II SA/Kr 1307/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Krystyna Daniel Protokolant: specjalista Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 22 sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania skargę oddala.

Burmistrz Gminy i Miasta P. decyzją z dnia 1 czerwca 2016 roku, znak: [...] nakazał A. Sp. z o.o. z siedzibą w N. usunięcie odpadów przemysłowych. Przedmiotowa decyzja została doręczona stronie w dniu 3 czerwca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie w aktach sprawy). Odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania A. Sp. z o.o – złożyła w dniu 6 lipca 2016r. Wniosek ten motywowano tym, że niedochowanie terminu do wniesienia odwołania spowodowane było omyłką pełnomocnika spółki - adw. W.B. , córki prezesa zarządu strony skarżącej – E.B. , który to pełnomocnik twierdził, iż ma 30 dni na złożenie odwołania od decyzji, a w dniu 4 lipca 2016 r. przyjechała do biura i oświadczyła, że przegapiła termin, gdyż termin 30-dniowy obowiązuje w przypadku skargi do WSA, a nie przy odwołaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2016r. znak: [...] , na podstawie art. 58 oraz art. 59 § 2 kpa, odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu organ podał, iż w sytuacji gdy ustanowionym pełnomocnikiem strony jest osoba profesjonalna - adwokat to trudno przyjąć, iż jak to tłumaczy strona, brak jest winy w uchybieniu terminu i nie zachowanie go do złożenia odwołania, skoro nawet nie dopuszcza się tego względem lekkiego niedbalstwa strony nie reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A. Sp. z o.o. zarzucając naruszenie art. 58 § 1 kpa, poprzez wydanie błędnego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu wobec braku uwzględnienia przez organ, iż w niniejszej sprawie nastąpił szczególny przypadek uzasadniający przywrócenie terminu, wynikający z dołożenia szczególnej staranności przez prezesa zarządu spółki w zakresie zatrudnienia i konsultacji z profesjonalnym pełnomocnikiem, zaufania pomiędzy członkami rodziny oraz iż dotychczas ta współpraca przebiegała prawidłowo. W oparciu o te zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności - w związku z okolicznościami faktycznymi wskazanymi w skardze - wskazać należy, że zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie utrwalony i jednoznaczny jest pogląd, że "jeżeli uczestnik postępowania działa przez pełnomocnika albo przedstawiciela ustawowego, to w zakresie braku winy w uchybieniu terminowi do czynności procesowej należy oceniać okoliczności dotyczące zastępcy procesowego. Przywrócenie terminu w takim przypadku wymaga więc wskazania na nadzwyczajne okoliczności po stronie zastępcy procesowego, które skutkowałyby niemożnością dokonania czynności w terminie. W orzecznictwie wskazuje się, że "strona wybierając pełnomocnika, który następnie postępuje niewłaściwie lub niesumiennie winna ponosić także niekorzystne skutki jego zachowań (tutaj zaniechań)" (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 maja 2007 r., IV SA/Wr 816/06, CBOSA; zob. też wyroki NSA z dnia 16 kwietnia 2014 r., I OSK 110/14, LEX nr 1480849, oraz wyrok NSA z dnia 18 lipca 2001 r., II SA 431/01, niepubl.). Strona – decydując się na pełnomocnika – musi zdawać sobie sprawę z tego, że jego zaniechania będą odnosić skutek w stosunku do strony (wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 września 2013 r., IV SA/Wa 2519/12, LEX nr 1377792)" – tak: (Knysiak-Molczyk Hanna (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, WK 2015 - komentarz , stan prawny : 1 lipca 2015 r.). Następnie należy wskazać, że warunkiem przywrócenia terminu jest brak winny w jego uchybieniu. Za również utrwalony należy uznać pogląd, że przy ocenie winy należy przyjąć "obiektywny miernik staranności", jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie, a przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona (jej pełnomocnik) dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa. Wskazywaną w przedmiotowej sprawie przyczyną uchybienia terminu było błędne przyjęcie przez pełnomocnika strony - który profesjonalnie zajmuje się prawem - że termin do wniesienia odwołania wynosi 30, a nie 14 dni. Okoliczność ta nie może być oceniona za niezawinioną. Jak bowiem wynika z decyzji organu I instancji, zawiera ona wyczerpujące i prawidłowe pouczenie zarówno o terminie, jak i sposobie wniesienia odwołania. W takiej sytuacji, nawet w przypadku strony nie znającej prawa, uchybienie terminu wynikające z błędnego przekonania, że termin jest inny niż obowiązujący i wskazany w pouczeniu, należałoby uznać za zawinione w stopniu co najmniej lekkiego niedbalstwa, co wyklucza przywrócenie terminu. Odnosząc się do okoliczności niniejszej sprawy należy dodać, że pełnomocnictwo udzielone przez prezesa spółki E.B. swojej córce W.B. nie zawierało adresu dla doręczeń pełnomocnika. Dlatego przesyłka zawierająca decyzję organu I instancji została wysłana na adres siedziby spółki, odebrana w siedzibie spółki w dniu 3 czerwca 2016 roku przez prezes E.B. i przekazana następnie córce W.B. , ze zleceniem wniesienia odwołania. Uwzględniając zatem, że decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie, błędne przekonanie pełnomocnika spółki, który miał sporządzić odwołanie, że termin jest inny niż obowiązujący – i to bez względu na fakt, czy jest on profesjonalnym prawnikiem, czy też nie - należy ocenić za okoliczność zawinioną, która nie daje podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesionego z kilkunastodniowym opóźnieniem odwołania. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.