II SA/Kr 1251/16

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Z.D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B.L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 12 sierpnia 2016r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokat Z.D. , wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...] , , od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 147,60 zł ( słownie: sto czterdzieści siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ) w tym 27,60 zł ( słownie: dwadzieścia siedem złotych, sześćdziesiąt groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.

Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 kwietnia 2017r. przyznane zostało skarżącej B.L. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na postanowienie MWINB w K. z dnia 12 sierpnia 2016r. wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. , zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 4 maja 2017r. na pełnomocnika B.L. został wyznaczony adwokat Z.D. , wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. [...]/ W dniu 14 czerwca 2017r. pełnomocnik skarżącej w piśmie przewodnim dołączonym do opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 14 lutego 2017r. złożył wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa prawnego w sprawie skargi B.L. na postanowienie WINB w K. w wysokości co najmniej dwukrotności stawki oświadczając równocześnie, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 c tegoż rozporządzenia – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w tzw.innej sprawie wynosi 240,00 zł. Zaś w drugiej instancji – za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % opłaty określonej w pkt. 1 , nie mniej niż 120 zł. W myśl natomiast § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %. Analiza akt sprawy wskazuje, iż adwokat działał z należytą starannością, dlatego stosowne wynagrodzenie mu się należy. Nie znaleziono natomiast podstaw do ewentualnego podwyższenia stawki do przewidzianej przepisami 150 % należnego wynagrodzenia ( art. 4 par. 2 cyt. rozporz. ). W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 2016r, poz. 1714 ) oraz § 4, 2 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).