II SA/Kr 1155/24

Kraków, dnia 14 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. S. na decyzję Starosty Tarnowskiego z dnia 15 maja 2023 r. nr UAB.6740.29.3.2022.DK w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 1 sierpnia 2024 r. K. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Starosty Tarnowskiego z dnia 15 maja 2023 r. nr UAB.6740.29.3.2022.DK w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Starosty Tarnowskiego z dnia 15 maja 2023 r. nr UAB.6740.29.3.2022.DK w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Bez wątpienia w niniejszym postepowaniu Starosta Tarnowski działał jako organ I instancji. Co więcej wskazać należy, że w treści decyzji zawarto pouczenie, że przysługuje od niej prawo wniesienia odwołania do Wojewody Małopolskiego, za pośrednictwem organu, który wydał niniejszą decyzję, w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego, można wnieść na akt administracyjny ostateczny, który został wydany w wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę przysługującego jej środka zaskarżenia. Zatem Sąd może rozpoznać merytorycznie skargę, która została wniesiona po wyczerpaniu toku postępowania administracyjnego, a nie bezpośrednio od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. Skarga do sądu administracyjnego złożona bezpośrednio od orzeczenia wydanego przez organ administracyjny w pierwszej instancji jest niedopuszczalna niezależnie od tego czy strona wyczerpała, czy też nie, przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Bk 721/07). W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z powyżej wskazanych środków zaskarżenia na decyzję, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Zgodnie z treścią art. 15 K.p.a., postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Oznacza to, że sprawa administracyjna rozstrzygnięta decyzją organu I instancji na skutek wniesienia odwołania przez stronę podlega ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ II instancji. Przepis art. 127 § 2 K.p.a. stanowi, iż właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Ponieważ skarga K. S. została wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia, dlatego jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a.