II SA/Kr 1134/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 października 2024 r. sprawy ze skargi L. B., G. B., S. G. i J. P. na decyzję Wojewody Małopolskiego nr 8/2024 z dnia 20 maja 2024 r. znak WI-VI.7820.1.32.2023.EF w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: skargę odrzucić.

Skarżący L. B., G. B., S. G. i J. P., pismem z dnia 27 czerwca 2024 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "zażalenie - skargę na decyzję Ministerstwa Rozwoju i Technologii RP znak sprawy znak WI-VI.7820.1.32.2023.EF." W treści skargi wskazali, że sprawa dotyczy uchylenia decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 20 maja 2024 r. Z pisma Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 7 sierpnia 2024 r. wynika, że Minister nie wydał w przedmiotowej sprawie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to zatem, że w sprawach, w których od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie, przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego może być tylko rozstrzygnięcie organu rozpoznającego odwołanie, niedopuszczalna jest natomiast skarga na decyzję organu pierwszej instancji, wydaną w tej sprawie. W niniejszej sprawie Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 20 maja 2024 r. nr 8/2024 udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U.2024.311). Działając jako organ I instancji. Skoro zatem w sprawie skarżący zaskarżyli pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie, to tym samym skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.