II SA/Kr 1356/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Wojewody z dnia 25 września 2020 r., znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

K. Z., reprezentowany przez pełnomocnika adwokata K. W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z 25 września 2020 r., znak: [...] Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k.33). Powyższe wezwanie doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 stycznia 2021 r. Skarżący nie usunął braków formalnych skargi. W piśmie z 1 lutego 2021 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W sytuacji, gdy strona nie uczyni zadość wezwaniu w ww. zakresie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia ww. braków skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 stycznia 2021 r., zatem siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązania Sądu upłynął dnia 1 lutego 2021 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy. W tym terminie nie uzupełniono żądanego braku, wobec czego należało odrzucić skargę. Tym samym, skoro nie można było nadać skardze dalszego biegu, bezskuteczne było złożone oświadczenie o cofnięciu skargi. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono w punkcie 2 na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.