nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych organizacje pożytku publicznego, działające na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w sprawach własnych, z wyjątkiem spraw dotyczących prowadzonej przez te organizacje działalności gospodarczej, a także organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688, 1570 i 2020) w sprawach własnych dotyczących realizacji zleconego zadania publicznego na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Ustalenie zakresu spraw, w jakich organizacje pożytku publicznego nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych wymaga odkodowania sformułowania "sprawy własne". Wykładni tego pojęcia dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 września 2019 r., sygn. II OZ 796/19. Wskazano w nim: "Reguły ścisłego wykładania pojęcia "sprawy własnej", o której mowa w art. 239 § 2 P.p.s.a. prowadzą do przyjęcia, że pojęcie to odnosić trzeba nie do wykonywanej przez organizację pożytku publicznego działalności statutowej, lecz do pojęcia sprawy administracyjnej, w której skarga została wniesiona, ale w ramach indywidualnego interesu prawnego takiej organizacji. Sformułowanie "sprawa własna" dotyczy zatem postępowania, w którym w drodze indywidualnego aktu administracyjnego organ władzy publicznej przyznaje lub nakłada określone prawa lub obowiązki wynikające z norm materialnoprawnych. Jest to pogląd utrwalony już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. m. in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt I OZ 1013/16 oraz I OZ 957/16, z dnia 24 listopada 2016 r., I OZ 1331/16, z dnia 16 grudnia 2015 r., sygn. akt II OZ 1283/15, z dnia 20 października 2016 r., sygn. akt II OZ 1112/16, CBOSA, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego, gdy rozpoznawana sprawa dotyczy realizacji przez stronę skarżącą jej celów statutowych, a zatem sfery działalności zewnętrznej Stowarzyszenia, to nie wpływa bezpośrednio na jego prawa i obowiązki oraz nie zmienia jego sytuacji prawnej. Sprawa ta dotyczy bowiem zewnętrznej działalności Stowarzyszenia, a nie jej statusu własnego jako organizacji pożytku publicznego. Nie można zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać, że Stowarzyszenie skarżąc decyzję (...) występuje jako strona w swojej własnej sprawie w rozumieniu art. 239 § 2 P.p.s.a. Należy podzielić bowiem stanowisko wyrażone w tej kwestii w doktrynie (Małgorzata Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", WKP 2018, uwaga 2 do art. 240), zgodnie z którym zwolnienie z obowiązku uiszczania opłat sądowych nie może dotyczyć tych wypadków, gdy organizacja społeczna w zakresie swojej działalności występuje w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Wprawdzie przedstawione powyżej stanowisko zostało wyrażone w stosunku do art. 240 P.p.s.a., jednak jak wynika z uzasadnienia zmian wprowadzonych do art. 239 P.p.s.a. ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sformułowanie "w sprawach własnych" jest wzorowane właśnie na treści art. 240 P.p.s.a." Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2020 r., sygn. II OZ 1014/20. Na marginesie warto zaznaczyć, że w powołanych wyżej sprawach stroną skarżącą było również Towarzystwo [...] w K.. Podzielając przedstawiony wyżej pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, że Towarzystwo [...] w K. w przedmiotowej sprawie nie korzysta ze zwolnienia zawartego w art. 239 § 2 P.p.s.a. Tym samym było zobowiązane do uiszczenia wpisu od skargi. Brak zastosowania się do wezwania w zakreślonym przez sąd terminie, skutkuje odrzuceniem skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.